..AUKCJA NR 15

...16.XII.2006, godz. 12.00

| INDEKS | GRAFIKA DAWNA | GRAFIKA XX i XXI w. | MALARSTWO | REGULAMIN |HOME | KONTAKT |

INDEKS ARTYSTÓW:

A:

Andrzejewska Anita

Pieni‘żek Józef

K:

Kasimir Luigi

B:

Bielecki Władysław

Kasimir-Hoernes Tanna

Podgórski Stanisław

Błocki Włodzimierz-graf. , (b-rys)

Kawiorski Jarosław

R:

Raczyński Stanisław

Bodenehr Gabriel Starszy

Kisling Mojżesz

Romanowicz Walenty

Bożek Kacper

Knothe J.

Rosenstein Erna , Rubczak Jan

Brandel Konstanty

Konieczny Włodzimierz

S:

Sandmann Franz Josef

Brydak Jędrzej

Korzeniowska Wanda

Schenk Peter [Pieter] Starszy

Brzeski Janusz Maria

Krasnodębska-Gardowska Bogna

Sichulski Kazimierz

C:

Chełmoński Józef

Kraupe-Šwiderska Janina-graf. , (b-mal.)

Siedlecki Franciszek

Czajkowski Stanisław

Kunert Martin

Skoczylas Władysław

D:

Dadlez Paweł

Kwiecień Ryszard

Speed John

Dahlberg Erik

L; Ł:

Löfer Johann Eckhard

Stanisławski Jan

Laszenko Aleksander

Stankiewicz Zofia

Dretler-Flin Stefania

Lebenstein Jan

Stażewski Henryk

Dyboska Stefania

Lenica Jan

Steller Paweł

Dzieliński Kazimierz

Lewicki Leopold

Stern Jonasz

F:

Fajans Maksymilian

Łazarski Zygmunt

Stęczyński Maciej Bogusz

M:

Malina Marian-graf. , (b-mal.)

Stępień M.

Frankowska Fryda

Martuszewski Franciszek

Styrylska Celina

G:

Grodecki Wacław

Mehoffer Józef

Szajna Józef

Merian Matthäus

T:

Tom Józef

Gwynne Gaete Maria

Mianowski Lucjan

H:

Hiszpańska-Neumann Maria

Mikulski Kazimierz

W:

Walter Henryk

I; J:

Iselin Christoph Wilhelm

Mondral Karol

Jabłczyński Feliks

Mrożek Sławomir

Wojnarski Jan

O:

Orda Napoleon

Wójtowicz Stanisław , (b-mal.)

Jarocki Władysław

P:

Panek Jerzy

Jeleń Tadeusz

Z; Ż:

Zakucka Harlfinger Fanny

John Edmund

Żukowski St.

GRAFIKA DAWNA

Autor nieznany

Heinrich Khunrath (ok. 1560-1605), profesor uniwersytetów niemieckich i paryskiej Sorbony, uważany za duchowego przewodnika różokrzyżowców (zwany "Suwerennym "Księciem" Rosae-Croix"), w swoich czasach był jednym z najbardziej poważanych okultystów Europy. W dziele wydanym pod protekcj‘ cesarza Rudolfa, wyłożył tezy tzw. alchemii duchowej.

1.

Arcis primaterialis, Catholicae, Naturalis [...], 1602

akwaforta, miedzioryt; wym.: 290 x 332 mm; nie sygn. Stan zachowania: ťlady złożenia zdublowanej grafiki. Rycina (jedna z 12) z pracy Heinricha Khunratha "Amphitheatrum sapientiae aeternae" [pierwsze wydanie Hamburg 1595].

Album Wileńskie

Zbiór litografii wg obrazów i rysunków artystów europejskich (w tym polskich) wydany przez J. K. Wilczyńskiego; obejmował m.in. widoki Wilna i okolic, sceny z Pamiętników kwestarza I. ChodĄki oraz Pamiętników J. Ch. Paska wg rysunków A. Zaleskiego, szkice A. Żametta, widoki Krakowa, Album Kijowskie (1848-55); w 1858 wykonano z nich reprodukcje w Zakładzie Litograficznym Lamerciera w Paryżu i wydano w kilku seriach jako album.

2.

Pielgrzymka do Częstochowy. Ilustracja do pamiętników Jana Ch. Paska, 1851

litografia kolorowana; wym.: 280 x 406 mm; sygn.: Pierwotwór Ant. Zaleskiego. Bayot lith... Grafika z "Album Wileńskie", seria II, poszyt 5. Lit.: J. Jaworska, "Album Wileńskie" [w:] Rocznik Muzeum Narodowego w Warszawie, R.XX, Warszawa 1976, poz. 102.

Bodenehr Gabriel Starszy (1664-1758)

Niemiecki miedziorytnik, kartograf i wydawca; syn Hansa Georga; prowadził w Augsburgu renomowan‘, rodzinn‘ oficynę wydawnicz‘ specjalizuj‘c‘ się w wedutach i mapach.

3.

Widok Krakowa, pocz. XVIII w.

miedzioryt; wym.: 160 x 450 mm; sygn. płyty p.d.: G. Bodenehr fec, excudit. Grafika z dzieła G. Bodenehra, "Curioses Staats und Kriegs Theatrum in Polen [...]", Augsburg 1704.

Brydak Jędrzej (1837-1876)

Rysownik, litograf i malarz; studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych (1853-1859); był założycielem krakowskiego zakładu litograficznego, prowadzonego wraz z J. Bielikiewiczem; malował akwarele, rysował widoki architektoniczne i zabytki Krakowa; wykonywał także litografie według cudzych prac; wystawiał w krakowskim TPSP; współpracował z redakcj‘ "Czasu".

4.

Widok Krakowa, 1860

litografia z tint‘; wym.: 141 x 592 mm; sygn. na płycie p.d.: J. Brydak. Grafika z działa Ambrożego Grabowskiego "Kraków", Kraków 1860. Lit.: J. Banach, "Dawne widoki Krakowa", Kraków 1983, s. 190.

Dahlberg Erik (1625-1703)

Szwedzki feldmarszałek, kwatermistrz i inżynier wojskowy; specjalista od budowy fortyfikacji polowych; studiował w Sztokholmie; brał udział w kampaniach wojennych, m.in. w inwazji na Polskę w l. 1655-1660; od 1693 hrabia, gubernator m.in. Bremy, Rygi i Saksonii (1702); pozostawił szkice bitew i fortyfikacji, wykorzystane w pracy S. Pufendorfa.

Fajans Maksymilian (1827-1890)

Rysownik i litograf; w l. 1844-49 uczył się w warszawskiej SSP, następnie w Paryżu u E. Lasallea, praktykował również w zakładzie R. J. Lemerciera; pionier litografii w Polsce; wykonał m.in. tablice barwne do Wzorów sztuki ťredniowiecznej A. PrzeĄdzieckiego i E. Rastawieckiego (1853-61) oraz serię Wizerunki polskie (od 1851); czynny pocz‘tkowo w Paryżu, a potem w Warszawie, we własnym zakładzie litograficznym. Wykonywał też ilustracje: np. do Albumu widoków N. Ordy (1875-83); był uznanym portrecist‘.

6.

Adam Mickiewicz, 1851-1862

litografia podkolorowana; wym.: 145 x 110 mm (w ťwietle pp); sygn. pł. l.d.: M. Fajans w Warszawie. Plansza obcięta i oprawiona w XIX w. w owaln‘ ramkę. Lit.: "Katalog portretów osobistoťci polskich i obcych w Polsce działaj‘cych", t. III, Warszawa 1992, poz. 3423.

Grodecki Wacław (1535-1591)

Kartograf, duchowny, podróżnik; studiował na uniwersytetach w Krakowie i Lipsku; ok. 1561 wydał w Bazylei mapę Polski dedykowan‘ królowi polskiemu Zygmuntowi Augustowi (z indeksem 724 nazw geograficznych), która miała liczne przedruki i przeróbki, m.in. w atlasach Orteliusa; w 1570 ukazało się nowe, uzupełnione wydanie mapy Grodeckiego; w l. 70. XVI w. poťwięcił się karierze duchownej, dzierż‘c liczne koťcielne beneficja, głównie na Morawach; został pochowany został w katedrze w Ołomuńcu.

7.

Mapa ziem Rzeczypospolitej, 1570

miedzioryt kolorowany; wym.: 370 x 495 mm; sygn. pł. l.d. w kartuszu: Poloniae ... auctore Wenceslao Godreccio Polono. Stan I. Grafika z: Abraham Ortelius, "Theatrum Orbis Terrarum", edycja łacińska, lata 80. XVI w. Na odwrocie nr strony: 58. Stan bardzo dobry. "Imago Poloniae", Warszawa 2002, t. II, s. 29.

8.

Kraków. Widok od północnego-zachodu, 1638

miedzioryt z dwóch płyt; wym.: 105 x 145 i 105 x 147 mm; sygn. pł. (1, 2): [Johann] E.[ckhard] L[öfer]. Grafika z: D. Meissner, "Sciographia Cosmica. Das ist Newes Emblematisches Büchlein &", Norymberga 1637/1638.

Merian Matthäus (1593-1650)

Szwajcarsko-niemiecki miedziorytnik i wydawca; rzemiosła uczył się w Zurichu, w warsztacie Friedricha Meyera; w l. 1610-1615 pracował w Strassburgu, Nancy i Paryżu (u J. Callota); w 1616 osiadł we Frankfurcie nad Menem; z niemieckim geografem M. Zeillerem wykonał wielotomow‘ Topographia Germaniae, zawieraj‘c‘ ponad 2000 planów i widoków miast Niemiec; wykonał również ilustracje do Pisma Šwiętego i Theatrum Europaeum (ukończony przez jego syna Matth äusa młodszego).

9.

Cracovia, 1638

miedzioryt; wym.: 181 x 385 mm. Grafika z dzieła Johana Ludewiga Gottfieda, "Neuwe archontologia cosmica [...]", Frankfurt nad Menem 1638. J. Banach, "Dawne widoki Krakowa", Kraków 1983, s. 181.

Orda Napoleon (1807-1883)

Rysownik, malarz, pianista i kompozytor; studiował matematykę na Uniwersytecie Wileńskim, lecz nauki nie skończył z powodu aresztowania za działalnoťć w nielegalnej organizacji akademickiej; brał udział w powstaniu listopadowym, póĄniej znalazł się na emigracji; w Paryżu zdobył podstawy wykształcenia artystycznego, ucz‘c się w pracowni Girarda; w 1856 wrócił do kraju; ok. 1870 Napoleon Orda podj‘ł trud dokumentowania zabytków ziem dawnej Polski; zostawił ponad tysi‘c akwarel i rysunków, przedstawiaj‘cych zabytkowe miejsca na ziemiach polskich; wykształcił rozpoznawalny styl, z powodzeniem oddaj‘cy charakter ojczystych krajobrazów; za życia artysty ukazało się osiem serii rysunków i akwarel w ramach albumu zatytułowanego Album widoków historycznych Polski poťwięcony Rodakom (1873-83).

10.

Podhorce

litografia tonowana; wym. pl.: 290 x 420 mm. Grafika z serii VI "Galicja".

Płoński Michał (1778-1812)

Rysownik, grafik, malarz; uczeń J. P. Norblina; podróżował do Włoch, Berlina, Holandii i Francji; komponował sceny rodzajowe z życia wsi, magnaterii, mieszczan; chętnie pokazywał charakterystyczne typy, rzemieťlników, chłopów, także dzieci, rysował rycerzy w zbrojach, zwierzęta, pejzaże wiejskie; jego dzieła cechuje znakomite wyczucie formy kształtowanej kresk‘, finezja i delikatnoťć, pewien nastrój melancholii i zamyťlenia; wykonywał także portrety i obrazy olejne, niekiedy posługiwał się pastelem; był jednym z ciekawszych reprezentantów sztuki polskiego romantyzmu.

11.

Koszykarz, 1805

akwaforta; wym.: 298 x 228 mm; sygn. pł. (l.d. pod centraln‘ postaci‘): M.Płoński f.1805. Najlepsza praca artysty, jednoczeťnie wybitne dzieło polskiej grafiki XIX w. Lit.: W. Tatarkiewicz, "Michał Płoński", Warszawa 1926, il. na okładce, także tablica; E. Rastawiecki, "Słownik rytowników polskich", Poznań 1886; J. Jakimowicz, "Pięć wieków grafiki polskiej", Warszawa 1997.

Sandmann Franz Josef (1805-1856)

Austriacki akwarelista i litograf; kształcił się w rodzinnym Strassburgu; w l. 1836-1839 wykonał cykl widoków Alzacji; od 1841 współpracował z wiedeńskimi wydawnictwami L. T. Neumann, A. Paterno i J. Bergmann; dla Bergmanna litografował (ok. 1850) serię "Mahlerische Donaureise von Engelharts-Zell bis Wien" J. Alta.

12.

Kraków. Widok z Krzemionek Podgórskich, ok. 1850

litografia na tincie; wym.: 190 x 270 mm; sygn. płyty: Gez. v. Alt, lith. v. Sandmann, Wien, bei L. T. Neumann.

Schenk Peter [Pieter] Starszy (1660-1719)

Miedziorytnik i medalier; studiował w Amsterdamie u G. Valcka, a w 1687 został jego zięciem; wspólnie prowadzili renomowana drukarnię; wykonywał mapy, widoki miast i sceny historyczno-batalistyczne; był nadwornym medalierem i rytownikiem Augusta II Mocnego.

13.

Widok Krakowa, przed 1702

akwaforta; wym.: 215 x 270 mm; sygn. płyty l.d.: Pet. Schenk ex. in. Anst. Grafika po konserwacji.

Speed John (1552-1629)

Angielski historyk, miedziorytnik i kartograf; jego pierwszym dziełem była mapa Ziemi Šwiętej (1595); od 1598 współpracował z F. Grevillem przy monumentalnych edycjach History of Great Britain oraz The Theatre of the Empire of Great Britaine; w 1608 uzyskał królewski przywilej na samodzielny druk map; w l. 1605-1610 współpracował z oficyn‘ J. Hondiusa w Amsterdamie.

14.

A New e Mape of Poland. Done into English by I. Speede, 1626

miedzioryt kolorowany, wym.: 404 x 514 mm, sygn. pł. p.d.: Dirck Grijp sculp. Pierwsze wydanie mapy Polski angielskiego kartografa i wydawcy Johna Speeda, opracowane na podstawie map G. Mercatora. Pochodzi z atlasu: "A Prospect of the Most Famous Parts of the World", London 1627. Jedna z najbardziej dekoracyjnych map Polski.

Stęczyński Maciej Bogusz (1814-1890)

Pisarz, rysownik i malarz; był jednym z najbardziej aktywnych krajoznawców polskich i turystów tatrzańskich połowy XIX w.; tworzył bogato ilustrowane litografiami poematy opisowe i historyczne (m.in. Tatry w dwudziestu czterech obrazach, Šl‘sk); w 1847 we Lwowie ukazała się ksi‘żka Okolice Galicyi, uwieczniaj‘ca krajobraz tych ziem.

15.

Grobowiec Fausta Socyna w Lusławicach, 1848

litografia; wym. pl.: 230 x 285 mm, sygn. pł.: Rys. z nat. i lit. M.B. Stęczyński 1846. Grafika z "Okolice Galicji", Lwów 1848. M. Opałek, "Litografia lwowska 1822-1860", Wrocław 1958.

16.

Kamień Diabelski w Krynicy, 1848

litografia; wym. pl.: 230 x 285 mm, sygn. pł.: Rys. z nat. i lit. M.B. Stęczyński 1846. Grafika z "Okolice Galicji", Lwów 1848. Lit.: M. Opałek, "Litografia lwowska 1822-1860", Wrocław 1958.

17.

Skała w Rozhurczu w obwodzie stryjskim, 1848

litografia; wym. pl.: 230 x 285 mm, sygn. pł.: Rys. z nat. i lit. M.B. Stęczyński 1847. Grafika z "Okolice Galicji", Lwów 1848. Lit.: M. Opałek, "Litografia lwowska 1822-1860", Wrocław 1958.

Walter Henryk (zm. 1860)

Rysownik i litograf zwi‘zany z krakowskim wydawnictwem "Czas", którego nakładem ukazał się w 1860 "Album widoków Krakowa i jego okolic"; wykonał kilkadziesi‘t widoków zabytków Krakowa.

18.

Brama Floriańska od strony plantacyj w Krakowie, 1860

litografia; wym.: 190 x 255 mm. Grafika z tzw. Albumu Walterowskiego, wyd. 5. Plansza po konserwacji.

19.

Klasztor XX, Kamedułów na Bielanach pod Krakowem, ok. 1860

litografia; wym.: 195 x 260 mm. Grafika z tzw. Albumu Walterowskiego, wyd. 5. Załamanie rogów, bez szkody dla kompozycji.

20.

Koťciół katedralny na zamku w Krakowie, ok. 1860

litografia; wym.: 190 x 265 mm. Grafika z tzw. Albumu Walterowskiego, wyd. 5. Po konserwacji.

21.

Koťciół ťw. Anny w Krakowie, ok. 1860

litografia; wym.: 190 x 265 mm. Grafika z tzw. Albumu Walterowskiego, wyd. 5. Po konserwacji.

GRAFIKA XX I XXI WIEKU

Axer Otto (1906-1983)

Scenograf, malarz; studiował malarstwo w Krakowie (1924-1930) oraz w Paryżu (1930-1931); w l. 1932-1939 pracował w teatrach we Lwowie, Łodzi i Warszawie, projektuj‘c m.in. dekoracje do Nie-Boskiej komedii (1938); w l. 1946-1949 scenograf Teatru Wojska Polskiego w Łodzi; scenograf Teatru Polskiego w Warszawie (1949-1973); wykładowca warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej (1947-1952); interesowało go malarstwo sztalugowe (martwe natury, akty), rysunek, grafika (ilustracje ksi‘żkowe).

22.

Przy pracy, 1927

akwaforta, wym.: 130 x 180 mm; sygn. i dat. oł. p.d.

Bielecki Władysław (1896 - 1943)

Grafik, malarz i pedagog; studiował w Monachium; specjalizował się w drzeworycie barwnym, pozostaj‘c pod wpływem drzeworytu japońskiego i krakowskiej szkoły pejzażu; uprawiał drzeworyt i linoryt barwny, których tematami s‘ najczęťciej architektura i pejzaże; zagadnieniem absorbuj‘cym artystę były eksperymenty kolorystyczne i ťwietlne.

23.

Kraków. Fragment z Sukiennic, 1923

drzeworyt barwny; wym.: 320 x 280 mm; sygn. i dat. ołówkiem p.d.: Wł. Bielecki. Stan zachowania dobry.

Błocki Włodzimierz (1885-1920)

Malarz i grafik; studiował w krakowskiej ASP u F. Cynka i L. Wyczółkowskiego (1905-10); na stałe mieszkał we Lwowie; w 1911 podróżował po Włoszech wraz z Teodorem Grottem; opublikowali razem tekę akwafort z widokami Florencji (1911); w 1914 był w Paryżu; malował głównie portrety i sceny rodzajowe, a także, szczególnie po pobycie w Paryżu, kompozycje plenerowe; oprócz malarstwa uprawiał grafikę , tworzył akwaforty, akwatinty i litografie; interesowała go tematyka erotyczna (seria akwafort Erotyki).

24.

Koťciół ťw. Floriana w Krakowie, 1907

litografia; wym.: 180 x 120 mm; sygn. i dat. oł. p.d.

25.

Krab

akwaforta; wym.: 50 x 106 mm; sygn. oł. l.d. (dolna częťć planszy).

26.

Stocznia rzeczna

akwaforta; wym.: 190 x 280 mm; sygn. piórkiem p.d. Bardzo rzadka praca artysty.

27.

Toaleta

akwaforta; wym.: 60 x 60 mm (szerokie marginesy); nie sygn.

Bożek Kacper (ur. 1974)

Grafik; studiował w krakowskiej ASP, u prof. S. Wejmana; utalentowany twórca grafik wykonywanych w technikach metalowych; wysoko ceniony przez kolekcjonerów; laureat nagród graficznych w kraju i za granic‘; cykle inspirowane histori‘ i literatur‘; w 2003 otrzymał stypendium twórcze Miasta Krakowa.

więcej informacji ...

28.

Czołg, 2000

litografia barwna; wym.: 560 x 830 mm; sygn. oł. p.d.: Kacper Bożek 2000. Odbitka autorska. Bardzo rzadka praca (płyta zniszczona).

29.

Dominicanes, 2003

akwaforta, akwatinta; wym.: 489 x 659 mm; sygn. dat. tyt. oł. Lit.: Katalog wystawy "Kacper Bożek. Tomasz Daniec. Grafika", Kraków 2004.

30.

Firma, 2003

akwaforta, akwatinta; wym.: 644 x 490 mm; sygn. dat. tyt. oł. Lit.: Katalog "Kacper Bożek. Tomasz Daniec. Grafika", Kraków 2004.

31.

Milites Templi, 2002

akwaforta, akwatinta, wym.: 495 x 665 mm; sygn. dat. tyt. oł. Nagroda Grand Prix, Grafika Roku 2002, ASP Kraków Lit.: Katalog "Kacper Bożek. Tomasz Daniec. Grafika", Kraków 2004.

32.

Relikwiarz, 2002

akwaforta, akwatinta; wym.: 495 x 646 mm; sygn. dat. tyt. oł. Lit.: Katalog "Kacper Bożek. Tomasz Daniec. Grafika", Kraków 2004.

33.

Vamparada, 2002

akwaforta, miękki werniks; wym.: 445 x 595 mm; sygn. tyt. dat. oł. Katalog "Kacper Bożek. Tomasz Daniec. Grafika", Kraków 2004.

Brandel Konstanty (1880-1970)

Grafik, malarz; reprezentant nurtu symbolistycznego; studiował w ASP w Krakowie, we Włoszech, w paryskiej prywatnej akademii Vittiego, atelier-klubie "La Palette" i w Ecole National et Speciale des Beaux-Arts; ok. 1901 zaj‘ł się grafik‘; osi‘gn‘ł wirtuozerię w posługiwaniu się technikami metalowymi (akwaforta, sucha igła), rzadziej stosował drzeworyt; wťród jego dzieł wyróżniaj‘ się symbolistyczne i wizjonerskie kompozycje (Pogrzeb własny, 1913-15), w których zbliżał się do abstrakcji, oraz ekspresyjne wizerunki katedr; od 1945 tworzył obrazy olejne, gwasze i pastele.

34.

Ekslibris Frydy Frankowskiej,

akwaforta; wym.: 88 x 59 mm. Stan zachowania bardzo dobry.

35.

Krajobraz, wspomnienie z pielgrzymki do Mont St. Michel, 1913

sucha igła. akwaforta; wym.: 188 x 129; nie sygn. Lit.: "Katalog grafiki Konstantego Brandla", Toruń 2005, poz. 46.

36.

Leda, 1908

sucha igła, rylec; wym.: 90 x 60 mm; sygn. oł. p.d.: Brandel. Lit.: "Katalog grafiki Konstantego Brandla", Toruń 2005, poz. 18.

37.

Lwy, 1910

akwaforta, sucha igła; wym.: 120 x 90 mm; sygn. oł. p.d.: Brandel, l.d.: Epreuve 1 etat. Stan I. Lit.: "Katalog grafiki Konstantego Brandla", Toruń 2005, poz. 36.

38.

Paj‘k, 1908

sucha igła, rylec; wym.: 118 x 90 mm; sygn. oł. p.d.: Brandel. Lit.: "Katalog grafiki Konstantego Brandla", Toruń 2005, poz. 16.

39.

Pod namiotem, 1908

akwaforta, akwatinta; wym.: 188 x 138 mm; sygn. oł. p.d.: Brandel. Lit.: "Katalog grafiki Konstantego Brandla", Toruń 2005, poz. 26.

40.

Spotkanie, 1907/1907

akwaforta, akwatinta; wym.: 71 x 61 mm; sygn. oł. p.d.: Brandel. Stan II. Lit.: "Katalog grafiki Konstantego Brandla", Toruń 2005, poz. 7.

41.

Staroťć, 1906/1907

sucha igła; wym.: 180 x 129 mm; sygn. oł. p.d.: Brandel. Lit.: "Katalog grafiki Konstantego Brandla", Toruń 2005, poz. 5.

42.

Šmierć Apollina, 1908

akwatinta, akwaforta, sucha igła, rylec; wym.: 78 x 60 mm; sygn. oł. p.d.: Brandel. Lit.: "Katalog grafiki Konstantego Brandla", Toruń 2005, poz. 21.

43.

Uťcisk, 1908

akwaforta, akwatinta; wym.: 150 x 100 mm; sygn. oł. p.d.: Brandel. Lit.: "Katalog grafiki Konstantego Brandla", Toruń 2005, poz. 25.

44.

Wenus, 1910

akwaforta, sucha igła, rylec; wym.: 90 x 61 mm; sygn. oł. p.d.: Brandel. Lit.: "Katalog grafiki Konstantego Brandla", Toruń 2005, poz. 35.

45.

Wiolonczela (Cylinder, 1908

akwaforta; wym.: 119 x 71 mm; sygn. oł. p.d.: Brandel. Lit.: "Katalog grafiki Konstantego Brandla", Toruń 2005, poz. 14.

Brzeski Janusz Maria (1907-1957)

Grafik, rysownik, fotograf i filmowiec; po studiach w Poznaniu i Paryżu na stałe zwi‘zał się z Krakowem; w jego twórczoťć fotograficzna lokuje się pomiędzy konstruktywistycznym porz‘dkiem a surrealistycznym wizjonerstwem; stosował zaskakuj‘ce ujęcia, zbliżenia, lustrzane odbicia zwielokrotniaj‘ce obiekt, uzyskuj‘c efekt wieloznacznoťci; pierwsze prace graficzne zbliżone do ekspresjonizmu niemieckiego i poznańskiego BUNTU, wykonał w 1926; w l. 1929-30 przebywał w Paryżu, gdzie pracował w agencjach graficznych; l. 30. redaktor i twórca szaty plastycznej pism koncernu Ilustrowanego Kuriera Codziennego; po II wojnie ťwiatowej współpracował m.in. z czasopismem "Przekrój" i wydawnictwami.

46.

Głowa Żyda, 1930

drzeworyt; wym.: 120 x 110 mm; sygn. tuszem p.d.: Janusz Marja Brzeski. Paris 1930, odbitka numerowana l.d.: No 7 (1-100).

47.

L`Eglise, 1929

drzeworyt; wym.: 125 x 125 mm; sygn. piórkiem p.d.: Janusz Marja Brzeski, Paris 1929, po lewej: N^o 1(1-100).

48.

Music Hall, 1929

drzeworyt; wym.: 125 x 125 mm; sygn. piórkiem p.d.: Janusz Marja Brzeski, Paris 1929, po lewej: N^o 1(1-100).

49.

Ponad miastem (Au dessus de la ville)

drzeworyt barwny; wym.: 123 x 123 mm; sygn. p.d. Janusz Marja Brzeski, po lewej: N^o 1 (1-100).

Chełmoński J ózef

Malarz i grafik; w l. 1867-71 studiował w warszawskiej Klasie Rysunkowej i w pracowni W. Gersona; od 1869 co roku wystawiał w "Zachęcie"; w l. 1871-74 przebywał w Monachium, studiował w Akademii; w 1874 przyjechał do Warszawy, gdzie pracował wspólnie ze S. Witkiewiczem, A. Piotrowskim i A. Chmielowskim, tworz‘c pierwsz‘ polsk‘ grupę o spójnym programie artystycznym (naturalizm) działaj‘c‘ we wspólnej pracowni w Hotelu Europejskim; w l. 1875-87 przebywał w Paryżu, sk‘d przyjeżdżał kilkakrotnie do kraju; w 1887 zamieszkał w Warszawie, a 1889 w swoim maj‘tku w Kuklówce, sk‘d odbył kilka podróży na Litwę, Ukrainę i Polesie; od 1897 był honorowym przewodnicz‘cym Stowarzyszenia Artyst ów Polskich "Sztuka".

50.

Główka, 1903

litografia; wym. planszy: 475 x 370 mm, kompozycji: 180 x 180 mm; sygn. pł. p.d.: Józef Chełmoński. Grafika z" "Teka Stowarzyszenia Polskich Artystów Grafików", Kraków 1903. Lit.: M. Grońska, "Grafika w ksi‘żce, tece i albumie", Wrocław 1994, poz.5.

51.

Matka, 1903

litografia; wym. planszy: 475 x 370 mm, kompozycji: 250 x 210 mm; sygn. pł. p.d.: Józef Chełmoński. Grafika z" "Teka Stowarzyszenia Polskich Artystów Grafików", Kraków 1903. Lit.: M. Grońska, "Grafika w ksi‘żce, tece i albumie", Wrocław 1994, poz.5.

Czajkowski Stanisław (1878-1954)

Malarz i grafik, prof. ASP w Warszawie; studiował w krakowskiej ASP, w Monachium i w Paryżu; wędrował po polskiej prowincji, któr‘ utrwalał w pejzażach; malował sceny z życia wsi i małych miasteczek; częstym motywem był Kazimierz nad Wisł‘ i Sandomierz (Szabas w Kazimierzu), malował melancholijne pejzaże jesienne (Pejzaż listopadowy z koťciołem).

52.

Koťciół ťw. Katarzyny, 1911

autolitografia barwna; wym.: 295 x 395 mm. Grafika z teki "XI Zjazd Lekarzy i Przyrodników Polskich w Krakowie", 1911. Lit.: M. Grońska, "Grafika w ksi‘żce, tece i albumie", Wrocław 1994, s. 191-192.

Dadlez Paweł (1904-1940)

Malarz, grafik, pedagog; studiował w krakowskiej ASP (u I. Pieńkowskiego, W. Jarockiego i J. Wojnarskiego), w Oddziale Paryskim u J. Pankiewicza i we Włoszech; od 1938 prof. ASP; cech‘ jego twórczoťci jest realizm pojęty w duchu akademickim; wykształcił indywidualny styl, w którym decyduj‘c‘ rolę odgrywał ťwiatłocień; malował sceny rodzajowe (W kuchni), kompozycje figuralne (W k‘pieli), pejzaże (Rynek w Rawie), martwe natury.

53.

Šw. Józef (według Rafaela), 1926

akwaforta; wym.: 120 x 90 mm; sygn. i dat. oł. p.d.

Dretler-Flin Stefania (1909-1994)

Graficzka, rysownik, projektant artystycznych form przemysłowych; studiowała w Krakowie i Paryżu; tworzyła w linorycie i drzeworycie (Najpiękniejszy jest Kraków. Dziesięć drzeworytów, Kraków 1947, Polskie uzdrowiska, Warszawa 1948); od l. 60. zajmowała się sztuk‘ użytkow‘ (projektowanie ceramiki i porcelany) i rzeĄb‘ figuraln‘.

54.

Mojry, 1964

linoryt; wym.: 300 x 310 mm; sygn. p.d.: St. Dretler-Flin, l.d.: Mojry. Lit.: Katalog wystawy "Grafika w Krakowie 1945-1974", Kraków 1974, opis i ilustracja

Dyboska Stefania (1890- przed 1966)

Malarka i graficzka; studiowała w Krakowie, Wiedniu i Grazu; specjalizowała się w grafice (akwaforta i akwatinta), przedstawiaj‘c niemal wył‘cznie zabytki architektoniczne Krakowa i innych miast; tworzyła także pejzaże; debiutowała na Salonie Jesiennym TPSP w 1925; od 1933 była członkiem ZZPAP i Zwi‘zku Polskich Artystów Grafików; malowała także akwarele, głównie pejzaże i kwiaty.

55.

Koťciół ťw. Wojciecha w Krakowie, 1929

akwaforta, akwatinta; wym.: 200 x 240 mm; sygn. oł. p.d.: S. Dyboska 929, l.d. tytuł.

Dzieliński Kazimierz (ok. 1894-1955)

Malarz i grafik; absolwent krakowskiej ASP, uczeń J. Mehoffera i J. Wojnarskiego; od 1932 nauczyciel rysunków w seminarium nauczycielskim w Krakowie; w 1935 na stypendium we Francji; członek ZPAP i Towarzystwa Artystów Grafików; malował portrety i pejzaże, z technik graficznych uprawiał mezzotintę, akwafortę, miedzioryt i litografię; w l. 1931-1950 liczne wystawy w kraju i za granic‘ od 1931 do 1950.

56.

Madonna z Piety, lata 30. XX w.

miedzioryt; wym.: 215 x 170 mm; sygn. oł. p.d.: K. Dzieliński, l.d. tytuł.

Filipkiewicz Stefan (1879 - 1944)

Malarz i grafik, czołowy reprezentant nurtu malarstwa pejzażowego; studiował w krakowskiej ASP u J. Mehoffera, L. Wyczółkowskiego i J. Stanisławskiego; członek TZPS i Towarzystwie Artystów Polskich "Sztuka"; uczył malarstwa dekoracyjnego w Szkole Przemysłowej i wykładał na ASP w Krakowie; malował głównie pejzaże, chętnie podejmował motyw topniej‘cych ťniegów; tworzył również martwe natury; uprawiał grafikę, projektował medale; był najwybitniejszym przedstawicielem tzw. szkoły J. Stanisławskiego.

57.

Widok z Wawelu, 1911

autolitografia barwna; wym.: 295 x 395 mm. Grafika z teki "XI Zjazd Lekarzy i Przyrodników Polskich w Krakowie", 1911. Lit.: M. Grońska, "Grafika w ksi‘żce, tece i albumie", Wrocław 1994, s. 191-192.

58.

Wiejski koťciółek, przed 1914

drzeworyt; wym.: 135 x 180 mm; sygn. oł. p.d. Bardzo dobra odbitka.

Frankowska Fryda (1872-1957)

Malarka i graficzka; odbyła studia artystyczne w Paryżu; od 1904 kontynuowała naukę w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie; w 1914 wyjechał do Paryża, gdzie wł‘czyła się w życie artystyczne; przyjaĄniła się Picassem, Matissem i Braquem; aktywnie działała w ťrodowisku polskich malarzy działaj‘cych w Paryżu; od 1928 wystawiała we Francji i w Polsce; specjalizowała się w sc. ch rodzajowych i pejzażach miejskich; wykonywała batiki i lalki teatralne.

59.

Anielskie chóry, ok. 1914

akwatinta, akwaforta; wym.: 180 x 235 mm; sygn. pł. l.d.: Frankowska, poniżej odcisku płyty: 1 etat

60.

Luwr, przed 1914

akwatinta, akwaforta; wym.: 240 x 200 mm, nie sygn

61.

Ogród Luxemburski, przed 1914

akwatinta barwna; wym.: 152 x 231 mm; sygn. oł. p.d.: F. Frankowska oraz I etat. Lit.: Katalog wystawy "Temps de paix, temps de guerre. Les artistes polonaise a Paris 1900-1918", Paris 1997, s. 10.

62.

Ogród Luxemburski, przed 1914

akwatinta barwna; wym.: 152 x 230 mm; sygn. oł. p.d.: F. Frankowska oraz 3 etat. Stan zachowania bardzo dobry. Lit.: Katalog wystawy "Temps de paix, temps de guerre. Les artistes polonaise a Paris 1900-1918", Paryż 1997, ss. 10 i 13.

63.

Ogród Luxemburski, przed 1914

akwatinta barwna; wym.: 152 x 231 mm; sygn. oł. p.d.: F. Frankowska oraz 7 etat. Lit.: Katalog wystawy "Temps de paix, temps de guerre. Les artistes polonaise a Paris 1900-1918", Paris 1997, s. 10.

Grott Teodor (1884-1972)

Malarz i grafik; w l. 1905-1909 studiował w ASP u F. Cynka i L. Wyczółkowskiego; w 1908 wyjechał na stypendium do Włoch, podróżował po Francji, odwiedził także Londyn; malował kwiaty, martwe natury, portrety, akty i pejzaże; od 1907 wielokrotnie wystawiał w warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych i krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych (którego był honorowym członkiem); uprawiał litografię; do 1913 projektował kilimy dla prowadzonej razem z żona wytwórni kilimów.

64.

Karczma, 1909

litografia; wym.: 160 x 325 mm; sygn. pł. p.d.: Teod. Grott 909.

65.

Krzywiec, 1910

litografia; wym.: 190 x 330 mm; sygn. p.d.: Teod. Grott 910, l.d.: Krzywiec.

66.

Przed koťciołem, 1910

litografia; wym.: 200 x 320 mm; sygn. p.d.: Teod. Grott 1910.

67.

Siedz‘cy chłop, przed 1914

litografia; wym.: 190 x 240 mm; sygn. oł. p.d.: Teo. Grott.

Hiszpańska-Neumann Maria (1917-1980)

Graficzka; tworzyła głównie drzeworyty (cykle: Podhale, Bułgaria); studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, u K. Tichego, St. Chrostowskiego i W. Waťkowskiego; stosowała także such‘ igłę i akwaforta; tworzyła grafiki o dekoracyjnej stylizacji, z elementami ekspresyjnymi (cykl Ravensbrück); parała się malarstwem sztalugowym i ťciennym; wykonywała także ilustracje ksi‘żkowe; w latach 50. współpracowała z "Tygodnikiem Powszechnym"; w 1961 wydana w Berlinie ksi‘żka Tristan i Izolda, z jej drzeworytami, otrzymała nagrodę jako najpiękniejsza ksi‘żka roku.

68.

Nasza ziemia, 1957

drzeworyt na bibule; wym.: 450 x 245 mm; sygn. oł. l.d.: M. Hiszpańska-Neumann; odbitka 15/25. Stan zachowania dobry.

69.

Pieta, 1960

drzeworyt na bibule; wym.: 295 x 490 mm; sygn. oł. l.d.: M. Hiszpańska-Neumann; odbitka 3/25. Stan zachowania dobry.

70.

Pieta III, 1961

drzeworyt na bibule; wym.: 530 x 390 mm; sygn. oł. l.d.: M. Hiszpańska-Neumann; odbitka 23/50. Stan zachowania dobry.

71.

Pocieszenie, 1958

drzeworyt na bibule; wym.: 395 x 295 mm; sygn. oł. l.d.: M. Hiszpańska-Neumann; odbitka 25/25. Stan zachowania dobry.

Hoffmann Adam (1918-2001)

Malarz, rysownik, grafik; studiował w Kunstgewerbeschule i krakowskiej ASP; zwi‘zany z Grup‘ Młodych Plastyków, w malarstwie obrał drogę kubizuj‘cej figuracji (Malarz i modelka, Autoportret); tematem ekspresyjnych prac s‘ sytuacje alegoryczne, nawi‘zuj‘ce do ikonografii biblijnej lub mitologicznej (Samson i Dalila, Europa porwana), w których postaci ludzkie i zwierzęce poddane s‘ groteskowym, przekształceniom; wybitny dydaktyk krakowskiej ASP.

72.

Majakowski z Muz‘ na pochodzie, 2. połowa lat 40. XX w.

sucha igła; wym.: 195 x 175 mm; sygn. oł. p.d.: Ad. Hoffmann.

73.

Pasterz, 2. połowa lat 40. XX w.

litografia piórkiem; wym.: 130 x 180 mm; sygn. oł. p.d.: Ad. Hoffmann.

Hrynkowski (Hryńkowski) Jan (1891-1971)

Malarz, grafik, scenograf; studiował w krakowskiej ASP malarstwo u J. Pankiewicza i rzeĄbę u K. Laszczki; a następnie malarstwo dekoracyjne w Paryżu w Akademii Lotha; zwi‘zany z formistami, był współzałożycielem Cechu Artystów Plastyków "Jednoróg"; pocz‘tkowo pod wpływem ekspresjonizmu, malował kompozycje formistyczne (Kuglarze uliczni, 1918), póĄniej wypracował pod wpływem koloryzmu indywidualny styl; w zakresie grafiki warsztatowej zajmowała go litografia, techniki metalowe, drzeworyt; uprawiał grafikę użytkow‘ i scenografię teatraln‘.

74.

Don Kichot, 1970

sucha igła; wym.: 475 x 350 mm; sygn. oł. p.d.: J.Hrynkowski 970, l.d.: 6/10. Ostatnia praca graficzna artysty.

75.

Dziewczynka I, 1923

litografia barwna; wym.: 420 x 285 mm; sygn. oł. p.d.: J. Hrynkowski. Grafika z teki "Autolitografie", Kraków 1923. Lit.: M. Grońska, "Grafika w ksi‘żce, tece i albumie", Wrocław 1994, s. 236.

76.

Dziewczynka II, 1923

litografia barwna; wym.: 370 x 280 mm; sygn. oł. p.d.: J. Hrynkowski. Grafika z teki "Autolitografie", Kraków 1923. Lit.: M. Grońska, "Grafika w ksi‘żce, tece i albumie", Wrocław 1994, s. 236.

77.

Podmiejski pejzaż, ok. 1920

sucha igła; wym.: 90 x 120 mm; sygn. oł. p.d.: J. Hrynkowski.

Iselin Christoph Wilhelm (1910-1987)

Szwajcarski malarz i grafik; w l. 30. studiował w Paryżu, Académie Ranson; podczas II wojny pracował jako drogista; malował pejzaże i martwe natury; wykonywał także mozaiki i szkło artystyczne.

78.

Wschodni jeĄdziec, ok. 1931

drzeworyt; wym.: 200 x 175 mm; sygn. pł. p.d.: Iselin; poniżej odbitki dedykacja autora dla Tadeusza Makowskiego. Na odwrocie niewielki szkic tuszem T. Makowskiego (?), przedstawiaj‘cy mężczyznę w kapeluszu. Grafika ze zbioru J. Panka.

Jabłczyński Feliks (1865-1928)

Malarz, grafik, teoretyk i krytyk; reprezentant symbolizmu; ukończył studia biologiczno-chemiczne w Dorpacie; w 1893 wyjechał z J. Pankiewiczem do Włoch; długo przebywał w Paryżu, a w 1913 wrócił do Warszawy; od 1897 członek Towarzystwa Artystów Polskich Sztuka; grafik‘ zajmował się od 1907, wynalazł m.in. ceratoryt i ziarnoryt; tworzył kompozycje symboliczne (Szatan w katedrze, 1913) i z motywami architektonicznymi (Warszawa, 1916); zajmował się krytyk‘ artystyczn‘ ("Ateneum", "Tygodnik Ilustrowany").

79.

Bulwar, 1924

ceratoryt barwny; wym.: 85 x 60 mm; sygn. oł. l.d.: F. Jabłczyński, p.d. oł. tytuł.

80.

Bulwar w Gdańsku, 1925

ceratoryt barwny; wym.: 85 x 60 mm; sygn. oł. l.d.: F. Jabłczyński, p.d. oł. tytuł.

81.

Katedra, 1924

ceratoryt barwny; wym.: 120 x 100 mm; sygn. oł. l.d.: F. Jabłczyński, p.d. oł. tytuł.

82.

Koťciół NPM w Gdańsku, 1924

ceratoryt barwny; wym.: 85 x 65 mm; sygn. oł. l.d.: F. Jabłczyński, p.d. oł. tytuł.

83.

Obserwatorium w Gdańsku, 1924

ceratoryt barwny; wym.: 100 x 85 mm; sygn. oł. l.d.: F. Jabłczyński, p.d. oł. tytuł.

84.

Stambuł, 1924

ceratoryt barwny; wym.: 78 x 100 mm; sygn. oł. l.d.: F. Jabłczyński, p.d. oł. tytuł.

85.

Wieża Lubelska, 1924

ceratoryt barwny; wym.: 100 x 95 mm; sygn. oł. l.d.: F. Jabłczyński, p.d. oł. tytuł.

86.

Zaułek gotycki, 1924

ceratoryt barwny; wym.: 115 x 78 mm; sygn. oł. l.d.: F. Jabłczyński, p.d. oł. tytuł.

87.

Zejťcie do przystani, 1924

ceratoryt barwny; wym.: 125 x 98 mm; sygn. oł. l.d.: F. Jabłczyński, p.d. oł. tytuł.

88.

Zejťcie z bulwaru, 1924

ceratoryt barwny; wym.: 82 x 65 mm; sygn. oł. l.d.: F. Jabłczyński, p.d. oł. tytuł.

Jakubowski Stanisław (1885-1964)

Malarz i grafik; odbył studia artystyczne w Szkole Przemysłu Drzewnego w Stanisławowie (1903-1906), a póĄniej w ASP w Krakowie (1907-1912) u T. Axentowicza, S. Dębickiego i L. Wyczółkowskiego; od 1914 poťwięcił się grafice; był autorem ok. tysi‘ca rycin (m.in. teki graficzne Bogowie Słowian, Prasłowiańskie Motywy Architektoniczne); wykonywał także ekslibrisy (charakterystyczny monogram artysty przypominaj‘cy swastykę, oblicze DadĄboga na ekslibrisie własnym czy prasłowiańska strażnica; eksperymentował z liternictwem: np. napis stylizowany jest na znaki runiczne).

89.

Górski potok

akwaforta barwna; wym.: 50 x 140 mm; sygn. oł. p.d.: St. Jakubowski.

90.

Koťciół Dominikanów we Lwowie

suchoryt; wym.: 75 x 65 mm; sygn. oł. p.d.: St. Jakubowski.

91.

Koťciół ťw. Barbary (z gołębiami), 1934

kwasoryt barwny; wym.: 116 x 105 mm; sygn. oł. p.d.: St. Jakubowski.

92.

Koťciół ťw. Barbary, 1934

kwasoryt; wym.: 116 x 105 mm; sygn. oł. p.d.: St. Jakubowski. Grafika z teki "Kraków", 1934. M. Grońska, "Grafika w ksi‘żce, tece i albumie", Wrocław 1994, poz. 284.

93.

Król Kruk i królewna Rybka, lata 20. XX w.

akwaforta; wym.: 105 x 125 mm; sygn. oł. p.d.: St. Jakubowski.

94.

Nad wod‘

kwasoryt barwny; wym.: 70 x 63 mm; sygn. oł. p.d.: St. Jakubowski.

95.

Pejzaż miejski

akwaforta; wym.: 55 x 52 mm; sygn. oł. p.d.: St. Jakubowski, pł. p.g.

96.

Prasłowiański cmentarz

akwatinta; wym.: 120 x 190 mm; sygn. oł. p.d.: St. Jakubowski; odbitka numerowana na odwrocie 9/35.

97.

Stary dwór, lata 20. XX w.

akwaforta; wym.: 153 x 140 mm; nie sygn.

98.

Stary koťciół, lata 20. XX w.

akwatinta; wym.: 125 x 145 mm; sygn. oł. p.d.: St. Jakubowski.

99.

Wawel, 1934

kwasoryt; wym.: 155 x 240 mm; sygn. oł. p.d.: St. Jakubowski. Grafika z teki "Kraków", 1934. M. Grońska, "Grafika w ksi‘żce, tece i albumie", Wrocław 1994, poz. 284.

100.

Wodospad, lata 20. XX w.

akwaforta; wym.: 115 x 90 mm; sygn. oł. p.d.: St. Jakubowski; odbitka 16/25.

101.

Zaułek na Kazimierzu

akwatinta, akwaforta; wym.: 120 x 110 mm; sygn. oł. p.d.: St. Jakubowski.

Jarocki Władysław (1879-1965)

Malarz i grafik; studiował w krakowskiej ASP (u J. Mehoffera i L. Wyczółkowskiego) i w Académie Julian w Paryżu; od 1904, wspólnie z F. Pautschem i K. Sichulskim wyjeżdżał na Huculszczyznę i Podhale, gdzie malował i litografował motywy folklorystyczne; w okresie międzywojennym odegrał ważn‘ rolę jako prezes stowarzyszeń artystycznych, redaktor czasopisma "Sztuki Piękne" i organizator wystaw sztuki polskiej za granic‘; był członkiem towarzystw "Sztuka" oraz "Sezession" w Wiedniu.

102.

Florencja. Ponte Vecchio, 1912

litografia; wym.: 485 x 640 mm; sygn. i tytułowana na pł. Grafika z teki "Lamus", Lwów 1912, nakład 150 egz. Lit.: M. Grońska, "Grafika w ksi‘żce, tece i albumie", Wrocław 1994, s. 242-243.

103.

Hucuł, 1912

litografia barwna; wym.: 480 x 640 mm. Grafika z teki "Lamus", Lwów 1912, nakład 150 egz. Lit.: M. Grońska, "Grafika w ksi‘żce, tece i albumie", Wrocław 1994, s. 242-243.

104.

Jordan I (Šwięto Jordanu), 1912

litografia barwna; wym.: 480 x 640 mm. Grafika z teki "Lamus", Lwów 1912, nakład 150 egz. Lit.: M. Grońska, "Grafika w ksi‘żce, tece i albumie", Wrocław 1994, s. 242-243.

105.

Jordan II, 1912

litografia; wym.: 275 x 625 mm. Grafika z teki "Lamus", Lwów 1912, nakład 150 egz. Lit.: M. Grońska, "Grafika w ksi‘żce, tece i albumie", Wrocław 1994, s. 242-243.

106.

Willa włoska, 1912

litografia barwna; wym.: 480 x 640 mm. Grafika z teki "Lamus", Lwów 1912, nakład 150 egz. Lit.: M. Grońska, "Grafika w ksi‘żce, tece i albumie", Wrocław 1994, s. 242-243.

Jeleń Tadeusz (1903-1965)

Malarz, rysownik i grafik; studiował w krakowskiej ASP u W. Jarockiego; interesowały go malarskie, realistyczne portrety i martwe natury; zwi‘zany z Tarnowem, od 1929 wystawiał w tamtejszym muzeum; wykonywał drzeworyty i miedzioryty o rozległej tematyce, oraz rysunkowe karykatury; zajmował się także typografi‘; od 1946 członek ZPAP.

107.

Chrzest Pana Jezusa w Jordanie, 1926

akwaforta; wym.: 190 x 180 mm; sygn. i dat. oł. p.d.

John Edmund (1894-1984)

Malarz, grafik, ilustrator, grafik; w l. 1916-20 kształcił się w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych u S. Lentza i E. Trojanowskiego; wykładowca rysunku i malarstwa na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej; jeden z pierwszych, którzy odkryli uroki Kazimierz Dolnego dla studiów malarskich; w l. 1919-1939 należał do Zwi‘zku Polskich Artystów Grafików, a w l. 1933-1939 do Koła Artystów Grafików Reklamowych, którego był współzałożycielem; zajmował się grafik‘ użytkow‘ (plakat, projekty banknotów i opakowań) i warsztatow‘.

108.

Wiatrak [Mięćmierz k. Kazimierza Dolnego], 1921

litografia barwna; wym.: 435 x 330 mm; sygn. oł. p.d.: Edm. John. Grafika z "Teka Litograficzna ZPAG w Warszawie", Warszawa 1921. Lit.: M. Grońska, "Grafika w ksi‘żce, tece i albumie", Wrocław 1994, poz. 18.

Jurkiewicz Andrzej (1907-1967)

Grafik, rysownik; profesor ASP w Warszawie; studiował w ASP w Krakowie u F. Pautscha i W. Weissa; tworzył serie grafik - akwaforty pogodnie przedstawiaj‘ce scenki uliczne (Rozmowa przez okno), oraz grafiki o tematyce sportowej utrzymane w oszczędnej stylistyce; zajmował się również ekslibrisami, projektami okładek i ilustracjami; u schyłku życia zwrócił się ku abstrakcji (Kompozycja dynamiczna I, Rysunek geometryczny I); autor Podręcznika metod grafiki artystycznej (1939).

109.

Scena, lata 20./30. XX w.

akwaforta; wym.: 260 x 200 mm; sygn. oł. p.d.: Jurkiewicz.

110.

Sielanka, lata 20. XX w.

kamienioryt; wym.: 240 x 135 mm; sygn. oł. p.d.: A. Jurkiewicz.

Kasimir Luigi (1881-1962)

Austriacki malarz i grafik, rysownik; w l. 1900-1905 studiował w wiedeńskiej Akademii; specjalizował się w litografii i miedziorycie; popularnoťć zdobył dzięki akwarelowym wedutom wiedeńskim; był jednym z najpłodniejszych i najbardziej znanych grafików austriackich; m‘ż Johanny Hoernes.

111.

Brama Floriańska, 1915

litografia; wym.: 245 x 200 mm; sygn. oł. p.d.: Luigi Kasimir.

Kasimir-Hoernes Tanna [Johanna] (1887-1972)

Austriacka graficzka, córka słynnego geologa R. Hoernesa; w l. 1905-1908 studiowała w wiedeńskiej Kunstschule für Frauen und Mädchen; w 1911 wyszła za m‘ż za Luigiego Kasimira; podczas I wojny ťwiatowej znalazła się w Krakowie; specjalizowała się w technikach metalowych; ceniona przez kolekcjonerów członkini Vereinigung Bildender Künstlerinnen Österreichs.

112.

Barbakan i Brama Floriańska, ok. 1916

akwaforta barwna; wym.: 400 x 315 mm; sygn. oł. p.d.: TK Hoernes; poniżej kompozycji tekst w języku niemieckim. Lit.: Th.-B. 19 (1926); Vollmer, t. 3.

Kisling Mojżesz (1891-1953)

Malarz i grafik; studiował w krakowskiej ASP u J. Pankiewicza; w 1911 osiedlił się w Paryżu i zwi‘zał się z École de Paris, którego stał się wkrótce jednym z ważniejszych przedstawicieli; należał do Zwi‘zku Malarzy i RzeĄbiarzy Polskich w Paryżu; ukształtowany przez Pankiewicza, inspirował się także sztuk‘ P. Cézannea, kubistów i ekspresjonistów; stworzył własny, oryginalny styl; malował gł. portrety i akty kobiece (Kiki, 1920; Kobieta w polskim szalu, 1928), ale także dzieci, martwe natury i kwiaty; posługiwał się czyst‘ gam‘ kolorystyczn‘, upraszczał kształty, idealizował formy; przyjaĄnił się m.in. z A. Modiglianim, J. Cocteau, M. Jacobem.

113.

Portret kobiety

technika mieszana; wym.: 425 x 345 mm; sygn. oł. p.d.: M. Kisling.

Konieczny Włodzimierz (1886-1916)

Grafik, rzeĄbiarz i ilustrator; reprezentant symbolizmu i nowego klasycyzmu; studiował w Państwowej Szkole Przemysłowej we Lwowie, Szkole Przemysłu Drzewnego w Zakopanem, krakowskiej ASP u K. Laszczki i J. Pankiewicza, 1909-11 przebywał na stypendium w Paryżu. Był członkiem-założycielem Polskiego Towarzystwa Literacko-Artystycznego oraz zwi‘zku ARMR; od 1912 członek zarz‘du Stowarzyszenia RzeĄbiarzy; należał do Towarzystwa Artystów Polskich Sztuka; zajmował się grafik‘, głównie akwafortami i litografiami (Królewic Liptowski, Dawny portret, Mrok).

114.

Chłopak, 1909

akwaforta; wym.: 237 x 158 mm; sygn. oł., p.d. monogram. Grafika z "Teka graficzna...1", Kraków 1909. Stan zachowania bardzo dobry. Lit.: M. Grońska, "Grafika w ksi‘żce, tece i albumie", Wrocław 1994, s. 246.

115.

Dziewczynka, 1909

akwaforta; wym.: 180 x 115 mm; sygn. oł. p.d. Grafika z "Teka graficzna...1", Kraków 1909. Stan zachowania bardzo dobry. Lit.: M. Grońska, "Grafika w ksi‘żce, tece i albumie", Wrocław 1994, s. 246.

Korzeniowska Wanda (1883-1935)

Malarka, graficzka; studiowała we Lwowie i Monachium; od 1911 zajmowała się akwafort‘, równoczeťnie pracuj‘c jako nauczycielka; od 1923 należała Zwi‘zku Artystek Polskich i Zwi‘zku Grafików Lwowskich; wystawiała w TPSP we Lwowie i innych miastach; od 1929 zajmowała się wył‘cznie technikami metalowymi; jej najbardziej znanym dziełem jest teka Koťcioły starego Lwowa (1914-1918).

116.

Babcia z wnuczkami

akwaforta kolorowana; wym.: 280 x 225 mm; sygn. tuszem. Rzadka praca artystki.

Kosmulski Leon (1904 - 1952)

Grafik; studiował w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych oraz na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie u L. Šlendzińskiego i J. Hoppena; od 1947 był członkiem grupy "Dziewięciu Grafików"; tworzył drzeworyty (Koťcioły wileńskie, 1935-36) oraz miedzioryty (Zapomniane groby, Ruiny Warszawy); w okresie powojennym w jego twórczoťci pojawiły się motywy społeczne; zajmował się ilustracj‘ (Oliver Twist Dickensa, 1950), uprawiał malarstwo olejne; pracował jako adiunkt katedry rysunku na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej

117.

Architektura, 1941

miedzioryt; wym.: 124 x 85 mm; sygn. na płycie l.d.: ryt. L. Kosmulski, p.d.: Wilno 1941; poniżej odb. pł. dedykacja artysty. Stan zachowania dobry.

118.

Górnik, lata 40. XX w.

drzeworyt; wym.: 160 x 120 mm; sygn. oł. p.d.: Leon Kosmulski, l.d. tytuł.

119.

Stara kobieta, 1950

drzeworyt; wym.: 160 x 120 mm; sygn. pł. p.d.: 1950 LK.

120.

W lesie, 1941

miedzioryt; wym.: 125 x 95 mm; sygn. oł. p.d.: Leon Kosmulski; płyta sygn.: ryt. L. Kosmulski 1941.

Krasnodębska-Gardowska Bogna (1906-1980)

Graficzka; studiowała w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Władysława Skoczylasa; w 1925 członek-założyciel Stowarzyszenia Artystów Grafików "Ryt", a w 1934 Bloku Zawodowych Artystów Plastyków; w l. 1933-1935 wykładała w Szkole Rzemiosł i Sztuki Stosowanej w Warszawie; była członkiem Zwi‘zku Polskich Artystów Grafików; laureatka Medaille dOr na Międzynarodowej Wystawie "Sztuka i technika" w Paryżu w 1937; w l. 1947-1960 wystawiała wspólnie z grup‘ "9 Grafików", której była członkiem; w 1956 weszła w skład grupy artystycznej "Zagłębie".

121.

Šwięty Sebastian, przed 1939

drzeworyt; wym.: 200 x 115 mm; sygn. oł. p.d.: Krasnodębska-Gardowska.

122.

Wioska w górach, 1928

drzeworyt barwny; wym.: 150 x 100 mm; sygn. oł. p.d.: B. Gardowska, l.d.: 1928. Pod odbitk‘ dedykacja artystki.

Kraupe-Šwiderska Janina (ur. 1921)

Malarka, graficzka, prof. ASP w Krakowie; studiowała w krakowskiej ASP u P. Dadleza i W. Taranczewskiego; tej uczelni; od 1958 była członkiem Grupy Krakowskiej; jej styl - na pograniczu abstrakcji i malarstwa metaforycznego - ukształtował się pod wpływem surrealizmu, zainteresowania magi‘ i astrologi‘; cykle poetyckich kompozycji pełne symboli, tajemnych znaków i hieroglifów tworz‘ rodzaj ezoterycznej kaligrafii (Charaktery, 1957; Metamorfozy, 1963; Transmutacje, 1984, Księga przemian I-XVIII", 1997); w 1997 została laureatk‘ Nagrody im. W. Wojtkiewicza.

123.

Akrobaci, 1950

akwaforta; wym.: 260 x 184 mm; sygn. oł. p.d.: J. Kraupe 1950. Lit.: "Janina Kraupe. Grafiki, monotypie. Lata 40. i 50.", Kraków 2000, poz. 12.

124.

Babka, 1948

akwaforta; wym.: 170 x 110 mm; sygn. oł. p.d.: J. Kraupe 48.

125.

Księga przemian I-XVIII, 1997

cykl 18 linorytów barwnych; wym.: 700 x 500 mm; sygn. p.d. J. Kraupe 1997, l.d. tytuł. Odbitki autorskie: II, plansze IV i XI w odbitce autorskiej IV.

126.

Oczekiwanie rywala, 1947

akwaforta; wym.: 85 x 95 mm; sygn. oł. p.d.: J. Kraupe 47.

127.

Pływak, 1948

akwatinta; wym.: 160 x 205 mm; sygn. oł. p.d.: J. Kraupe 1948; odbitka nr 4/10.

Król Zygmunt (1899-1983)

Malarz i grafik, historyk sztuki; studiował w krakowskiej ASP u J. Mehoffera; w l. 1930-1936 studiował we Francji, jako stypendysta Ministra Kultury; współzałożyciel Zwi‘zku Polskich Artystów Grafików; członek grupy "Zwornik"; po II wojnie profesor ASP w Krakowie (w jego pracowni studiował m.in. A. Wróblewski).

128.

Wieże Katedry Wawelskiej

litografia; wym.: 340 x 220 mm; sygn. oł. p.d.: Król Zygmunt.

Laszenko Aleksander (1883-1944)

Malarz, grafik; studiował malarstwo i orientalistykę w Petersburgu, Kairze i Luksorze; w Japonii poznał technikę drzeworytu wielobarwnego; obok malarstwa uprawiał grafikę, gł. drzeworyt barwny (częste motywy Bliskiego i Dalekiego Wschodu); uczestniczył w wielu wystawach krajowych i zagranicznych.

129.

Małżeństwo, 1936

drzeworyt barwny; wym.: 395 x 245 mm; sygn. oł. l.d.: A. Laszenko. Stan dobry. Lit.: K. Kotula, "Aleksander Laszenko", Włocławek 1992, poz. 58, il. 23.

Lebenstein Jan (1930-1999)

Malarz, grafik, scenograf i rysownik. Studiował w warszawskiej ASP u A. Nachta-Samborskiego (1948-54); pocz‘tkowo zwi‘zany był z kręgiem "Arsenału"; malował nastrojowe podmiejskie pejzaże (Widok na nowy Rembertów); od 1955 rysował na papierze milimetrowym i malował totemiczne, granicz‘ce z abstrakcj‘ Figury hieratyczne, Figury we wnętrzu i Figury osiowe; po Grand Prix na I Biennale Młodych w Paryżu (1959) osiadł we Francji; po Figurach przyszła kolej na bestiarium (Créatures abominables, Carpathien, Rural, 1965) - kolekcję fantastycznych stworów, utrzymanych w brunatnej gamie barwnej; swoje obrazy i grafiki zapełniał groteskowymi postaciami o karykaturalnych, zwierzęco-ludzkich cechach; sceny z udziałem fantastycznych bestii i szkieletów, zmysłowych kobiet i archaicznych monumentów tworzyły prywatn‘ mitologię (Babyliony, 1962-66; Sweety Bar, 1976); jest autorem ilustracji do Apokalipsy i Księgi Hioba w tłumaczeniu Cz. Miłosza (1979), Folwarku zwierzęcego G. Orwella (1974), opowiadań G. Herlinga-Grudzińskiego i wierszy M. Sępa-Szarzyńskiego.

130.

Akt na niebieskim tle, 1973

litografia barwna; wym.: 700 x 485 mm; sygn. oł. p.d.: Lebenstein 73, odbitka numerowana oł. l.d.: 53/100.

131.

Akt na tle wieży

litografia barwna; wym.: 495 x 320 mm; sygn. oł. p.d.: Lebenstein 85, odbitka numerowana oł. l.d.: 37/75.

132.

Akt niebieski

litografia barwna; wym.: 430 x 315 mm; sygn. oł. l.d.: Lebenstein, odbitka numerowana oł. l.d.: 72/100.

133.

Akt z kozłem, 1973

litografia; wym.: 465 x 455 mm; sygn. oł. p.d.: Lebenstein 73, odbitka numerowana oł. l.d.: 33/100.

134.

Already it was impossible to distiguish between man and pig, 1974

litografia barwna; wym.: 665 x 490 mm; sygn. oł. w obrębie kompozycji: Lebenstein 74, odbitka numerowana w obrębie kompozycji: 14/100. Grafika z teki G. Orwell, "Folwark zwierzęcy", 1974.

135.

Apokalipsa, 1985

litografia barwna; wym.: 495 x 300 mm; sygn. oł. p.d.: Lebenstein 85, odbitka numerowana oł. l.d.: 56/150.

136.

Bulwar St. Denis, 1977

litografia; wym.: 430 x 330 mm; sygn. oł. p.d.: Lebenstein, odbitka numerowana oł. l.d.: 49/100.

137.

Erotyk na kanapie, 1973

litografia barwna; wym.: 490 x 700 mm; sygn. oł. p.d.: Lebenstein 73, odbitka numerowana oł. l.d.: 95/100.

138.

Kobieta z koniem

litografia; wym.: 430 x 330 mm; sygn. oł.: Lebenstein, odbitka numerowana oł. l.d.: 51/100.

139.

Napoleon drives Snowball away, 1974

litografia barwna; wym.: 700 x 490 mm; sygn. oł. l.d.: Lebenstein 74, odbitka numerowana oł. l.d.: 37/100. Grafika z teki G. Orwell, "Folwark zwierzęcy", 1974.

140.

Pegaz

litografia barwna; wym.: 430 x 330 mm; sygn. oł. p.g.: Lebenstein, odbitka numerowana oł. l.d.: 87/100.

141.

Piramida

litografia barwna; wym.: 330 x 240 mm; sygn. oł. l.d.: Lebenstein, odbitka numerowana oł. l.d.: 83/100.

142.

Portret kobiety - radiografia, 1973

litografia barwna; wym.: 430 x 360 mm; sygn. oł. p.d.: Lebenstein 73, odbitka numerowana oł. l.d.: 99/100.

143.

Portret kobiety - studium aktu, 1973

litografia; wym.: 700 x 495 mm; sygn. oł. p.d.: Lebenstein 73, odbitka numerowana oł. l.d.: 39/100.

144.

Rysownik

litografia barwna; wym.: 425 x 335 mm; sygn. oł. p.g.: Lebenstein, odbitka numerowana oł. l.g.: 90/100.

145.

Słonie i mucha

litografia barwna; wym.: 430 x 335 mm; sygn. oł. p.g.: Lebenstein, odbitka numerowana oł. p.g.: 33/100.

146.

Teatr

litografia barwna; wym.: 430 x 330 mm; sygn. oł. p.g.: Lebenstein, odbitka numerowana oł. l.g. (w obrębie kompozycji): 21/100.

147.

Terrakota

litografia barwna; wym.: 330 x 240 mm; sygn. oł.: Lebenstein, odbitka numerowana oł. l.d.: 50/100.

148.

The animals drive the men away, 1974

litografia barwna; wym.: 490 x 680 mm; sygn. oł. p.d.: Lebenstein 74, odbitka numerowana oł. l.d.: 17/100. Grafika z teki G. Orwell, "Folwark zwierzęcy", 1974.

149.

Trzech króli

litografia barwna; wym.: 330 x 240 mm; sygn. oł. l.d.: Lebenstein, odbitka numerowana oł. l.d.: 80/100.

150.

Trzy kobiety

litografia barwna; wym.: 490 x 320 mm; sygn. oł. p.d.: Lebenstein, odbitka numerowana oł. l.d.: 51/75.

Lenica Jan (1928-2001)

Grafik, twórca plakatów i eksperymentalnych filmów animowanych, twórca scenografii i kostiumów teatralnych, ilustrator ksi‘żek; studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej; od 1945 współpracował z wieloma tygodnikami kulturalnymi ("Odrodzenie", "Šwiat", "Nowa Kultura") wykonuj‘c rysunki prasowe i okładki; od 1961 przebywał we Francji i Niemczech; jeden ze współtwórców tzw. polskiej szkoły plakatu; od lat 50. tworzył plakaty filmowe i teatralne; jego charakterystyczny styl wykazuje wpływy ekspresjonizmu i surrealizmu; jego plakaty i serigrafie wyróżniaj‘ się zestawieniem plamy barwnej i grubej, czarnej kreski, dużym uproszczeniem form; od 1957 zajmował się eksperymentalnymi filmami animowanymi (zadebiutował filmem Był sobie raz.., zrealizowanym z W. Borowczykiem).

151.

Akt

serigrafia; wym. 647 x 482 mm; sygn. oł. p.d.: Lenica; odbitka numerowana oł. l.d.: 52/200.

152.

Portret w zieleni

serigrafia; wym. 457 x 638 mm; sygn. oł. p.d.: Lenica; odbitka numerowana oł. l.d.: 54/200.

153.

Postaci, 1972

serigrafia; wym. 550 x 465 mm; sygn. oł. p.d.: Jan Lenica; odbitka numerowana oł. l.d.: 20/50.

154.

Wazon

serigrafia; wym. 700 x 500 mm; sygn. oł. p.d.: Lenica; odbitka numerowana oł. l.d.: 10/150.

Lewicki Leopold (1906-1973)

Malarz, grafik, rzeĄbiarz; studiował w ASP w Krakowie u J. Wojnarskiego J. Mehoffera, F. Pautscha; w Paryżu uczęszczał do pracowni J. Pankiewicza; współorganizował Grupę Krakowsk‘ (w 1933 uczestniczył w jej pierwszej wystawie w TPSP we Lwowie); wystawiał od 1932 uczestnicz‘c w pokazach Grupy Plastyków Nowoczesnych oraz Grupy Krakowskiej w Krakowie i Warszawie; tworzył kompozycje realistyczne, z czasem geometryzuj‘ce, autor ekspresyjnych w swej brutalnoťci, groteskowych grafik (Pogrzeb robotnika, W więzieniu).

155.

Budowali pański dom, 1931/1932

akwaforta; wym.: 172 x 122 mm; sygn. oł. p.d.: L. Lewicki, tytuł oł. l.d. Lit.: "Lewicki. Wystawa malarstwa i grafiki", Kraków 2001, poz. 15.

156.

Chłopi, 1932

akwaforta; wym.: 174 x 211 mm; sygn. oł. p.d.: L. Lewicki, tytuł oł. l.d. Lit.: "Lewicki. Wystawa malarstwa i grafiki", Kraków 2001, poz. 17.

157.

Demonstracja, 1932

akwaforta; wym.: 92 x 113 mm; sygn. oł. p.d.: L. Lewicki, tytuł oł. l.d. Lit.: "Lewicki. Wystawa malarstwa i grafiki", Kraków 2001, poz. 18.

158.

Kompozycja IV, lata 60.

linotyp, monotypia barwna; wym.: 228 x 320 mm; sygn. oł. p.d.: L. Lewicki, tytuł oł. l.d. Lit.: "Lewicki. Wystawa malarstwa i grafiki", Kraków 2001, poz. 174, il. 12.

159.

Melamed

akwaforta; wym.: 78 x 122 mm; sygn. oł. p.d.: L. Lewicki, tytuł oł. l.d. Lit.: "Lewicki. Wystawa malarstwa i grafiki", Kraków 2001, poz. 41.

160.

Modły, lata 30.

akwaforta; wym.: 95 x 73 mm; sygn. oł. p.d.: L. Lewicki, tytuł oł. l.d. Lit.: "Lewicki. Wystawa malarstwa i grafiki", Kraków 2001, poz. 49.

161.

Na bazar, lata 30.

akwaforta; wym.: 105 x 90 mm; sygn. oł. p.d.: L. Lewicki. Lit.: "Lewicki. Wystawa malarstwa i grafiki", Kraków 2001, poz. 47.

162.

Na drodze

akwaforta; wym.: 108 x 88 mm; sygn. oł. p.d.: L. Lewicki, tytuł oł. l.d. Lit.: "Lewicki. Wystawa malarstwa i grafiki", Kraków 2001, poz. 45.

163.

Na dworcu, 1931/1932

akwaforta; wym.: 108 x 128 mm; sygn. oł. p.d.: L. Lewicki, tytuł oł. l.d. Lit.: "Lewicki. Wystawa malarstwa i grafiki", Kraków 2001, poz. 46.

164.

Pożar

akwaforta; wym.: 106 x 108 mm; sygn. oł. p.d.: L. Lewicki, tytuł oł. l.d. Lit.: "Lewicki. Wystawa malarstwa i grafiki", Kraków 2001, poz. 57.

165.

Przy maszynie, 1932

akwaforta; wym.: 127 x 96 mm; sygn. oł. p.d.: L. Lewicki, tytuł oł. l.d. Lit.: "Lewicki. Wystawa malarstwa i grafiki", Kraków 2001, poz. 59.

166.

Rozmodlona, 1931/1932

akwaforta; wym.: 124 x 98 mm; sygn. oł. p.d.: L. Lewicki, tytuł oł. l.d. Lit.: "Lewicki. Wystawa malarstwa i grafiki", Kraków 2001, poz. 62.

167.

Smakosz, 1932

akwaforta; wym.: 96 x 123 mm; sygn. oł. p.d.: L. Lewicki, tytuł oł. l.d. Lit.: "Lewicki. Wystawa malarstwa i grafiki", Kraków 2001, poz. 66.

168.

SpowiedĄ

akwaforta; wym.: 95 x 127 mm; sygn. oł. p.d.: L. Lewicki, tytuł oł. l.d. Lit.: "Lewicki. Wystawa malarstwa i grafiki", Kraków 2001, poz. 67.

169.

W łaĄni żydowskiej, 1932

akwaforta; wym.: 96 x 156 mm; sygn. oł. p.d.: L. Lewicki, tytuł oł. l.d. Lit.: "Lewicki. Wystawa malarstwa i grafiki", Kraków 2001, poz. 77, il. 52.

170.

W malarskiej pracowni

akwaforta; wym.: 124 x 125 mm; sygn. oł. p.d.: L. Lewicki, tytuł oł. l.d. "Lewicki. Wystawa malarstwa i grafiki", Kraków 2001, poz. 78.

171.

W polu

akwaforta; wym.: 103 x 100 mm; sygn. oł. p.d.: L. Lewicki, tytuł oł. l.d. Lit.: "Lewicki. Wystawa malarstwa i grafiki", Kraków 2001, poz. 79.

Łazarski Zygmunt (ok. 1885-1943)

Wydawca, drukarz i bibliofil; właťciciel znanej w okresie międzywojennym warszawskiej drukarni; inspirator licznych działań artystyczno-edytorskich; w l. 1921-1928 wiceprezes Towarzystwa Bibliofilów Polskich w Warszawie.

172.

18 polskich drzeworytuw [sic] ludowych, 1921

drzeworyt; wym. teki: 620 x 470 mm; zachowana okładka, brak spisu treťci. Teka zawiera odbitki 18 drzeworytów pochodz‘cych z XIX-wiecznego warsztatu w Płazie, których klocki przechowywane s‘ w Muzeum Etnograficznym w Krakowie: 1. Šw. Antoni Radecznicki, 2. Šw. Mikołaj, 3. Pieta, 4. Matka Boska z Dzieci‘tkiem i aniołami, 5. Šw. Onufry pustelnik, 6. Ukrzyżowanie, 7. Chrzest w Jordanie, 8. Šw. Kazimierz, 9. Chrystus Pantokrator, 10. ucieczka do Egiptu, 11. Zesłanie Ducha Šwiętego, 12. Chrystus na Drzewie Życia, 13. Ostatnia Wieczerza, 14. Šw. Jerzy zabijaj‘cy smoka, 15. Księga Rodzaju, 16. Šw. Barbara i ťw. Cecylia, 17. Kompozycja z różami, 18. Matka Boska z Dzieci‘tkiem. Bardzo rzadka teka.

Malina Marian (1922-1970)

Grafik i malarz; studiował na krakowskiej ASP u J. Fedkowicza, K. Srzednickiego, A. Jurkiewicza; był członkiem MAGR i grupy "Zagłębie"; uprawiał drzeworyt (często barwiony), monotypię i wynalezion‘ przez siebie cellografię (żłobienie płyty ze sztucznego tworzywa rozgrzanym rylcem); komponował ekspresyjne, abstrakcyjne pejzaże, interesowała go również postać ludzka.

173.

Autoportret. Profil z papierosem, 1979

cellografia; wym.: 465 x 620 mm; sygn. oł. p.d.: M. Malina 1979 R, l.d.: 3/XXV Profil z papierosem, autoportret.

174.

Grupa, 1961

cellografia; wym.: 461 x 551 mm; nie sygn. Lit.: "Marian Malina. Grafika, malarstwo", Będzin 2005, poz. 63.

175.

Grupa, 1961

płyta do cellografii; wym.: 465 x 660 mm; nie sygn. Lit.: Marian Malina. Grafika, Malarstwo, Będzin 2005, il. s. 17.

176.

Impresje graficzne. Szkic, 1959

cellografia, tusz; wym.: 285 x 415 mm; sygn. oł. p.d.: M. Malina 1959 r., l.d. tytuł.

177.

Kobieta przy stole, 1956

drzeworyt; wym.: 250 x 340 mm; sygn. oł. p.d.: M. Malina 56 R. Lit.: Katalog wystawy "Marian Malina", Katowice 1990, poz. 68.

178.

Kobieta w długiej sukni (według Leonarda da Vinci), 1953

litografia; wym.: 210 x 135 mm; sygn. oł. p.d.: M. Malina 1953 r. l.d. tytuł. Lit.: Katalog wystawy "Marian Malina", Katowice 1990, poz. 61.

179.

Kompozycja dekoracyjna, 1960

cellografia; wym.: 293 x 486 mm; nie sygn. Lit.: "Marian Malina. Grafika, Malarstwo", Będzin 2005, poz. 57.

180.

Kompozycja egzotyczna, 1960

cellografia; wym.: 525 x 395 mm; sygn. oł. p.d. Lit.: A. Wojciechowski, "Marian Malina", Warszawa 1962.

181.

Kompozycja w kwadracie, 1964

cellografia kolorowana; wym.: 520 x 423 mm; nie sygn. Lit.: "Marian Malina. Grafika, Malarstwo", Będzin 2005, poz. 72.

182.

Kompozycja VI, 1976

linoryt; wym.: 644 x 490 mm; sygn. oł. p.d.: M. Malina 76R; odbitka przedstanowa. Lit.: Katalog wystawy "Marian Malina", Katowice 1990, poz. 234.

183.

Mamona

cellografia; wym.: 437 x 288 mm; nie sygn.

184.

Nike zbrojna, 1962

cellografia; wym.: 600 x 300 mm; sygn. oł. p.d.: M. Malina 1962 r.

185.

Portret chłopca w hełmie, 1958

drzeworyt barwny; wym.: 465 x 290 mm; nie sygn. Lit.: Katalog wystawy "Marian Malina", Katowice 1990, poz. 43.

186.

Postać siedz‘ca

cellografia; wym.: 567 x 415 mm; nie sygn.

187.

Tors, 1958

cellografia, akwarela, kredka; wym.: 430 x 300 mm; sygn. oł. p.d.: M. Malina 58, l.d.: cellografia, Tors. W grafikę wkomponowany i naklejony portret. Lit.: Katalog wystawy "Marian Malina", Katowice 1990, poz. 88, il.

188.

W zbożu, 1964

drzeworyt; wym.: 437 x 623 mm; nie sygn. Lit.: Katalog wystawy "Marian Malina", Katowice 1990, poz. 154.

Martuszewski Franciszek (ur. 1899)

Grafik; do 1926 studiował w krakowskiej ASP u J. Mehoffera; wystawiał od 1928 w Salonie Grafiki Polskiej ZZPAP; w l. 1924-26 nagradzany za prace graficzne.

189.

Wiolonczelista

akwatinta; wym.: 70 x 85 mm; sygn. oł. p.d. (dwie z trzech). Trzy odmiany stanowe grafiki.

190.

Wnętrze koťcioła, 1925

akwaforta, wym.: 175 x 115 mm; sygn. kredk‘ p.d.: Martuszewski Fr.

Mehoffer J ózef (1869-1946)

Malarz i rysownik, przedstawiciel sztuki Młodej Polski (Dziwny ogród); studiował prawo na UJ oraz malarstwo w SSP (u W. Łuszczkiewicza i J. Matejki); wykształcenie uzupełnił w Wiedniu oraz Paryżu, gdzie uczył się w Académie Julian, École des Arts Décoratifs, a następnie w Academié Colarossi (m. in. u G. Courtoisa, J. Blancka i L. Bonnata); malował głównie portrety (często żony), pejzaże (Plac Pigalle), martwe natury (Laleczki japońskie), sceny we wnętrzach (Słońce majowe); tworzył witraże (m.in. Vita somnium breve) i polichromie (m.in. na Wawelu); od 1896 mieszkał w Krakowie; był członkiem-założycielem TAP Sztuka, a następnie Towarzystwa Miłoťników Historii i Zabytków Krakowa; w 1905 został prof. ASP w Krakowie (w l. 1914-18 i 1932-33 był jej rektorem); uprawiał grafikę, pisał artykuły i rozprawy krytyczne.

191.

Portret O. Joachima Berthier, Dominikanina we Fryburgu w Szwajcarii, 1918

akwaforta, sucha igła; wym.: 265 x 208 mm; sygn. oł. p.d.: Józef Mehoffer.

Merkel Jerzy (1881-1976)

Malarz i grafik; studiował na krakowskiej ASP u J. Mehoffera (1903-1905); w 1906 wyjechał na dalsze studia do Wiednia, gdzie został członkiem,stowarzyszenia artystycznego "Hagenbund" (1907); w 1909 zamieszkał w Paryżu; w 1914 wrócił do Wiednia; w l. 1938-1972 mieszkał we Francji, by u schyłku życia powrócić do Austrii; tworzył sceny figuralne i pejzaże.

192.

Postaci

litografia; wym.: 180 x 140 mm; nie sygn.

Mianowski Lucjan (ur. 1933)

Grafik, malarz; studiował w krakowskiej ASP u K. Srzednickiego i w École Nationale Supérieure des Beaux-Arts w Paryżu; prof. PWSSP w Poznaniu; twórczoťci ł‘czy fascynację kultur‘ masow‘ z pop-artem (Małe miasteczko nie jest nudne, 1955-60; Zachody słońca, 1966-67); mistrzostwo osi‘gn‘ł w litografii barwnej, zwłaszcza w cyklach z lat 60. (Katedry-wykopaliska), których struktura nawi‘zywała do gotyku, formy ikonostasu i starych pieczęci; laureat Międzynarodowego Biennale Grafiki w Krakowie (1997).

193.

Cathedrale-ville, 1960

litografia barwna; wym.: 600 x 390 mm; sygn. oł. p.d.: Lucjan Mianowski 60, odbitka autorska.

194.

Fonitionnaire, 1961

litografia; wym.: 570 x 390 mm; sygn. oł. p.d.: Lucjan Mianowski 61, odbitka autorska 7/15.

195.

Urzędnik II, 1961

litografia barwna; wym.: 490 x 350 mm; sygn. oł. p.d.: Lucjan Mianowski 61, odbitka autorska 10/15.

Miro [Miró] Joan (1893-1983)

Hiszpański malarz, grafik i rzeĄbiarz; studiował w Barcelonie; od 1919 mieszkał w Paryżu; pocz‘tkowo pozostawał pod wpływem kubizmu; od 1924 tworzył obrazy z pogranicza surrealizmu, budowane z drobnych elementów abstrakcyjnych (Karnawał arlekina, Osoba w nocy); zwolennik taszyzmu; uprawiał ceramikę artystyczn‘, projektował dekoracje i kostiumy teatralne, tworzył plakaty.

196.

Litographe II, 1953-1963