AUKCJA 17 - 1 XII 2007

| Katalog w formacie PDF | Katalog ze zdjęciami | Home |

 

GRAFIKA DAWNA

 

Jost Ammann (1539-1591)

Szwajcarski rysownik, grafik, sztycharz; kształcił się w Collegium Carolinum w rodzinnym Zurichu; w 1559 przeniósł się do Bazylei, a w 1561 otwarł warsztat w Norymberdze, gdzie osiadł na stałe; specjalizował się w drzeworytniczej ilustracji książkowej (m.in. herbarze); sztychował także mapy; wykonywał także portrety, projekty witraży; ilustrator obyczajów i strojów swojej epoki (Księga stanów H. Sachsa, Księga ubiorów kobiecych); łącznie stworzył ok. 1500 grafik; sam cykl Panoplia Omnium Liberalium Mechanicarum et Seden-tariarum Artium Genera Continens, zawiera 115 grafik.

1.

Sylwetki szlachty europejskiej [m.in. sylwetki Polaków], 1579

Akwaforta, miedzioryt; wym.: 270 x 360 mm; sygn. pł.: rozdzielone IA i VZ. Grafika z niemieckiego wydania dzieła Barthelemy'ego de Chasseneu, Catalogus de gloria mundi, Frankfurt am Mein, 1579.

(foto)
c.w.: 1600

 

Sebald Hans Beham (1500-1550)

Niemiecki malarz, rysownik i miedziorytnik. Wraz z bratem Barthelem uczył się w pracowni Albrechta Durera. Przyłączył się do radykalnego skrzydła reformacji. W 1528 wrócił do rodzinnej Norymbergi, gdzie w 1529 oskarżono go o szerzenie pornografii. Zbiegł do Monachium; tam pracował na zlecenie kard. Albrechta z Moguncji. W 1532 osiedlił się we Frankfurcie, gdzie ilustrował druki religijne i kroniki. Wykonał ok. 270 miedziorytów i 300 drzeworytów. Tworzył drzeworyty o tematyce biblijnej, mitologicznej, antykatolickiej (np. Jazda rzymskiego kleru do piekła, 1524), rodzajowej.

2.

Syn marnotrawny opuszczający dom

Miedzioryt; wym.: 58 x 98 mm [odbitka obcięta]; sygn. pł. l.d.: HSB.

Grafika z cyklu "Przypowieść o synu marnotrawnym", plansza 1 z 4.

Lit.: Bartsch, 31

(foto)
c.w.: 800

3.

Powrót syna marnotrawnego

Miedzioryt; wym.: 58 x 97 mm [odbitka obcięta]; sygn. pł. L.d.: HSB.

Grafika z cyklu "Przypowieść o synu marnotrawnym", plansza 4 z 4.

Lit.: Bartsch, 31

(foto)
c.w.: 800

 

Gabriel Bodenehr Starszy (1664-1758)

Niemiecki miedziorytnik, kartograf i wydawca; syn Hansa Georga; prowadził w Augsburgu renomowaną, rodzinną oficynę wydawniczą specjalizującą się w wedutach i mapach. Jego najsłynniejsze dzieła to Atlas Curieux [1704] oraz Curioses Staats und Kriegs Theatrum. Autor 'La Glorie et la Force de l'Europe' - serii 200 widoków i planów miast europejskich, tworzonych na podstawie własnych kompozycji. Autor cyklu miedziorytów poświęconym postaciom biblijnym.

4.

Widok Krakowa, pocz. XVIII w.

Miedzioryt; wym.: 160 x 450 mm; sygn. płyty p.d.: G. Bodenehr fec, excudit. Grafika z dzieła G. Bodenehra, Curioses Staats und Kriegs Theatrum in Polen [...], Augsburg 1704.

(foto)
c.w.: 2600

 

Jędrzej Brydak (1837-1876)

Rysownik, litograf i malarz; studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych (1853-1859); był założycielem krakowskiego zakładu litograficznego, prowadzonego wraz z J. Bielikiewiczem; malował akwarele, rysował widoki architektoniczne i zabytki Krakowa; wykonywał także litografie według cudzych prac; wystawiał w krakowskim TPSP; współpracował z redakcją "Czasu".

5.

Widok Krakowa, 1860 Litografia z tintą; wym.: 141 x 592 mm; sygn. na płycie p.d.: J. Brydak. Grafika z przewodnika Ambrożego Grabowskiego "Kraków i jego okolice", Kraków 1860.

Lit.: J. Banach, Dawne widoki Krakowa, Kraków 1983, s. 190.

(foto)
c.w.: 1200

 

Erik Dahlberg (1625-1703)

Szwedzki feldmarszałek, kwatermistrz i inżynier wojskowy; specjalista od budowy fortyfikacji polowych; studiował w Sztokholmie; brał udział w kampaniach wojennych, m.in. w inwazji na Polskę w l. 1655-1660; od 1693 hrabia, gubernator m.in. Bremy, Rygi i Saksonii (1702); pozostawił szkice bitew i fortyfikacji, wykorzystane w pracy S. Pufendorfa.

6.

Brześć Litewski, miasto i twierdza, k. XVIII w.

Miedzioryt; wym.: 260 x 480 mm; sygn. pł.: per E. I. Dahlberg.

Grafika pochodzi z pracy S. Pufendorfa "De rebus a Carolo Gustavo...", Norymberga 1696; odbitka 1816.

Lit.: B. Heyduk, Dahlberg w Polsce, Wrocław 1971, poz. 40.

(foto)
c.w.: 1000

7.

Karol Gustaw w obozie szwedzkim przyjmuje poselstwo polskie prowadzone przez Krzysztofa Przyjemskiego / "Plan miasta Koła i okolicy", k. XVIII w.

Miedzioryt; wym.: 300 x 380 mm; sygn. pł.: L. Le Potre.

Grafika z: jw.; odbitka 1816.

Lit.: B. Heyduk, Dahlberg w Polsce, Wrocław 1971, poz. 2.

(foto)
c.w.: 800

8.

Bitwa pod Filipowem, 12 X 1656, k. XVIII w.

Miedzioryt; wym.: 292 x 382 mm.

Grafika z: jw.; odbitka 1816.

Lit.: B. Heyduk, Dahlberg w Polsce, Wrocław 1971, poz. 7.

(foto)
c.w.: 800

9.

Bitwa pod Gołębiem, 8 II 1656, k. XVIII w.

Miedzioryt; wym.: 295 x 380 mm; sygn. pł.: Noel Cochin sculp.

Grafika z: jw.; odbitka 1816.

Lit.: B. Heyduk, Dahlberg w Polsce, Wrocław 1971, poz. 12.

(foto)
c.w.: 800

10.

Bitwa pod Wojniczem, 23 IX 1655, k. XVIII w.

Miedzioryt; wym.: 295 x 380 mm; sygn. pł.: Dalb: delin.; W. Swidde fecit 1688. Grafika z: jw.; odbitka 1816.

Lit.: B. Heyduk, Dahlberg w Polsce, Wrocław 1971, poz. 5.

(foto)
c.w.: 600

11.

Bitwa w widłach Wisły i Sanu, 25 III 1656, k. XVIII w.

Miedzioryt; wym.: 285 x 565 mm.

Grafika z: jw.; odbitka 1816.

Lit.: B. Heyduk, Dahlberg w Polsce, Wrocław 1971, poz. 16.

(foto)
c.w.: 1000

12.

Iłża. Widok miasta i zamku, k. XVIII w.

Miedzioryt; wym.: 216 x 345 mm.

Grafika pochodzi z pracy S. Pufendorfa "De rebus a Carolo Gustavo...", Norymberga 1696; odbitka 1816.

Lit.: B. Heyduk, Dahlberg w Polsce, Wrocław 1971, poz. 53.

(foto)
c.w.: 600

13.

Jerzy Rakoczy u Karola Gustawa pod Modliborzycami, k. XVIII w.

Miedzioryt; wym.: 295 x 385 mm; sygn. pł.: Erich Jonson Dahlberg le supr. castror metat ad viv delineavit. J. Le Pantre sculp.

Grafika pochodzi z pracy S. Pufendorfa "De rebus a Carolo Gustavo...", Norymberga 1696; odbitka 1816.

Lit.: B. Heyduk, Dahlberg w Polsce, Wrocław 1971, poz. 28.

(foto)
c.w.: 600

14.

Panorama Gdańska. Rzut systemu obronnego i topografia przedmieść, k. XVIII w.

Miedzioryt; wym.: 300 x 385 mm; sygn. pł.: De la Pointe sculp.

Grafika pochodzi z pracy S. Pufendorfa "De rebus a Carolo Gustavo...", Norymberga 1696; odbitka 1816.

Lit.: B. Heyduk, Dahlberg w Polsce, Wrocław 1971, poz. 45.

(foto)
c.w.: 1200

15.

Pilawa. Plan fortecy morskiej i Zalewu Wiślanego, k. XVIII w.

Miedzioryt; wym.: 253 x 317 mm; sygn. pł.: Erich Jonson Dahlberg le supr. castror metat ad viv delineavit. J. Le Pantre sculp.

Grafika pochodzi z pracy S. Pufendorfa "De rebus a Carolo Gustavo...", Norymberga 1696; odbitka 1816.

Lit.: B. Heyduk, "Dahlberg w Polsce", Wrocław 1971, poz. 76.

(foto)
c.w.: 800

16.

Pińczów. Widok zamku, k. XVIII w.

Miedzioryt; wym.: 210 x 333 mm.

Grafika pochodzi z pracy S. Pufendorfa De rebus a Carolo Gustavo..., Norymberga 1696; odbitka 1816.

Lit.: B. Heyduk, Dahlberg w Polsce, Wrocław 1971, poz. 78.

(foto)
c.w.: 800

17.

Przysięga magnatów. Dwie sceny przysięgi na wierność na imię Karola Gustawa. I. 16 X 1655 na przedpolu Krakowa [m.in. Aleksander Koniecpolski, Jan Sobieski, Michał Wiśniowiecki]. II 3 XI 1655 pod Sandomierzem [m.in. Stanisław Rewera Potocki i Stanisław Lanckoroński], k. XVIII w.

Miedzioryt; wym.: 295 x 383 mm; sygn. pł.: Dahlberg ad vivum delin. W. Swidd sculp. Holmiae 1689. Grafika pochodzi z pracy S. Pufendorfa "De rebus a Carolo Gustavo...", Norymberga 1696; odbitka 1816.

Lit.: B. Heyduk, Dahlberg w Polsce, Wrocław 1971, poz. 8.

(foto)
c.w.: 800

18.

Spotkanie Karola Gustawa z Jerzym Rakoczym w pobliżu Ćmielowa, k. XVIII w.

Miedzioryt; wym.: 300 x 385 mm; sygn. pł.: Dahlberg ad viv delineavit. Grafika pochodzi z pracy S. Pufendorfa "De rebus a Carolo Gustavo...", Norymberga 1696; odbitka 1816.

Lit.: B. Heyduk, Dahlberg w Polsce, Wrocław 1971, poz. 29.

(foto)
c.w.: 600

19.

Szczecin z lotu ptaka, k. XVIII w.

Miedzioryt; wym.: 295 x 380 mm; sygn. pł.: E. I. D. B. delinea.

Grafika pochodzi z pracy S. Pufendorfa "De rebus a Carolo Gustavo...", Norymberga 1696; odbitka 1816.

Lit.: B. Heyduk, Dahlberg w Polsce, Wrocław 1971, poz. 87.

(foto)
c.w.: 800

20.

Toruń, k. XVIII w.

Miedzioryt; wym.: 295 x 385 mm; sygn. pł.: E. I. Dahlberg del.

Grafika pochodzi z pracy S. Pufendorfa "De rebus a Carolo Gustavo...", Norymberga 1696; odbitka 1816.

Lit.: B. Heyduk, Dahlberg w Polsce, Wrocław 1971, poz. 91.

(foto)
c.w.: 800

21.

Zakroczym. Przejście przez Wisłę wojsk szwedzkich i Rakoczego, k. XVIII w.

Miedzioryt; wym.: 295 x 385 mm; sygn. pł.: E. Dahlberg delineavit. L. Perelle sculp. Grafika pochodzi z pracy S. Pufendorfa "De rebus a Carolo Gustavo...", Norymberga 1696; odbitka 1816.

Lit.: B. Heyduk, Dahlberg w Polsce, Wrocław 1971, poz. 106.

(foto)
c.w.: 800

 

Philibert-Louis Debucourt (1755-1832)

Francuski malarz i grafik, uczeń J.-M. Viena (od 1774); specjalista od kolorowego sztychu; student Królewski Akademii Malarstwa i Rzeźby w Paryżu (od 1781); początkowo swe kompozycje wzorował na pracach J. Van Haydena; w jego twórczości dominowały poszukiwania idealnych proporcji pomiędzy rysunkiem a kolorem; jego dojrzałe prace charakteryzują się oryginalnym kolorytem oraz wielką perfekcją techniczną; po 1785 poświęcił się grafice, zwłaszcza akwatincie; od 1801 stale współpracował z paryskim wydawnictwem Didot.

22.

Przedający obrazy (według J.P. Norblina), 1817

Akwatinta barwna; wym.: 225 x 140 mm; sygn. pł.: Norblin del., Depose a la Direction, Debucourt sculp.

Grafika pochodzi z cyklu Costumes polonaises, Paris 1817. Odbitka naklejona na karto, przycięta bez szkody dla kompozycji i napisów.

Lit.: E. Rastawiecki, Słownik rytowników polskich, Poznań 1880, s. 216. W 1804 Norblin opuścił Polskę, ale nie oznaczało to zerwania z polska tematyką. Szczególnym dziełem pozostaje seria rysunków przedstawiających typy polskie, sceny rodzajowe a zatytułowana "Zbiór ubiorów polskich". W zbiorach Czartoryskich znajduje się 81 plansz powstałych w l. 1804-1817 (na podstawie szkiców robionych w Polsce). Były przeznaczone do powielenia w grafice (Debucourt zreprodukował 50 wybranych plansz).

(foto)
c.w.: 800

23.

Baby przed kościołem św. Jana [w Warszawie], 1817

Akwatinta barwna; wym. komp.: 255 x 160 mm {plansza 360 x 255 mm]; sygn. pł.: Norblin del., Debucourt sculp.

Grafika pochodzi z cyklu "Costumes polonaises", Paris 1817.

Lit.: E. Rastawiecki, Słownik rytowników polskich, Poznań 1880, s. 216.

(foto)
c.w.: 600

 

Paul Decker syn (1685-1742)

Architekt, malarz, rysownik i grafik pochodzący z Norymbergi; przez dwa lata był dyrektorem tamtejszej akademii sztuk pięknych; prócz scen historyczno-alegorycznych wykonywał cenione za precyzję i warsztat portrety sławnych osobistości.

24.

Moscowita, lata 30. XVIII w.

Miedzioryt; wym.: 370 x 420 mm; sygn. pł.: Paul Decker inv. et deiln.; Cum Priv. Sac. Caes. Maj.; Mart Engelbrecht excud. Aug. Vind; Christian Frid. Lotte sc. Grafika - symboliczna i satyryczna apoteoza Rosji - pochodzi z cyklu wykonanego przez Paula Deckera syna "Laconicum Europae speculum quo IX. illius praecipuae nationes... certis characteribus et symbolis discernuntur", Augsburg, Martin Engelbrecht [1736-1737]. Stan zachowania: ślady złożenia, w dolnej części docięcie do odcisku płyty.

Lit.: E. Łomnicka-Żakowska, Graficzne portrety Augusta II i Augusta III Wettynów, Warszawa 1997, s. 440.

(foto)
c.w.: 1600

 

Frederick Dielman (1847-1935)

Amerykański malarz i grafik pochodzenia niemieckiego; w dzieciństwie wraz z rodzicami wyjechał z Hanoweru do USA; studiował w Akademii Monachijskiej; popularność zdobył jako ilustrator i grafik; jego najważniejszym dziełem są alegoryczne murale i mozaiki, wśród których najwybitniejszą była dekoracja waszyngtońskiej Biblioteki Kongresu; wykonał także wielką mozaikę "Thrift" w Albany Savings Bank; w 1899 został przewodniczącym National Academy of Design..

25.

Bryczka (według A. Wierusza-Kowalskiego), ok. 1890

Akwaforta; wym.: 360 x 245 mm; sygn. oł. p.d.: Frederick Dielman; pł. l.d.: F. Dielman, p.d.: A. Wierusz-Kowalski. Graficzna replika obrazu A. Wierusza-Kowalskiego; stan bardzo dobry.

(foto)
c.w.: 800

 

Charles Jean Francois (1717-1769)

Francuski rysownik i grafik pochodzący z Nancy; pracował m.in. dla dworu królewskiego; był twórcą nowej techniki graficznej zwanej sposobem lub manierą kredkową (maniere de crayon), charakteryzującej się ziarnistą linią rysunku kredą lub sangwiną, uzyskaną poprzez wytrawienie punktowania na płycie.

26.

Personifikacja Samopoznania według Charlesa Eisena, 1760

Sposób kredkowy; wym.: 305 x 222 mm; sygn. pł. l.d.: C. Eisen del., Francois sculp. Et ex. CPR. Grafika wystawiana.

Lit.: Katalog Hogarth i jego wiek, Kraków 2001, s. 94, il. 26.

(foto)
c.w.: 1600

 

Henryk Grabiński (1843-1903)

Malarz. Uczył się u R. Rothkähla, w wiedeńskiej Akademii (w pracowni pejzażu A. Zimmermanna), a także w Monachium i w Paryżu. Po powrocie do kraju został prof. krak. SSP. Tworzył pejzaże, wyjeżdżał na plenery w Tatry lub na za granicę, gł. do Bawarii i Tyrolu, wykonywał nastrojowe, widoki odwiedzanych okolic (Odpoczynek pod skałami, 1884). Wydał podręcznik Szkoła rysunku krajobrazów (1881) oraz rzadki album Widoki Galicji i guberni południowych Królestwa Polskiego.

27.

Odrzykoń, 1880

Litografia piórkiem; wym.: 310 x 225 mm; sygn. pł. l.d.: HG, 1880, Odrzykoń 1873. Grafika z teki "Widoki Galicji i guberni południowych Królestwa Polskiego", Lwów 1881.

(foto)
c.w.: 300

28.

Wejście do jaskini, okolice Urycza, 1880

Litografia piórkiem; wym.: 310 x 225 mm; sygn. pł. l.d.: HG, 1880, Urycz 1871. Grafika z teki "Widoki Galicji i guberni południowych Królestwa Polskiego", Lwów 1881.

(foto)
c.w.: 200

29.

Delatyń, 1880

Litografia piórkiem; w.: 310 x 225 mm; sygn. pł. l.d.: HG, Delatyń 18. Grafika z teki "Widoki Galicji i guberni południowych Królestwa Polskiego", Lwów 1881.

(foto)
c.w.: 200

30.

Skole, 1880

Litografia piórkiem; w.: 310 x 225 mm; sygn. pł. l.d.: HG, Skole 1871.

Grafika z teki "Widoki Galicji i guberni południowych Królestwa Polskiego", Lwów 1881.

(foto)
c.w.: 200

31.

Ruiny zamku w Melsztynie, 1880

Litografia piórkiem; wym.: 310 x 225 mm; sygn. pł. l.d.: HG 1880, Melsztyn 1876. Grafika z teki "Widoki Galicji i guberni południowych Królestwa Polskiego", Lwów 1881.

(foto)
c.w.: 200

 

Blasius Höfel (1792-1863)

Austriacki grafik i rysownik; od 1820 wykładowca rysunku w akademii wojskowej w Wiener Neustadt; specjalizował ssięw miedziorycie i drzeworycie; parał się także litograficzną ilustracją książkową; był członkiem wiedeńskiej Akademii Sztuki.

32.

Jasełka w Polszcze, w drugiej połowie XVIII wieku (według Norblina), 1858

Miedzioryt; wym.: 400 x 288 mm; sygn. pł.: malował Norblin; w drukarni A. Wetteroth; rytował Blasius Hofel. Grafika (reprodukcja obraz z galerii hr. Andrzejowej Potockiej) była premią TPSP w Krakowie za rok 1858. Grafika po konserwacji.

Lit.: P. Smolik, J. P. Norblin. Prace rytownicze, Łódź 1934, il. 28.

(foto)
c.w.: 600

 

Romeyn de Hooghe (1645-1708)

Holenderski grafik, rysownik i karykaturzysta doby baroku; wywarł znaczący wpływ na styl rysunku swojej epoki; zajmował się także malarstwem, rzeźbą i medalierstwem; zasłynął karykaturami Ludwika XIV; wykonywał druki propagandowe na zamówienie Wilhelma Orańskiego; pozostawił ok. 3500 grafik; zajmował się ilustracją książkową oraz teorią edytorstwa (Hieroglyphica of Merkbeelden der oude volkeren, 1735); zmrał w Haarlemie.

33.

Konferencja pokojowa w Bredzie, 1667

Akwaforta; wym.: 420 x 540 mm [odbitka nieznacznie przycięta]; sygn. pł.: R. de Hooghe f. et inv.; te Amsterdam by I. Ottens. Grafika po konserwacji.

Lit.: Benezit, t. 5 (1976), s. 610.

(foto)
c.w.: 1600

 

Gerard de Lairesse (1641-1711)

Holenderski malarz i grafik; specjalizował się w scenach religijnych i alegorycznych; większość życioa spędził w Amsterdamie, gdzie zdobył sławę dekorując mieszczńskie domy i patrycjuszowskie pałace; wykonywał serie graficzne, ilustrował książki; w 1690 stracił wzrok, i od tego czasu zajął się teorią sztuki, dyktując uczniom swoje teksty, które współczesnie tłumaczono na angielski, niemiecki i francuski; jego prace znajdują się m.in. w Rijks-Museum i w Luwrze.

34.

Namaszczenie Salomona, 1668

Akwaforta, miedzioryt; wym.: 435 x 535 mm; sygn. pł. p.d.: Gerard de Lairese; pinx. scul. et excudit 1668; Amstelodami. Grafika po konserwacji.

Lit.: Benezit, t. 6 (1976), s. 389/390.

(foto)
c.w.: 1600

 

Barthelemy Lauvergne (1805-1871)

Francuski malarz i rysownik. Jako oficer marynarki francuskiej brał udział w licznych wyprawach badawczych, które dokumentował w szkicownikach i na akwarelach. Sławę zdobył widokami wysp Pacyfiku oraz Tasmanii.

35.

Brama Floriańska, 1840

Litografia tonowana, wym. pl.: 360 x 540 mm.

Grafika z: Voyages en Scandinavie en Laponie, Paris 1840, ed. A. Bertrand.

Lit. Polska cała. Katalog starych książek, map i rycin XV-XIX w. Polski dotyczących, Warszawa 1991, s. 186, poz. 340.

(foto)
c.w.: 700

 

Jean Baptiste Le Prince (1734-1781)

Francuski malarz i grafik, urodzony w Metzu; po studiach artystycznych w rodzinnym mieście przeniósł się do Paryża, gdzie kontynuował naukę w pracowni Bouchera. Jego pierwsze prace wzorowane są na rokokowych rozwiązaniach mistrza. Z czasem zaczął stosować własne schematy kompozycyjne, w obszarze grafiki perfekcyjnie posługując się techniką akwatinty.

36.

Le Marchand de Limonade, 1765

Akwaforta; wym.: 215 x 178 mm; sygn. pł. l.d.: Le Prince 1765.

Odbitka obcięta bez szkody dla kompozycji.

Lit.: Benezit, t. 6.

(foto)
c.w.: 600

37.

Le Marchand de Pouleta, 1765

Akwaforta; wym.: 215 x 178 mm; sygn. pł. l.d.: Le Prince 1765.

Odbitka obcięta bez szkody dla kompozycji.

Lit.: Benezit, t. 6.

(foto)
c.w.: 600

38.

La Diseuse de Bonnaventure Russienne, przed 1790

Akwaforta, miedzioryt; wym. komp.: 442 x 370 mm; sygn. pł. Le Prince Pinxit, R. Gaillard Sculp.; poniżej kompozycji dedykacja: Dedie a Monsier L'empereur, Ancien Echevin de la ville de Paris. Po prawej stronie artysta umieścił sugestywną postać sarmackiego szlachcica.

(foto)
c.w.: 2800

Johann Eckhard Löfer

39.

Kraków. Widok od północnego-zachodu, 1638

Miedzioryt z dwóch płyt; wym.: 105 x 145 i 105 x 147 mm; sygn. pł. (1, 2): [Johann] E.[ckhard] L[öfer]. Grafika z: D. Meissner, "Sciographia Cosmica. Das ist Newes Emblematisches Büchlein...", Norymberga 1637/1638.

(foto)
c.w.: 2800

 

Gustaw Carl Friedrich Lüderitz (1803-1884)

Niemiecki rysownik, sztycharz i litograf pochodzący z Berlina; uczeń von Buchhorna, kształcił się później w Paryżu; z technikami graficznymi zapoznał się podczas pobytu w Londynie; od 1853 był profesorem miedziorytu i członkiem berlińskiej Akademii; specjalizował się w portretach berlińskiej elity; wykonał także inną premię krakowskiego TPSP "Katarzyna Jagiellonka w więzieniu ( wg. J.Simmlera )", staloryt z akwatintą.

40.

Adam Mickiewicz (według F. Tepy), Paryż 1856

Akwatinta, akwaforta; wym.: 280 x 225 mm; sygn. F. Tepa w Paryżu 1856. Odbitka obcięta do kompozycji. Grafika była premią TPSP w Krakowie za rok 1856.

(foto)
c.w.: 600

 

Jan Piotr Norblin (1745-1830)

Malarz, rysownik i grafik pochodzenia francuskiego, jeden z najważniejszych artystów okresu rokoka, klasycyzmu i romantyzmu, uważany za jednego z twórców polskiej narodowej szkoły malarstwa; studiował w Paryżu; w l. 1772-74 przebywał w Londynie i Paryżu, realizując zlecenia rodu Czartoryskich, którzy w 1774 sprowadzili go do Polski; w l. 1783-85 i 1789-90 pracował w Arkadii k. Nieborowa, po 1794 w Puławach; w 1804 powrócił do Francji; realizował kompozycje rodzajowe (tzw. galantes), o charakterze pejzażowym, sceny historyczne, portrety; tworzył ilustracje do dzieł literackich (Myszeida I. Krasickiego, 1777-78); w Arkadii wykonał plafon z przedstawieniem Jutrzenki (1783-85) i przygotował cykl Zbiór polskich ubiorów - Costumes polonais (1804-17); w twórczości zwracał uwagę głównie na problem niezwykle dokładnego i wiernego odwzorowania przedstawianej kompozycji; wykształcił wielu uczniów, m.in. A. Orłowskiego, M. Płońskiego i J. Rustema.

41.

Postaci, przełom XVIII i XIX w.

Zespół 17 akwafort; numery wg katalogu F. Hillemachera: 27 (81 x 56 mm), 34 (67 x 52), 54 (23 x 20), 56 (62 x 53), 57 (74 x 61), 61 (68 x 46; uszkodzony p.d. narożnik), 66 (69 x 61), 70 (26 x 21), 73 (26 x 22), 77 (19 x 17), 82 (39 x 19), 83 (36 x 19), 85 (29 x 15), 86 (29 x 14), 90 (21 x 12), 92 (17 x 12), 93 (16 x 12); grafiki podklejone na kartonik. Grafiki pochodzą ze zbioru J. Hrynkowskiego.

Lit.: F. Hillemacher, Catalogue des Estampes, Paris 1999.

(foto)
c.w.: 3600

 

Aleksander Orłowski (1777-1832)

Malarz i świetny rysownik, tworzył sceny batalistyczne (wiele z insurekcji kościuszkowskiej), rodzajowe i pejzażowe. Robił także liczne karykatury. W 1802 wyjechał do Petersburga i został w Rosji na zawsze. Słynne są jego kompozycje przedstawiające malownicze typy ludów wschodnich, często na tle pejzażu. Był bystrym obserwatorem i łączył w swej twórczości realizm widzenia z porywem romantycznym. Aleksander Orłowski często malował biwaki przy ognisku, wojskowych i "egzotycznych" jeźdźców - Kozaków i Czerkiesów jadących konno w posępnym, ciemnym pejzażu. Upodobanie do przedstawiania typów wschodnich, światłocień, efekty tajemniczości, to pierwsze przebłyski romantyzmu obecne w sztuce tego artysty obdarzonego pierwszorzędnym talentem.

42.

Dostojnik perski, 1819

Litografia, wym.: 525 x 418 mm, sygn. pł. l.d.: 1819 A. Orłowski, p.d. Pieczęć tłoczona z herbem Orłowskiego. Grafika z cyklu: Collection de Dessins Lithographies per Alexandre Orlowski, 1819. Stan zach.: zażółcenia papieru, grafika naklejona na stary karton.

Lit.: Aleksander Orłowski, Warszawa 1958, poz. 13 s. 276

(foto)
c.w.: 6000

43.

Wódz Kurdów, 1819

Litografia, wym.: 519 x 410 mm, sygn. pł. l.d.: A. Orłowski 1819; p.d.: Imprime a St. Petersbourg chez Beggrow oraz pieczęć tłoczona z herbem Orłowskiego. Grafika z cyklu: Collection de Dessins Lithographies per Alexandre Orlowski, 1819. Stan zach.: zażółcenia papieru, grafika naklejona na stary karton. W l.d. Części widoczne niewielkie przetarcia.

Lit.: Aleksander Orłowski, Warszawa 1958, poz. 14 s. 276; W. Tatarkiewicz, Al. Orłowski, W-wa 1926, il. okładka

(foto)
c.w.: 6000

 

Giovanni Battista Piranesi (1720-1778)

Włoski grafik i architekt. Uczył się w Wenecji, od 1745 działał w Rzymie. Prowadził studia nad architekturą i sztuką starożytną (zwłaszcza Rzymu), poparte licznymi podróżami, badaniami arch., pomiarami i rysunkami, których wynikiem były liczne (ponad 2 tys.) prace graficzne, przedstawiające fantazje arch. (Invenzioni caprici di carceri 1750,1760), widoki budowli starożytnych, znaleziska arch.; wykonywał także wzorniki arch. oparte na motywach starożytnych.

44.

Bassorilievo antico di marmo che si vede nel Giardino Aldobrandini ..., 1778

Akwaforta, wym.: 385 x 650 mm, sygn. pł. l.d.: Cavalier Piranesi del. e inc. Grafika z cyklu: G. B. Piranesi, Vasi, Candelabri Cippi, sarcofagi ..., Roma 1778.

Lit.: J. Wilton - Ely, G. B. Piranesi. The Complete Etchings, vol. II, San Francisco 1994, poz. 893

(foto)
c.w.: 2800

45.

Veduta della Basilica di S. Maria Maggiore

Akwaforta, wym.: 375 x 535 mm, sygn. pł. p.d.: Piranesi del scul.

Grafika z Vedute di Roma, Roma 1740-1760.

Lit. J. Wilton-Ely, G. B. Piranesi. The Complete Etchings, San Francisco 1994, poz. 140.

(foto)
c.w.: 6000

 

Aegidius Sadeler (ok. 1570-1629)

Flamandzki malarz i grafik doby baroku; członek znanej rodziny rytowników; brat Jana, ojciec Marka; fachu uczył się od ojca, który był nadwornym malarzem i sztycharzem elektorów Bawarskich w Monachium; znany wydawca i dystrybutor dekoracyjnych sztychów; wiele lat spedził na praskim dworze cesarza Rudolfa II, na którego zlecenie wykonał liczne prace (m.in. graficzną wersję "Rzezi niewiniątek" Tintoretta); współpracował z Hansem van Aachen i Batholomeusem Sprangerem.

46.

Pejzaże, początek XVII w.

Zespół 18 grafik wykonanych według rysunków J. Brueghela, R. Savery'ego i P. Stevensa; miedzioryt, akwaforta na papierze czerpanym z filigranem (krzyż maltański i napis C. SAVADE; 1. wym.: 190 x 290 mm; sygn. pł. l.d.: Joan Breugel invent. Eg. S. ex; cum priv. Sac. Caes. Maj. 2. 190 x 280 mm; sygn. pł. l.d.: Joan Breugel invent. Eg. S. ex; cum priv. Sac. Caes. Maj. 3. wym.: 205 x 290 mm; nie sygn. 4. wym.: 205 x 290 mm; nie sygn. 5. wym.: 215 x 285 mm; sygn. pł. Cum Privil. Sac. Caes. Majest. Roelant Saverij Inventor. 6. wym.: 220 x 280 mm; nie sygn. 7. wym.: 240 x 265 mm; sygn. pł.: Petrus Stephani invenit. Egid. Sadeler ecxunt. 8. wym.: 240 x 365 mm; sygn. pł.: Egid. Sadeler ecxunt. 9. wym.: 220 x 280 mm; sygn. pł.: Roelant Saverij Invent. 10. wym.: 220 x 280 mm; sygn. pł.: Roelant Saverij Invent.; uszkodzona dolna część grafiki. 11. wym.: 195 x 250 mm; nie sygn. 12. wym.: 220 x 275 mm; sygn. pł.: Egidius Sadeler ex. 13. wym.: 240 x 370 mm; sygn. pł.: Petrus Stephani Invent. Egid. Sadeler excunt. 14. wym.: 235 x 360 mm; Egid. Sadeler ex.; lewa krawędź grafiki obcięta. 15. wym.: 220 x 280 mm; nie sygn. 16. wym.: 225 x 285 mm; sygn. pł.: Roelant Savrij invent. 17. wym.: 165 x 250 mm; sygn. pł.: Pet. Stephani Invent. Marco Sedeler excudit. Cu Privil. S.C. Maj. Eg. Sadeler excund. Praga. 18. wym.: 170 x 250 mm; sygn. pł.: Pet. Stephani Invent. Marco Sedeler excudit. Cu Privil. S.C. Maj. Eg. Sadeler excund. Praga. Grafiki, odbitki z 2. połowy XVIII w., pochodza z cykli: Pejzaże z Tyrolu, Pejzaże czeski i z innych.

Lit.: Hollstein XXI, "Dutch and Flemish Etchings, engravings...", Amsterdam 2001.

(foto)
c.w.: 6000

 

Jean Sadeler (1550-ok. 1600)

Flamandzki rysownik, grafik i miedziorytnik; urodzony w Brukseli, zmarł w Wenecji. Opublikował m.in. cykl "I Sette Pianeti" (1580); specjalizował się w rycinach o tematyce biblijnej (m.in. Wygnanie z raju, 1585); ściśle współpracował z antwerpskim sztycharzem; H. Wierixem; wysoko ceniono jego pejzaże, stanowiące tło dla scen religijnych; jego prace znajdują się najlepszych gabinetach grafiki na świecie.

47.

Pokłon Trzech Króli, 1585

Miedzioryt; 170 x 130 mm (odbitka obcięta); sygn. pł.: M.de Vos fig.; J. Sadeler sculpsit 1585. Odbitka naklejona na gruby, czerpany papier.

Lit.: Benezit, 1976, t. 9, s. 220.

(foto)
c.w.: 800

 

Henryk Walter (zm. 1860)

Rysownik i litograf pochodzenia francuskiego, związany z krakowskim wydawnictwem "Czas", którego nakładem ukazał się w 1860 "Album widoków Krakowa i jego okolic"; wykonał kilkadziesiąt widoków zabytków Krakowa. W latach 1853-1858 litografował w Paryżu ilustracje do "Wzorów sztuki średniowiecznej [...]". W 1855 sprowadzony do Polski przez Maksymiliana Fajansa, związał się z jego zakładem litograficznym. Później podjął współpracę z krakowskim "Czasem".

48.

Ratusz na Kazimierzu, lata 60. XIX w.

Litografia tonowana; wym. pl.: 260 x 310 mm. Grafika z tzw. Albumu walterowskiego, po konserwacji.

(foto)
c.w.: 300

 

Bronisław Zaleski (18201-1880)

Działacz polityczny, pisarz, wydawca, rysownik i rytownik. Był na zesłaniu w Orenburgu, Chiwie i Turkiestanie (1848-1855), po 1863 osiadł w Paryżu. Zwolennik polityki A. J. Czartorsykiego; od 1866 sekretarz Towarzystwa Historyczno-Literackiego i redaktor jego roczników; od 1868 dyrektor Biblioteki Polskiej w Paryżu; w 1865 wydał ilustrowany album "La vie des steppes Kirghizes".

49.

Pejzaż z domem według Rembrandta, po 1863

Akwaforta; wym.: 155 x 350 mm; sygn. oł. l.d.: Zaleski d'apres Rembrandt. Artysta wykonał cztery grafiki według dzieł Rembrandta.

Lit.: E. Rastawiecki, "Słownik rytowników polskich", Poznań 1880, s. 303.

(foto)
c.w.: 800

 

NN

50.

Widok Krakowa, XVIII w.

Akwaforta; wym.: 175 x 275 mm; sygn. pł.: J. Eder ex., AC Sommer fec; poniżej kompozycji: Prospect der Stadt Cracau, w l.g.: XIX.

(foto)
c.w.: 1000

51.

Święty Franciszek, XVIII w.

Miedzioryt kolorowany; wym.: 255 x 190 mm. Na odwrocie oł.: Miedzioryt kolorowany ręcznie (odpustowy). Grafika ze zbiorów J. Hrynkowskiego.

(foto)
c.w.: 400

52.

Trójca Święta, przełom XVIII i XIX w.

Drzeworyt; wym. komp.: 345 x 280 [pl. 430 x 360 mm]; napis śr.d.: Obraz Swyetet Troycy. Bardzo dobrze zachowany drzeworyt ludowy. Grafika z e zbioru J. Hrynkowskiego

(foto)
c.w.: 600

53.

Matka Boska Częstochowska, przełom XVIII i XIX w.

Drzeworyt; wym. komp.: 335 x 280 [plansza 430 x 360 mm]; napis w otoku: Prawdziwy wizerunek obrazu Panny Maryi Czestochowsky ktora cudami słyniaca. Bardzo dobrze zachowany drzeworyt ludowy. Grafika z e zbioru J. Hrynkowskiego

(foto)
c.w.: 600

54.

Kraków. Wawel i klasztor Norbertanek od strony Wisły, lata 40. XIX w.

Litografia; wym.: 155 x 260 mm; sygn. pł. l.d.: ZE, p.d.: lith. "Czasu" w Krakowie.

(foto)
c.w.: 360

 

GRAFIKA XX - XXI w.

 

Zygmunt Acedański (1909-1991)

Grafik, malarz; studiował w Państwowej Szkole Technicznej we Lwowie; podobnie jak wielu artystów rozpoczynających karierę w l. 30., inspirowała go sztuka ludowa; jako grafik tworzył głównie drzeworyty, z których najbardziej znane są widoki miejskie: przedwojennego Lwowa i Krzemieńca, powojennych Gliwic i innych miast Śląska; tworzył też linoryty; dorobek artysty obejmuje też plakaty, polichromie, projekty witraży i kostiumów teatralnych.

55.

Gliwice, 1970

Drzeworyt; wym.: 175 x 115 mm; sygn. oł. p.d.: Z. Acedański 970, l.d.: Drzeworyt/Gliwice.

(foto)
c.w.: 240

56.

Grajek, lata 30.

Drzeworyt; wym.: 233 x 180 mm; sygn. oł. p.d.: Zygmunt Acedański, l.d.: Drzeworyt (Grajek).

(foto)
c.w.: 600

57.

Martwa natura, lata 30.

Akwaforta; wym.: 190 x 120 mm; sygn. oł. p.d.: Zygmunt Acedański, l.d.: Akwaforta. Martwa natura.

(foto)
c.w.: 600

 

Jiri Anderle (ur. 1936)

Czeski artysta, jeden z najwybitniejszych grafików współczesnych; ukończył studia na Akademii Sztuk Pięknych w Pradze u prof. A. Pelce i V. Silovskeho (1955 - 1961)w 1961; żyje i pracuje w Pradze; w l. 1969-1973 asystent Z. Sklenářa i J. Trnky na Akademii w Pradze; w dziesiątkach cykli graficznych przedstawił problemy współczesnego człowieka, w ich kontekstach historycznych, socjologicznych i mitologicznych (Bez kůže, 1965-1967; Perspektivy, 1970-1973; Hry, 1974- 975; Portret v čase, 1978-1979; Zápisníky, 1980-1982; Apokalyptická genetika, 1982-1983; Commedia dell'arte, 1985; Iluze a realita 1980-1982); laureat wielu nagród, m.in. na Międzynarodowym Biennale Grafiki w Krakowie i Ljubljanie; jego prace znajdują się m.in. w w Centrum Pompidou w Paryżu, w Victoria and Albert Museum w Londynie, galerii Uffizi we Florencji, w Muzeum Narodowym w Pradze, w Stedelijk Museum w Amsterdamie oraz w Metropolitan Museum of Modern Art w Nowym Jorku.

 

58.

Hommage aux victimes de terrorisme. Fragment nr V, 1980

Sucha igła, mezzotinta; wym.: 960 x 635 mm; sygn. oł. l.d.: Anderle; odbitka nr 27/70.

(foto)
c.w.: 3200

 

Horst Antes (ur. 1936)

Niemiecki malarz, grafik i rysownik; w l. 1957-1959 studiował na Akademii Sztuk Pieknych w Karlsruhe, gdzie w 1967 został profesorem malarstwa; uważany jest za pioniera nowej figuracji w powojennej sztuce; jest stałym uczestnikiem cyklu Documenta w Kassel; laureat wielu nagród międzynarodowych.

59.

Kompozycja [z cyklu Die gefleckte Figur], 1984

Litografia barwna; wym.: 700 x 540 [plansza 850 x 650 mm]; sygn. oł. p.d.: Antes; odb. nr 19/125.

(foto)
c.w.: 3200

 

Aleksander Archipenko (1887-1964)

Amerykański rzeźbiarz pochodzenia ukraińskiego; reprezentant kubizmu; tworzył zgeometryzowane postacie o charakterystycznych negatywowych formach; studiował w Kijowie i Moskwie; od 1908 przebywał w Paryżu, gdzie prowadził eksperymentalną szkołę rzeźby; w l. 1921-1923 w Berlinie, od 1923 w USA, gdzie wykładał na różnych uczelniach; od 1939 prowadził w Nowym Jorku własną szkołę rzeźby; ewoluował od twórczości kubistycznej przez wpływy futuryzmu i ekspresjonizmu do form klasycyzujących i stylizujących; stosował nowe, nietradycyjne materiały (np. szkło) i łączył malarstwo z reliefem (tzw. skulptomalarstwo); interesował się problemami ruchu i światła w rzeźbie.

60.

Kompozycja figuralna [Dwa akty], 1919

Litografia; wym. pl.: 350 x 260 mm; na odwrocie nadruk: Archipenko/Figürliche Komposition. Orginallitographie. Grafika z czasopisma "Genius. Zeitschrift für alte und werdende Kunst", t. V, Monachium 1921.

(foto)
c.w.: 800

 

Edmund Ludwik Bartłomiejczyk (1885-1950)

Grafik; studiował w warszawskiej Szkole Rysunkowej, a następnie w krakowskiej i warszawskiej SSP; był członkiem grupy Ryt (od 1926); jako grafik zajmował się głównie drzeworytem i litografią; w l. 20. i 30. pozostawał pod wpływem twórczości ludowej, później inspirowała go również grafika japońska (Tratwy, 1932); projektował ilustracje książkowe (m.in. otrzymał złoty medal na Wystawie Sztuki Dekoracyjnej w Paryżu w 1925), znaczki, druki reklamowe.

61.

Burza, lata 30.

Drzeworyt; wym.: 210 x 250 mm; sygn. oł.: drzeworyt oryg. Edm. Bartłomiejczyk - Tadeusz Tuszewski. Grafika z teki - 16 prac graficznych 1922-1939.

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece i albumie, Wrocław 1994, poz. 70.

(foto)
c.w.: 1400

62.

Pójdź, Żołnierzyku Boży (Pieta), 1920

Litografia barwna, wym.: 225 x 190 mm

Litografia była dodatkiem do Tygodnika Ilustrowanego, nr 52 z 25 XII 1920 r. "Pieta" E. Bartłomiejczyka była alegorią związaną z wojną polsko-bolszewicką. Grafika w b. dobrym stanie. Zachowana pierwsza strona T.I. (nieco postrzępiona)

(foto)
c.w.: 1200

 

Włodzimierz Bielecki (1896-1943)

Grafik, malarz i pedagog; studiował w Monachium; specjalizował się w drzeworycie barwnym, pozostając pod wpływem drzeworytu japońskiego i krakowskiej szkoły pejzażu; uprawiał drzeworyt i linoryt barwny, których tematami są najczęściej architektura i pejzaże; zagadnieniem absorbującym artystę były eksperymenty kolorystyczne i świetlne.

63.

Wawel. Legenda, 1928

Drzeworyt barwny; wym.: 255 x 195 mm; sygn. oł. p.d.: Wł. Bielecki del et sulp. 928, l.d.: Wawel. Legenda; oryg. drzeworyt. Poniżej dedykacja artysty.

(foto)
c.w.: 400

 

Kacper Bożek (ur. 1974)

Grafik; studiował w krakowskiej ASP, u prof. S. Wejmana; utalentowany twórca grafik wykonywanych w technikach metalowych; wysoko ceniony przez kolekcjonerów; laureat nagród graficznych w kraju i za granicą; cykle inspirowane historią i literaturą; w 2003 otrzymał stypendium twórcze Miasta Krakowa.

64.

Mistrz i Małgorzata, 2007

Teka 12 grafik, z frontyspisem i katalogiem wystawy, wydana w 2007; wym. kompozycji ok.: 340 x 445 mm [plansza 510 x 645 mm]; sygn. oł. p.d. Kacper Bożek i data, tytuł śr., l.d. numer 1/100. Plansze: Piąty prokurator (2006, akwaforta, akwatinta, miękki werniks), Dowód siódmy (2004, akwaforta, akwatinta), Gribojedow (2006, akwaforta, akwatinta), Fatalne mieszkanie (2005, akwaforta), Varietes (2005, akwaforta, akwatinta), Chwała kogutowi (2005, akwaforta, akwatinta), Mistrz i Małgorzata (2004, akwaforta, akwatinta, mezzotinta), Pogrzeb (2007, akwaforta), Lot (2007, akwaforta, akwatinta), Bal (2007, akwaforta, akwatinta), Mistrz (2006, akwaforta, mezzotinta), Diabli wiedzą dokąd (2007, akwaforta).

(foto)
c.w.: 6000

65.

Alternatywny świat z tyłu, 1998

Litografia barwna; wym.: 500 x 700 mm; sygn. p.d.: Kacper Bożek, ś.d.: tytuł, l.d.: E/A.

(foto)
c.w.: 1200

66.

Ponura determinacja, 1999

Litografia barwna; wym.: 445 x 745 mm; sygn. p.d.: Kacper Bożek 1999, ś.d.: tytuł. Odbitka autorska.

(foto)
c.w.: 1200

Konstanty Brandel (1880-1970)

Grafik, malarz; reprezentant nurtu symbolistycznego; studiował w ASP w Krakowie, we Włoszech, w paryskiej prywatnej akademii Vittiego, atelier "La Palette" i w Ecole National et Speciale des Beaux-Arts; ok. 1901 zajął się grafiką; osiągnął wirtuozerię w posługiwaniu się technikami metalowymi (akwaforta, sucha igła), rzadziej stosował drzeworyt; wśród jego dzieł wyróżniają się symbolistyczne i wizjonerskie kompozycje (Pogrzeb własny, 1913-15), w których zbliżał się do abstrakcji, oraz ekspresyjne wizerunki katedr; od 1945 tworzył obrazy olejne, gwasze i pastele.

67.

Leda, 1908

Sucha igła, rylec; w.: 90 x 60 mm; sygn. oł. p.d.: Brandel.

Lit.: Katalog grafiki Konstantego Brandla, Toruń 2005, poz. 18.

(foto)
c.w.: 1200

68.

Śmierć Apollina, 1908

Akwatinta, akwaforta, sucha igła, rylec; wym.: 78 x 60 mm; sygn. oł. p.d.: Brandel.

Lit.: "Katalog grafiki Konstantego Brandla", Toruń 2005, poz. 21.

(foto)
c.w.: 1200

 

Janusz Maria Brzeski (1907-1957)

Grafik, rysownik, fotograf i filmowiec; po studiach w Poznaniu i Paryżu na stałe związał się z Krakowem; w jego twórczość fotograficzna lokuje się pomiędzy konstruktywistycznym porządkiem a surrealistycznym wizjonerstwem; stosował zaskakujące ujęcia, zbliżenia, lustrzane odbicia zwielokrotniające obiekt, uzyskując efekt wieloznaczności; pierwsze prace graficzne zbliżone do ekspresjonizmu niemieckiego i poznańskiego BUNTU, wykonał w 1926; w l. 1929-30 przebywał w Paryżu, gdzie pracował w agencjach graficznych; l. 30. redaktor i twórca szaty plastycznej pism koncernu Ilustrowanego Kuriera Codziennego; po II wojnie światowej współpracował m.in. z czasopismem "Przekrój" i wydawnictwami.

69.

L`Eglise, 1929

Drzeworyt; wym.: 125 x 125 mm; oprawa autorska; sygn. piórkiem p.d.: Janusz Marja Brzeski, Paris 1929, po lewej: No1(1-100).

(foto)
c.w.: 400

70.

Music Hall, 1929

Drzeworyt; wym.: 125 x 125 mm; oprawa autorska; sygn. piórkiem p.d.: Janusz Marja Brzeski, Paris 1929, l.d.: No1(1-100).

(foto)
c.w.: 400

 

Jerzy Budziszewski (obecnie Joshua Benor; ur. 1950)

Malarz i grafik; po studiach malarskich w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (dyplom 1975) i pierwszym okresie twórczości, bogatym w wystawy i nagrody, wyemigrował w 1988 roku do Izraela, by w latach 90. przenieść się do Nowego Jorku; konstruuje obiekty z elementów drewnianych, które raz przypominają wieloelementowe obrazy, a kiedy indziej podstawowe w prostocie konstrukcje rzeźbiarskie. Uczestniczy w licznych wystawach indywidualnych i w pokazach zbiorowych; w latach 70. i początku 80. związany z działaniem w architekturze: w Polsce zostały jego autorstwa duże kompozycje ścienne w Krapkowicach, na osiedlu w Lublinie, na dworcu w Mińsku Mazowieckim, a także w Warszawie - w Szpitalu Kolejowym i w Domu Słowa Polskiego.

71.

Teka graficzna, 1928

Teka 6 plansz (4 serigrafie i 2 collage) wydana przez Galerie Konstruktiv Tendens w Sztokholmie; wym.: 360 x 360 mm; serigrafie sygn. na odwrocie tuszem: Budziszewski 83; collage sygn. p.d.: Budziszewski 82, l.d.: 6/120; karta z opisem prezentującym artystę (na odwrocie tekst dr Bożeny Kowalskiej); całość w kartonowej tece.

(foto)
c.w.: 2000

 

Tadeusz Cieślewski syn (1895-1944)

Grafik, teoretyk i krytyk sztuki; studiował w warszawskiej SSP u E. Wittiga, W. Skoczylasa, T. Pruszkowskiego i L. Gardowskiego; w 1935 zorganizował grupę artystów grafików Czerń i Biel; był współzałożycielem Rytu, członkiem Związku Zawodowego Artystów Grafików, Bloku oraz Towarzystwa Bibliofilskiego; początkowo pracował w różnych technikach, później zajmował się gł. drzeworytem sztorcowym; za tekę drzeworytów Dawne Miasto otrzymał w 1924 stypendium zagraniczne; tworzył cykle: Fiorenza (1928), Zamość (1929), Księga Miasta (1932); pozostawił kompozycje symboliczne i fantastyczne, portrety i ekslibrisy.

72.

Kościół św. Anny w Warszawie, 1929

Drzeworyt; wym.: 145 x 102 mm; sygn. oł. p.d.: T. Cieślewski syn. Stan bardzo dobry.

Lit.: M. Grońska, Tadeusz Cieślewski syn, Warszawa 1962, s. 115, poz. 73.

(foto)
c.w.: 600

73.

Sień zabytkowego domu w Zamościu, 1929

Drzeworyt; wym.: 143 x 94 mm; sygn. oł. p.d.: T. Cieślewski syn, l.d.: 1929. Stan bardzo dobry

Lit.: M. Grońska, Tadeusz Cieślewski syn, Warszawa 1962, s. 116, poz. 86.

(foto)
c.w.: 600

74.

Polska leży nad morzem", 1936

Drzeworyt na tincie; wym.: 183 x 246; nie sygn.

Grafika została wykorzystana przez Ambasadę Polską w Waszyngtonie jako karta z życzeniami świątecznymi. Stan bardzo dobry.

Lit.: M. Grońska, Tadeusz Cieślewski syn, Warszawa 1962, s. 133, poz. 199.

(foto)
c.w.: 400

 

Piotr Chmura (1888-1939?)

Malarz i grafik; wykładowca w Szkole Przemysłu Artystycznego w Bydgoszczy; członek Związku Plastyków Pomorskich i Grupy Plastyków Pomorskich; w latach 30. wystawiał w Muzeum Miejskim w Bydgoszczy; malował gł. pejzaże i portrety, rzadziej kwiaty i wnętrza; w grafice stosował formy ekspresjonistyczne; pracował w drzeworycie.

75.

Oracz, lata 20. XX w.

Drzeworyt; wym.: 140 x 190 mm; sygn. oł. p.d.: Chmura P., l.d.: Oracz.

(foto)
c.w.: 240

Aniela Cukierówna (1900-1944)

Malarka i graficzka; studiowała u K. Krzyżanowskiego i A. Rychtarskiego w prywatnej szkole malarstwa; od 1923 naukę kontynuowała w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie u T. Pruszkowskiego, M. Kotarbińskiego, W. Jastrzębskiego i E. Czerwińskiego; związana z kolonią artystyczną przyjeżdżającą na plenery do Kazimierza nad Wisła; zajmowała się przede wszystkim grafiką; w 1938 indywidualna wystawa w Instytucie Propagandy Sztuki (zaprezentowano drzeworyty, studia oraz szkice ołówkowe i akwarelowe); za najlepsze jej prace uważa się drzeworyty przedstawiające motywy miejskiego pejzażu architektonicznego; większość jej prac uległa zniszczeniu podczas okupacji.

76.

Krzemieniec Góra Bony, 1934

Drzeworyt barwny; wym.: 290 x 225 mm; sygn. oł. p.d.: Aniela Cukierówna, l.d.: Krzemieniec 1934. G. Bony. Bardzo rzadka.

(foto)
c.w.: 1300

 

Andrzej Czeczot (ur. 1933)

Rysownik, grafik, malarz, scenograf; studiował w krakowskiej ASP; debiutował w 1956 rysunkiem w "Szpilkach", później został stałym współpracownikiem tego pisma; publikował również w innych czasopismach polskich i obcych ("Świat", "Polska", "Tygodnik Kulturalny", "Literatura", "New York Times", "New Yorker" i "Chronicles of Culture"); po wprowadzeniu stanu wojennego internowany, po zwolnieniu opuścił kraj, w l. 1982-97 przebywał w USA; tworzył ilustracje książkowe, następnie rysunkowe komentarze polityczne; zajmował się scenografią, tworzył krótkometrażowe filmy animowane, m.in. Bajki dla dorosłych (wyjątkiem jest pełnometrażowy film Eden, 2002).

77.

Baba Jaga, 1990

Matryca linorytnicza; wym.: 230 x 270 mm.

Matryca do grafiki z "New York Fables. Bajki nowojorskie", Nowy Jork-Chotomów 1990.

(foto)
c.w.: 1200

78.

Erotyk, lata 80.

Matryca linorytnicza; wym.: 280 x 228 mm.

Matryca do grafiki z "New York Fables. Bajki nowojorskie", Nowy Jork-Chotomów 1990.

(foto)
c.w.: 1200

 

Stanisław Dawski (1905-1990)

Malarz, grafik; studiował w warszawskiej ASP (u S. Ostoi-Chrostowskiego i F.S. Kowarskiego); w 1946 współorganizował Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, w której wykładał do 1970, od 1970 pracował w ASP w Warszawie; tworzył portrety, martwe natury (Kwiaty w wazonie, bd.), kompozycje figuralne (Meldujemy wykonanie zobowiązania, 1953), akty (Akt, 1945); jako grafik wykonywał monotypie (Wspomnienie, 1955), linoryty (Mecz. Siatkarki, 1956), suche igły (Portret kobiety, 1948), akwaforty (Samotność, 1967), wklęsłodruki (Klepsydry w Brugge, 1967); projektował także ceramikę i szkło.

79.

Dziewczyna z różą, k. lat 40.

Suchoryt; wym.: 315 x 245 mm; sygn. oł. p.d.: Dawski, l.d.: Dziewczyna z różą.

(foto)
c.w.: 800

 

Stefania Dretler-Flin (1909-1994)

Graficzka, rysownik, projektant artystycznych form przemysłowych; studiowała w Krakowie i Paryżu; tworzyła w linorycie i drzeworycie (Najpiękniejszy jest Kraków. Dziesięć drzeworytów, Kraków 1947, Polskie uzdrowiska, Warszawa 1948); od l. 60. zajmowała się sztuką użytkową (projektowanie ceramiki i porcelany) i rzeźbą figuralną.

80.

Ulica Kanonicza, lata 40.

Drzeworyt; wym.: 150 x 100 mm; sygn. oł. p.d.: St. Flin-Dretler, l.d.: oryg. drzew. W posagu na nasze mieszkanie.

(foto)
c.w.: 300

 

Stefania Dyboska (1890- przed 1966)

Malarka i graficzka; studiowała w Krakowie, Wiedniu i Grazu; specjalizowała się w grafice (akwaforta i akwatinta), przedstawiając niemal wyłącznie zabytki architektoniczne Krakowa i innych miast; tworzyła także pejzaże; debiutowała na Salonie Jesiennym TPSP w 1925; od 1933 była członkiem ZZPAP i Związku Polskich Artystów Grafików; malowała także akwarele, głównie pejzaże i kwiaty.

81.

Krużganki, przełom lat 20. i 30.

Akwaforta; wym.: 280 x 180 mm; sygn. oł. p.d.: Dyboska.

Drobne brązowe plamki, widoczne zwłaszcza na marginesach. Grafika po konserwacji.

(foto)
c.w.: 400

 

Kazimierz Dzieliński (ok. 1894-1955)

Malarz i grafik; absolwent krakowskiej ASP, uczeń J. Mehoffera i J. Wojnarskiego; od 1932 nauczyciel rysunków w seminarium nauczycielskim w Krakowie; w 1935 na stypendium we Francji; członek ZPAP i Towarzystwa Artystów Grafików; malował portrety i pejzaże, z technik graficznych uprawiał mezzotintę, akwafortę, miedzioryt i litografię; w l. 1931-1950 liczne wystawy w kraju i za granicą od 1931 do 1950.

82.

Klasztor Norbertanek w Krakowie, lata 30.

Akwaforta; wym.: 205 x 170 mm; sygn. oł. p.d.: K. Dzieliński, l.d.: klasztor Norbertanek.

(foto)
c.w.: 300

83.

Dachy Krakowa, 1936

Kwasoryt; wym.: 295 x 395 mm; sygn. oł. p.d.: K. Dzieliński 1936, l.d.: kwasoryt własnoręczny (Dachy Krakowa).

(foto)
c.w.: 360

84.

Wieże Wawelu, 1942

Akwaforta; wym.: 260 x 205 mm; sygn. oł. p.d.: K. Dzieliński 1942, l.d.: Wieże Wawelu.

(foto)
c.w.: 240

 

Stefan Filipkiewicz (1879-1944)

Malarz i grafik, przedstawiciel tzw. szkoły Stanisławskiego; studiował w krakowskiej ASP (m.in. u L. Wyczółkowskiego i J. Stanisławskiego); w okresie I wojny światowej służył w Legionach; był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka" (od 1908); od 1930 wykładał w ASP w Krakowie (od 1936 profesor nadzwyczajny); malował głównie pejzaże górskie i nadmorskie (Widok na Rozewie, ok. 1930; Buki w Rozewiu, 1933); realizował również martwe natury, zwłaszcza kwiaty, często zestawiane z porcelaną; uprawiał też grafikę, projektował plakaty i medale; w czasie II wojny światowej uczestniczył w ruchu oporu, zmarł w hitlerowskim obozie koncentracyjnym w Mauthausen.

85.

Kościół św. Andrzeja [Kraków], ok. 1926

Litografia barwna; wym.: 360 x 300 mm; sygn. pł. p.d.: SF.

Grafika z teki "Kraków. 6 autolitografii", Kraków po 1926. Grafika oprawiona.

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece i albumie, Wrocław 1994, poz. 28.

(foto)
c.w.: 600

 

Wiktoria Goryńska (1902-1945)

Artystka grafik, uczennica W. Skoczylasa; drzeworyty czarno-białe i barwne o dekoracyjnej, stylizowanej formie, przedstawiające zwierzęta, sportowców, pejzaże; ilustracje książkowe; artykuły z zakresu grafiki i poligrafii; od 1929 była członkiem "Rytu" oraz sekretarzem Związku Polskich Artystów Grafików, w 1938 jego wiceprezesem; najchętniej stosowała drzeworyt, głównie sztorcowy, również barwny i ręcznie kolorowany, łącząc go z techniką langową, rzadziej linoryt; osiągnęła techniczną wirtuozerię, wykorzystując możliwości narzędzi i materiału - używała np. wysokiej jakości papierów chińskich i japońskich bibułek; zginęła w obozie koncentracyjnym w Ravensbrück.

86.

Koszmar, 1926

Drzeworyt; wym.: 247 x 197 mm; sygn. oł. p.d.: Wiktorya J. Goryńska, l.d.: 1926.

Lit.: M. Sitkowska, Wiktoria Goryńska, Warszawa 1977, kat. nr 43, il. 2.

(foto)
c.w.: 1000

87.

Wizja Joanny d’Arc, 1927

Drzeworyt; wym.: 244 x 195 mm; sygn. oł. p.d.: Wiktorya J. Goryńska, l.d.: 1927.

Lit.: M. Sitkowska, Wiktoria Goryńska, Warszawa 1977, kat. Nr 38.

(foto)
c.w.: 1000

 

Teodor Grott (1884-1972)

Malarz, grafik; studiował w krakowskiej ASP (u F. Cynka i L. Wyczółkowskiego); w 1911 podróżował po Włoszech (wraz z W. Błockim; wspólnie opublikowali tekę akwafort z widokami Florencji, 1911), zwiedził także Francję i Londyn; malował kwiaty (Kaczeńce w wazonie, bd.; Róże i japońska figurka, ok. 1930), martwe natury, portrety, pejzaże (Widok na stary Kraków, 1911; Wenecja z okna pracowni, 1920), akty (Akt, ok. 1942); jako grafik uprawiał głównie litografię i litografię barwną (Karczma, 1909; Krzywiec, 1910; Przed kościołem, 1910; Drzewa, 1910; Wnętrze kościoła Mariackiego, 1911; Siedzący chłop, przed 1914).

88.

Portret Leona Wyczółkowskiego, 1909

Litografia; wym.: 220 x 250 mm [plansza 240 x 380 mm]; sygn. oł. l.d.: Teod. Grott, 909. Odbitka naklejona na karton.

(foto)
c.w.: 800

 

Krystyna Gruchalska-Bunsch

89.

Scena symboliczna, 1949

Kamienioryt; wym.: 290 x 390 mm; sygn. oł. p.d.: K. Gruchalska 949.

(foto)
c.w.: 400

 

Elmyr de Hory (1906-1976)

Węgierski malarz i genialny fałszerz obrazów; studiował w Budapeszcie, Monachium i Paryżu; od 1946 rozpoczął proceder fałszowania prac m.in. Picassa, Matisse'a, Modiglianiego i Renoira; jego prace znalazły się w najlepszych kolekcjach świata; jego działalnośc zdemaskowano dopiero w 1964; wykonywał także własne prace, ale - poza grafikami - nie cieszyły się one uznaniem kolekcjonerów.

90.

Portret kobiety

Litografia barwna; wym.: 450 x 450 mm [plansza 680 x 530]; sygn. oł. p.d. Elmyr.

(foto)
c.w.: 1900

 

Jan Hrynkowski (1891-1971)

Malarz, grafik, scenograf; studiował w krakowskiej ASP malarstwo u J. Pankiewicza i rzeźbę u K. Laszczki, a następnie malarstwo dekoracyjne w Paryżu w Akademii Lotha; związany z formistami, był współzałożycielem Cechu Artystów Plastyków Jednoróg oraz krakowskiego Związku Plastyków i jego prezesem; początkowo pod wpływem ekspresjonizmu, malował kompozycje formistyczne (Kuglarze uliczni, 1918), później wypracował pod wpływem koloryzmu indywidualny styl; w zakresie grafiki warsztatowej zajmowała go litografia, techniki metalowe, drzeworyt; uprawiał też grafikę użytkową i scenografię teatralną.

91.

Przy stole, 1967

Drzeworyt; wym.: 165 x 138 mm; sygn. oł. p.d.: J. Hrynkowski, l.d.: 967 drzeworyt. Grafika ze zbior rodziny artysty.

(foto)
c.w.: 700

92.

Piesek, 1935

Sucha igła; wym.: 155 x 115 mm; sygn. oł. p.d.: J. Hrynkowski.

Grafika ze zbior rodziny artysty.

(foto)
c.w.: 800

 

Friedensreich Hundertwasser (1928-2000)

Austriacki malarz, grafik, rzeźbiarz, performer, aktywista ochrony środowiska; znany z barwnych litografii i realizacji budowlanych; w 1948 studiował w wiedeńskiej Akademii Sztuk Pięknych, ale szkołę porzucił po 3 miesiącach; jego styl charakteryzuje unikanie regularności, symetrii i prostych linii; stosował odważne zestawienia kolorów; bardzo często urozmaicał projekty charakterystycznymi unikatowymi w formie i kolorystyce kolumnami; jego twórczość bywa uważana za twórczą kontynuację wiedeńskiej secesji; wykazuje też wyraźne wpływy Antonio Gaudiego.

93.

Paw, 1972

Litografia barwna; wym.: 1000 x 700 mm; odb. nr 765 z 4200; sygn. stemplami autorskimi.

(foto)
c.w.: 4500

 

Stanisław Jakubowski (1885-1964)

Malarz i grafik; odbył studia artystyczne w ASP w Krakowie (1907-1912) u T. Axentowicza, S. Dębickiego i L. Wyczółkowskiego; od 1914 poświęcił się grafice; był autorem ok. tysiąca rycin (m.in. teki graficzne Bogowie Słowian, Prasłowiańskie Motywy Architektoniczne); wykonywał także ekslibrisy (charakterystyczny monogram artysty przypominający swastykę, oblicze Dadźboga na ekslibrisie własnym czy prasłowiańska strażnica na nagrodzonym na Międzynarodowej Wystawie Ekslibrisów w Los Angeles znaku książkowym dla Przecława Smolika; eksperymentował z liternictwem).

94.

Snopy, 1928

Monotypia; wym.: 85 x 150 mm; sygn. oł. p.d.: St. Jakubowski; 6 II 928, l.d.: monotypia, p.g.: 87.

(foto)
c.w.: 400

 

Władysław Jarocki (1879-1965)

Malarz, rysownik, grafik; reprezentant nurtu folklorystycznego w sztuce Młodej Polski; studiował w ASP w Krakowie (u J. Mehoffera i L. Wyczółkowskiego) i w Academie Julian w Paryżu; od 1904, wspólnie z F. Pautschem i K. Sichulskim, często wyjeżdżał na Huculszczyznę, a od 1911 na Podhale, tworzył też w Rosji, na Krymie i Kaukazie; był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka" (od 1909) oraz wiedeńskiej Secesji (od 1910); w l. 20. i 30. Propagował polską sztukę za granicą, organizując liczne ekspozycje; w 1920 wykładał na politechnice we Lwowie i w tamtejszej Państwowej Szkole Przemysłowej, od 1921 był profesorem w ASP w Krakowie (od 1937 profesor); realizował głównie bogate kolorystycznie, dekoracyjne sceny obyczajowe huculskie i podhalańskie, a także pejzaże, portrety i autoportrety; tworzył litografie barwne (Hucuł, Willa włoska, obydwie 1912).

95.

Hucuł, 1912

Litografia barwna; wym.: 480 x 640 mm.; nie sygn.

Grafika z teki Lamus, Lwów 1912, nakład 150 egz.

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece i albumie, Wrocław 1994, s. 242-243.

(foto)
c.w.: 1200

 

Andrzej Jurkiewicz (1907-1967)

Malarz i grafik; studiował w ASP w Krakowie (u F. Pautscha i W. Weissa); od 1932 wykładał w ASP w Warszawie (od 1963 profesor); tworzył głównie akwaforty (Scena, l. 20.-30.; W pracowni artysty. Akt, 1934), często o tematyce sportowej, utrzymane w oszczędnej stylistyce (w 1948 zdobył I nagrodę na Konkursie Olimpijskim w Londynie, w 1952 nagrodę w Helsinkach), a także miedzioryty, drzeworyty, litografie i kamienioryty (Sielanka, l. 20.); u schyłku życia zwrócił się ku abstrakcji (Kompozycja dynamiczna I, bd.; Rysunek geometryczny I, bd.); projektował okładki, ilustracje, ekslibrisy; jest autorem podręcznika Metody grafiki artystycznej (1939).

96.

Joanna d’Arc, ok. 1930

Kamienioryt; wym.: 180 x 130 mm; sygn. oł. p.d.: A. Jurkiewicz, l.d.: kamienioryt. Wczesna praca artysty.

(foto)
c.w.: 360

 

Luigi Kasimir (1881-1962)

Austriacki malarz i grafik, rysownik; w l. 1900-1905 studiował w wiedeńskiej Akademii; specjalizował się w litografii i miedziorycie; popularność zdobył dzięki akwarelowym wedutom wiedeńskim; był jednym z najpłodniejszych i najbardziej znanych grafików austriackich; mąż Johanny Hoernes.

97.

Gorlice, 1915

Litografia; wym.: 175 x 220 mm; sygn. oł. l.d.: Luigi Kasimir, na płycie: Gorlice 1915. Grafika z teki: "Galizien 1915. Ein Kunstlertagebuch", Wien 1915, ed. Kunstverlag Hugo Heller, nakład 500 egz.

(foto)
c.w.: 400

 

Włodzimierz Konieczny (1886-1916)

Rzeźbiarz, grafik i rysownik, reprezentant symbolizmu i nowego klasycyzmu; studiował w ASP w Krakowie (u K. Laszczki i J. Pankiewicza) i w Paryżu; był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka" (od 1913); tworzył głównie rzeźby portretowe (Dawny portret, 1908; Stojący chłopiec, 1909; Popiersie młodej kobiety, 1909; Zamyślenie, 1910) i kompozycje o tematyce religijnej (Matka Boska, przed 1911); uprawiał akwafortę (Chłopak, 1909; Dziewczynka, 1909; Mrok, 1909) i litografię (Teka graficzna, 1909); tworzył ilustracje (m.in. do Na skalnym Podhalu K. Przerwy-Tetmajera, 1914), projektował nagrobki ołtarze i medale.

98.

Dziewczynka, 1909

Akwaforta; wym.: 178 x 115 mm; sygn. oł. p.d.: Włodzimierz Konieczny. Grafika z "Teka graficzna ... nr 1", Kraków 1909.

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece i albumie, Wrocław 1994, poz. 318.

(foto)
c.w.: 600

99.

Kruczy pęd, 1909

Litografia; wym.: 175 x 410 mm; nie sygn.

Grafika z "Teka graficzna ... nr 1", Kraków 1909, podklejona na oryginalnym papierze.

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece i albumie, Wrocław 1994, poz. 318.

(foto)
c.w.: 600

100.

Matka, 1909

Akwaforta; wym.: 240 x 190 mm; sygn. oł. p.d.: Włodzimierz Konieczny. Grafika z "Teka graficzna ... nr 1", Kraków 1909.

Lit.: M. Grońska, "Grafika w książce, tece i albumie", Wrocław 1994, poz. 318.

(foto)
c.w.: 600

 

Zofia Kopycińska-Wilczkowa (ur. 1916)

101.

Zakochani, 1960

Drzeworyt; wym.: 235 x 190 mm; sygn. oł. p.d.: Z. Wilczkowa 1960, l.d.: oryg. drzeworyt "Zakochani".

(foto)
c.w.: 350

 

Leon Kowalski (1870-1937)

Malarz i grafik; studiował w Kijowie, Krakowie i Monachium; w 1908 współzałożyciel grupy Zero; w 1912 pierwszy prezes ZPAP; organizował wystawy Niezależnych; uprawiał litografię, miękki werniks, suchą igłę i akwafortę, którą - dzięki gęsto kładzionym kreskom - upodabniał do rysunku piórkiem; interesował się fotografiką; w jego pracach malarskich dominowały pejzaże; malował także portrety, sceny rodzajowe i religijne.

102.

Rondel (Barbakan w Krakowie), lata 30.

Akwaforta kolorowana; wym.: 180 x 245 mm; sygn. oł. p.d.: Leon Kowalski, l.d.: Rondel. Poniżej sygn. dedykacja artysty.

(foto)
c.w.: 400

103.

Kościół Mariacki w Krakowie, lata 30.

Akwaforta; wym.: 265 x 190 mm; sygn. oł. p.d.: L. Kowalski.

(foto)
c.w.: 300

 

Bogna Krasnodębska-Gardowska (1900-1986)

Graficzka; studiowała w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie (u W. Skoczylasa); była członkiem stowarzyszenia Ryt (od 1925); tworzyła głównie drzeworyty barwne o tematyce religijnej, rodzajowej i pejzażowej (Jesień, 1935; Krzyż, 1937; Człowiek i drzewo, 1937); inspirowała ją sztuka ludowa; jej prace często tworzą cykle lub teki; po 1956 zainteresowania artystki skupiły się wokół abstrakcji aluzyjnej i zagadnień formalnych.

104.

Comedja I, 1966

Lino-drzeworyt dwubarwny; wym.: 370 x 275 mm; sygn. oł. p.d.: B. Krasnodębska-Gardowska, l.d.: Comedja I; odb. nr 1/20.

Lit.: A. Pietrzak, Mistrzyni współczesnego drzeworytu Bogna Krasnodębska-Gardowska, Warszawa 1995, poz. 163.

(foto)
c.w.: 400

105.

Maska VI, 1966

Linoryt barwny; wym.: 305 x 255 mm; sygn. oł. p.d.: B. Krasnodębska-Gardowska, l.d.: Maska VI 1966.

Lit.: A. Pietrzak, Mistrzyni współczesnego drzeworytu Bogna Krasnodębska-Gardowska, Warszawa 1995, poz. 162.

(foto)
c.w.: 400

 

Józefa Kratochwilowa-Widymska (1878-1965)

Graficzka i malarka; pobyt w rodzinnym Lwowie przerwały jedynie studia malarskie w Wiedniu; artystycznej edukacji dopełniła w latach 1921-23 w lwowskiej Państwowej Szkole Technicznej; najchętniej sięgała po techniki metalowe (m.in. stworzyła własną - vernis mou z lakiem), rzadziej wykonywała drzeworyty, linoryty, litografie; w jej grafice dominowała tematyka lwowska i huculska (cykle Zaułki Lwowa, Starolwowskie kramy, Stary Lwów, linoryty Na Huculszczyźnie, Cerkiew w Worochcie, monotypia Muzyka huculska, drzeworyt Zima w Jaremczu); malowała głównie kwiaty, pejzaże, sceny rodzajowe, portrety i obrazy religijne.

106.

Akt z lustrem, lata 20.

Drzeworyt; wym.: 180 x 150 mm; sygn. pł. p.d.: JKW.

(foto)
c.w.: 500

 

Janina Kraupe-Świderska (ur. 1921)

Malarka, graficzka; studiowała w krakowskiej ASP (m.in. u P. Dadleza i W. Taranczewskiego); w okresie II wojny światowej uczestniczyła w konspiracyjnym teatrze T. Kantora; od 1948 jest wykładowcą ASP w Krakowie); od 1958 członek Grupy Krakowskiej; uprawia grafikę, malarstwo sztalugowe i monumentalne (polichromie ścienne); jej styl, ukształtowany pod wpływem surrealizmu, fascynacji magią i astrologią, jest bliski lirycznej abstrakcji; w pierwszych pracach stosowała kolor oszczędnie, później tworzyła dzieła barwne, o wyrafinowanych zestawieniach kolorystycznych; cykle poetyckich kompozycji artystki są wypełnione tajemnymi znakami, symbolami; inspiracją dla jej lirycznych obrazów i grafik często była muzyka i poezja (linoryty Requiem Pendereckiego, 1989).

107.

Akrobaci, 1950

Akwaforta; wym.: 260 x 184 mm; sygn. oł. p.d.: J. Kraupe 1950.

Lit.: Janina Kraupe. Grafiki, monotypie. Lata 40. i 50., Kraków 2000, poz. 12.

(foto)
c.w.: 800

108.

Matemorfozy I, 1963

Linoryt barwny na płótnie; wym.: 565 x 350 mm; sygn. p.d.: J. Kraupe 1963, l.d.: Metamorfozy I, epr. d'art. I. Odbitka autorska.

(foto)
c.w.: 2200

109.

Matemorfozy XVI, 1963

Linoryt barwny na płótnie; wym.: 565 x 350 mm; sygn. p.d.: J. Kraupe 1963, l.d.: Metamorfozy XVI, epr. d'art. III. Odbitka autorska.

(foto)
c.w.: 2200

110.

Ekslibrisy, lata 70.

Zespół 24 ekslibrisów; linoryt czarno-biały, barwny; sygn. oł. p.d.: J. Kraupe.

Niemal kompletny zespół ekslibrisów wykonanych przez artystkę.

(foto)
c.w.: 1200

111.

Przebudzenie, 1971

Linoryt barwny; wym.: 225 x 165 mm; sygn. p.d.: J. Kraupe 1971, l.d.: Przebudzenie 54/75.

Grafika umieszczona w obwolucie z nadrukiem: Galeria Krzysztofory. XI Wystawa Grupy Krakowskiej. Odmienna wersja kolorystyczna.

(foto)
c.w.: 400

112.

Przebudzenie, 1971

Linoryt barwny; wym.: 225 x 165 mm; sygn. p.d.: J. Kraupe 1971, l.d.: Przebudzenie 54/75.

Grafika umieszczona w obwolucie z nadrukiem: Galeria Krzysztofory. XI Wystawa Grupy Krakowskiej. Odmienna wersja kolorystyczna.

(foto)
c.w.: 400

113.

Przebudzenie, 1971

Linoryt barwny; wym.: 225 x 165 mm; sygn. p.d.: J. Kraupe 1971, l.d.: Przebudzenie 48/75;

Grafika umieszczona w obwolucie z nadrukiem: Galeria Krzysztofory. XI Wystawa Grupy Krakowskiej. Odmienna wersja kolorystyczna.

(foto)
c.w.: 400

114.

Przebudzenie, 1971

Linoryt barwny; wym.: 225 x 165 mm; sygn. p.d.: J. Kraupe 1971, l.d.: Przebudzenie 37/75; Grafika umieszczona w obwolucie z nadrukiem: Galeria Krzysztofory. XI Wystawa Grupy Krakowskiej. Odmienna wersja kolorystyczna.

(foto)
c.w.: 400

115.

Teka, 1987

Linoryt barwny; wym.: 200 x 150 mm; sygn. p.d.: J. Kraupe 1987; teka nr 13/30. W tece prace: "Pieczęć Anioła", "Słowa", "Zapis muzyczny", "Dance sacre", "Transmutacja XVIII", fotografia artystki oraz dwa wiersze "Myśl" i "Magia słów" (rękopisy J. Kraupe). Całość w czarnej, kartonowej obwolucie.

(foto)
c.w.: 1000

 

Zygmunt Król (1899-1983)

Malarz i grafik, historyk sztuki; studiował w krakowskiej ASP u J. Mehoffera; w l. 1930-1936 studiował we Francji, jako stypendysta Ministra Kultury; współzałożyciel Związku Polskich Artystów Grafików; członek grupy "Zwornik"; po II wojnie profesor ASP w Krakowie (w jego pracowni studiował m.in. A. Wróblewski).

116.

Portret kobiety, lata 30.

Litografia; wym.: 280 x 130 mm; sygn. oł. p.d.: Król Zygmunt.

(foto)
c.w.: 320

117.

Portret kobiety. Profil, lata 30.

Litografia; wym.: 200 x 185 mm; sygn. oł. p.d.: Król Zygmunt.

(foto)
c.w.: 320

 

Stanisław Kuczborski (1870-1911)

Malarz, rysownik, karykaturzysta; siostrzeniec braci Gierymskich; studiował w Krakowie (u J. Unierzyskiego, J. Stanisławskiego i L. Wyczółkowskiego) i Paryżu; związany z krakowską cyganerią początku XX w., był współzałożycielem kabaretu Zielony Balonik; rysunki zamieszczał m.in w "Liberum Veto" i "Hrabim Wojtku"; wystawiał w salonie Krywulta i krakowskim TPSP; malował głównie sceny rodzajowe, portrety i pejzaże; tworzył litografie (również barwne) utrzymane w duchu secesji, chętnie o tematyce teatralnej; część z nich została zamieszczona w Tece Melpomeny (1904).

118.

Taniec Chochoła ze sztuki S. Wyspiańskiego Wesele, 1904

Litografia barwna; wym.: 285 x 394 mm; sygn. pł. p.d.: St. Kuczborski.

Grafika z Teki Melpomeny [karykatury artystów w rolach teatralnych], Kraków 1904.

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece i albumie, Wrocław 1994, poz. 7.

(foto)
c.w.: 1000

119.

Kotarbiński jako Scheylock w sztuce Szekspira Kupiec wenecki, 1904

Litografia; wym.: 343 x 247 mm; sygn. pł. p.d.: St. Kuczborski.

Grafika z Teki Melpomeny [karykatury artystów w rolach teatralnych], Kraków 1904.

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece i albumie, Wrocław 1994, poz. 7.

(foto)
c.w.: 500

 

Tadeusz Kulisiewicz (1899-1988)

Grafik, rysownik, jeden z najwybitniejszych polskich drzeworytników i rysowników; studiował w Państwowej Szkole Sztuk Dekoracyjnych w Poznaniu (1922-1923) i w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie (u W. Skoczylasa); członek grupy Ryt (od 1926); wykładowca ASP w Warszawie (od 1933; profesor od 1946); odbył liczne podróże artystyczne, które zaowocowały wieloma cyklami rysunkowymi; grafiki K. były prezentowane na licznych wystawach indywidualnych w niemal całej Europie, a także w Azji i obu Amerykach, m.in. w 1939 w pawilonie polskim na Wystawie Światowej w Nowym Jorku; artysta jest laureatem licznych prestiżowych nagród, m.in. nagroda UNESCO na 27. Międzynarodowym Biennale Sztuki w Wenecji w 1954, złoty medal na II Międzynarodowym Biennale Grafiki we Florencji w 1970; cały dorobek spłonął podczas powstania warszawskiego; po wojnie artysta nie powrócił do grafiki, tworzył tuszowe rysunki (Ruiny Warszawy, 1945), osiągając w tej dziedzinie mistrzostwo; w l. 50. odbył liczne podróże, które zaowocowały cyklami rysunków; tworzył też suchoryty.

120.

Hryc, 1931

Drzeworyt; wym.: 310 x 225 mm; sygn. oł. p.d.: T. Kulisiewicz.

Grafika z teki Szlembark, Warszawa 1931. Stan bardzo dobry.

Lit. M. Grońska, Grafika w książce, tece i albumie, Wrocław 1994, poz. 348.

(foto)
c.w.: 1600

 

Marian Malina (1922-1970)

Grafik, malarz; studiował w krakowskiej ASP (m.in. u K. Srzednickiego; w l. 1948-53 był jego asystentem); do 1962 pracował w krakowskiej ASP; wystawiał na wszystkich edycjach Krajowego, a od 1966 Międzynarodowego Biennale Grafiki w Krakowie (1960-76); uprawiał drzeworyt (często barwiony), linoryt, monotypię i wynalezioną przez siebie cellografię, polegającą na żłobieniu płyty z matrycy celuloidowej rozgrzanym rylcem; realizował głównie ekspresyjne, abstrakcyjne pejzaże, zwłaszcza miejskie, a także uproszczone ludzkie postacie, przedstawiane w czarno-białej kolorystyce; malował portrety i kompozycje figuralne i pejzaże.

121.

Wnętrze, 1958

Cellografia; wym.: 416 x 293 mm; sygn. oł. p.d.: M. Malina 58 r., l.d.: Wnętrze.

(foto)
c.w.: 600

122.

Mężczyzna. Formy przestrzenne, 1958

Drzeworyt kolorowany, cellografia; wym.: 240 x 360 mm; sygn. oł. p.d.: M. Malina 58 r.

Lit.: "Marian Malina", Będzin 2005, poz. 44, il. s. 15.

(foto)
c.w.: 1000

123.

Przy stole, 1949

Sucha igła; wym.: 208 x 136 mm; sygn. oł. p.d.: Malina 49, l.d.: suchoryt.

(foto)
c.w.: 2200

124.

Postać z psem, przełom lat 50. i 60.

Drzeworyt; wym.: 415 x 290 mm; nie sygn.

(foto)
c.w.: 500

125.

Arlekiny, 1949

Suchoryt, akwaforta; wym.: 275 x 200 mm; sygn. oł. p.d.: M. Malina 1949.

(foto)
c.w.: 500

126.

Portret fantastyczny, 1949

Suchoryt; wym.: 195 x 153 mm; sygn. oł. p.d.: M. Malina 49, l.d.: suchoryt.

(foto)
c.w.: 400

127.

Kompozycja. Draperie, 1964

Cellografia; wym.: 645 x 497 mm; nie sygn.

Lit.: Marian Malina, Będzin 2005, poz. 73, il. s. 20.

(foto)
c.w.: 800

128.

Kompozycja z postaciami III, 1966

Drzeworyt; wym.: 430 x 605 mm; sygn. oł. p.d.: M. Malina 1966 r., l.d.: Kompozycja z postaciami.

Lit.: Marian Malina, Będzin 2005, poz. 79, il. s. 22.

(foto)
c.w.: 800

129.

Nota, 1976

Linoryt; wym.: 556 x 432 wym.: M. Malina 1976 R., l.d.: Nota.

Lit.: Marian Malina, Będzin 2005, poz. 101.

(foto)
c.w.: 800

130.

Fotoplastikon, 1970

Linoryt; wym.: 612 x 444 mm; sygn. oł. p.d.: M.Malina 1970 R, l.d.: Fotoplastikon.

Lit.: Marian Malina, Będzin 2005, poz. 89, il. s. 25.

(foto)
c.w.: 800

131.

Portret, lata 50./60.

Cellografia; wym.: 410 x 300 mm; nie sygn.

(foto)
c.w.: 700

132.

Trzy postaci, 1958

Drzeworyt kolorowy; wym.: 409 x 287 mm; nie sygn.

Lit.: Marian Malina katalog wystawy w Muzeum Śląskim w Katowicach, 1990, poz. 81.

(foto)
c.w.: 700

133.

Podsłuchiwanie, 1967

Linoryt; wym.: 544 x 530 mm; nie sygn. Odbitka niepowtarzalna, wykonana na plakacie, w ramach twórczych poszukiwań artysty.

Lit.: Marian Malina katalog wystawy w Muzeum Śląskim w Katowicach, 1990, poz. 174.

(foto)
c.w.: 800

 

Louis Marcoussis (1878-1941)

Malarz, grafik, ilustrator, wybitny przedstawiciel kubizmu. Uczył się w krakowskiej ASP u J. Mehoffera i J. Stanisławskiego oraz w Paryżu u J. Lefebre'a. W 1903 wyjechał do Paryża. Ok. 1910 związał się z kubistami, poznał m.in. P. Picassa, M. Jacoba i G. Apollinaire'a, za którego radą przybrał nazwisko Marcoussis. W 1911 stworzył pierwsze kompozycje kubistyczne, a w 1912 został członkiem grupy Section d'Or. Obok J. Grisa uchodzi za jednego z niewielu, którzy pojęli istotę kubizmu, a nie ograniczali się od powierzchownego geometryzowania kompozycji. Jego dzieła z 2. połowy lat 20. i z lat 30., pełne metaforycznych aluzji, charakteryzują się nastrojem właściwym sztuce surrealistów, zbliżają się do abstrakcji. Zajmował się także grafiką, ilustrował m.in. poezje T. Tzary (1926) i G. Apollinaire'a (1935). W 1935 ofiarował swe obrazy do kolekcji Muzeum Sztuki w Łodzi.

134.

M. G. Lepreux, ok. 1934

Akwaforta; wym.: 172 x 183 mm [plansza 410 x 330], sygn. ś.d. oł.: L.M. Grafika z cyklu "Theatrales pour M. G." (plansza III). Stan bardzo dobry.

Lit.: J. Lafranchis, Marcoussis, Paris 1961

(foto)
c.w.: 2700

135.

La Toilette de la Mariee, ok. 1934

Akwaforta; wym.: 185 x 173 mm [plansza 410 x 330], sygn. ś.d. oł.: L.M. Grafika z cyklu Theatrales pour M. G. (plansza IV). Stan bardzo dobry.

Lit.: J. Lafranchis, Marcoussis, Paris 1961

(foto)
c.w.: 2700

136.

Lecon de danse, ok. 1934

Akwaforta; wym.: 175 x 180 mm [plansza 410 x 330], sygn. ś.d. oł.: L.M. Grafika z cyklu Theatrales pour M. G. (plansza V). Stan bdb.

Lit.: J. Lafranchis, "Marcoussis", Paris 1961

(foto)
c.w.: 2700

137.

La Priere, ok. 1934

Akwaforta; wym.: 176 x 182 mm [plansza 410 x 330], sygn. ś.d. oł.: L.M. Grafika z cyklu Theatrales pour M. G. (plansza VI). Stan bardzo dobry.

Lit.: J. Lafranchis, Marcoussis, Paris 1961

(foto)
c.w.: 2700

 

Zygmunt Menkes (1896-1986)

Malarz i grafik pochodzenia żydowskiego; studiował w krakowskiej ASP (u W. Weissa) i w Berlinie; w 1923 zamieszkał w Paryżu, gdzie stał się jednym z głównych twórców École de Paris; wystawiał w wielu paryskich galeriach, m.in., a także w USA, Kanadzie i Anglii; odbył podróże artystyczne do Niemiec i Hiszpanii; w Polsce należał m.in. do grupy Zwornik; w 1935 wyjechał do Nowego Jorku, wykładał w Art Students League; początkowo jego malarstwo bliskie było estetyce fowizmu, później obrazy stały się bardziej ekspresyjne; prócz malarstwa olejnego uprawiał technikę gwaszu, akwareli i rysunku, wykonywał grafiki.

138.

Music Room, lata 40.

Litografia; wym.: 355 x 250 mm; sygn. oł. p.d. Z. Menkes. Stan bardzo dobry.

(foto)
c.w.: 1600

 

Jerzy Merkel (1881-1976)

Malarz i grafik; studiował na krakowskiej ASP u J. Mehoffera (1903-1905); w 1906 wyjechał na dalsze studia do Wiednia, gdzie został członkiem stowarzyszenia artystycznego "Hagenbund" (1907); w 1909 zamieszkał w Paryżu; w 1914 wrócił do Wiednia; w l. 1938-1972 mieszkał we Francji, by u schyłku życia powrócić do Austrii; tworzył sceny figuralne i pejzaże.

139.

Postaci

Litografia; wym.: 180 x 140 mm; nie sygn.

(foto)
c.w.: 600

 

Lucjan Mianowski (ur. 1933)

Grafik, malarz; studiował w krakowskiej ASP (u K. Srzednickiego i C. Rzepińskiego) i w École des Beaux-Arts w Paryżu; odbył podróże artystyczne do Danii i Szwecji oraz Algierii i Francji; od 1964 jest profesorem ASP w Poznaniu (od 1982 profesor); w malarstwie jest przedstawicielem pop-artu; jako grafik uprawia głównie litografię barwną (Przeprowadzka, 1957; Rozmowa, 1957; Dziewczyna różowa, 1959; Jeune fille a Paris, 1959; cykl Katedry-wykopaliska, 1960; cykl Młode dziewczyny i urzędnicy, 1960-70; Mieszkanie anioła w Paryżu, 1960), akwatintę (Pejzaż księżycowy, 1964) oraz drzeworyt (Teatr, 1957; Ptak, 1958)

140.

Bramkarz I, 1978

Litografia barwna; wym.: 425 x 765 mm; sygn. oł. p.d.: Lucjan Mianowski 78, l.d.: Epr. d'a, ś.d.: Bramkarz I.

(foto)
c.w.: 1000

141.

Mecz, 1964

Litografia barwna; wym.: 305 x 505 mm; sygn. oł. p.d.: Lucjan Mianowski 64, l.d.: E.A., ś.d.: Mecz.

(foto)
c.w.: 1000

142.

Spacer po różowej łące, 1968

Litografia barwna; wym.: 700 x 495 mm; sygn. oł. p.d.: Lucjan Mianowski 68, l.d.: Epr. d'a, Spacer po różowej łące.

(foto)
c.w.: 600

 

Adam Młodzianowski (1917-85)

Grafik; absolwent Wyższej Szkoły Sztuk Plast. w Krakowie, prowadził pracę dydaktyczną w Katedrze Rysunku Politechniki Krakowskiej (1953-79); czł. grup Krąg i 9 Grafików, uprawiał grafikę artystyczną i użytkową (ponad 350 ekslibrisów, książki); jako współpracownik Państwowych Zbiorów Sztuki na Wawelu stworzył projekty niemal wszystkich wydawnictw tego muzeum (do 1981) oraz stałych ekspozycji; wystawiał w Polsce (30 wystaw) i za granicą.

143.

Lazurowa grota, lata 60.

Drzeworyt; wym.: 145 x 200 mm; sygn. oł. p.d.: A. Młodzianowski, l.d.: lazurowa grota.

(foto)
c.w.: 240

144.

Martwa natura, lata 60.

Drzeworyt; wym.: 200 x 145 mm; sygn. oł. p.d.: A. Młodzianowski, l.d.: martwa natura; na odwrocie pieczątka artysty.

(foto)
c.w.: 240

 

Karol Mondral (1880-1957)

Grafik, reprezentant grafiki realistyczno-dekoracyjnej; studiował w warszawskiej Szkole Rysunkowej (u W. Gersona) i w ASP w Krakowie (u L. Wyczółkowskiego); w l. 1909-21 mieszkał w Paryżu; od 1931 profesor Państwowej Szkoły Sztuk Zdobniczych w Poznaniu; realizował przede wszystkim pejzaże miejskie (widoki Bydgoszczy, Krzemieńca) i wiejskie (Nad Sekwaną, 1910; Opactwo w Cluny, 1912; Jabłonki, 1913), kompozycje rodzajowe (Taniec, 1911) oraz portrety (Handlarka ryb, 1912; Typ z Concarneau, 1915), głównie w technice metalowych.

145.

Piknik nad rzeką, lata 30.

Akwaforta; wym.: 162 x 145 mm; sygn. pł. l.d.: KM.

(foto)
c.w.: 600

 

Stefan Mrożewski (1894-1975)

Grafik, malarz, ceramik; studiował m.in. w poznańskiej Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych oraz warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (u W. Skoczylasa); był współzałożycielem Związku Polskich Artystów Grafików (1919), członkiem Stowarzyszenia Polskich Artystów Grafików Ryt (od 1925); odbył m.in. podróż artystyczną do Paryża, w wyniku której powstała seria drzeworytów przedstawiająca widoki Paryża; od ok. 1950 mieszkał w Kalifornii; uprawiał przede wszystkim drzeworyt, realizował głównie portrety (Amazonka, 1935), pejzaże (Kobiety w ogródku, 1932; Wiatrak w Brabancji, l. 30.), sceny rodzajowe (Jarmark w Oksie, 1932; Tancerze, 1936) i religijne (Złożenie do grobu, 1929; Wjazd Chrystusa do Jerozolimy, 1931; Modlitwa w Ogrojcu, 1933; Święta Rodzina, 1934; Pokłon Trzech Króli, 1936); tworzył ilustracje książkowe (m.in. do Don Kichota M. de Cervantesa, Boskiej komedii Dantego, Legend Warszawy E. Szelburg-Zarembiny), ekslibrisy i witraże.

146.

Apokalipsa II, 1933

Drzeworyt; wym.: 408 x 367 mm; sygn. fascimile p.d.: Stefan Mrożewski, Amsterdam 33, l.d.: Apokalipsa, na płycie l.d.: SM 1933. Oryginalna grafika z sygnaturą wydrukowaną w postaci fascimille. Praca wykonana przez artystę dla holenderskiego towarzystwa i wydawnictwa Vaevo (wymieniona w spisie ich grafik, w marcu 1940).

Lit.: A. Pietrzak, Czarodziej rylca, Warszawa 2004, poz. 101.

(foto)
c.w.: 1500

147.

Boska Komedia. Piekło. Pieśń I: Troje symbolicznych zwierząt, 1939

Drzeworyt; wym.: 321 x 251 mm; sygn. oł. p.d.: Stef. Mrożewski 1939, l.d.: Inferno; na płycie l.d.: MS. Stan bardzo dobry.

Lit.: Boska Komedia Dantego w drzeworytach Stefana Mrożewskiego, Kraków 1994.

(foto)
c.w.: 1200

148.

Boska Komedia. Piekło. Pieśń II: Wergiliusz opowiada o spotkaniu z Beatrycze, 1939

Drzeworyt; wym.: 320 x 250 mm; sygn. oł. p.d.: Stef. Mrożewski 1939, l.d.: Inferno; na płycie l.g.: MS. Stan bardzo dobry.

Lit.: Boska Komedia Dantego w drzeworytach Stefana Mrożewskiego, Kraków 1994.

(foto)
c.w.: 1200

149.

Boska Komedia. Piekło. Pieśń III: Łódź Charona, 1939

Drzeworyt; wym.: 320 x 250 mm; sygn. oł. p.d.: Stef. Mrożewski 1939, l.d.: Inferno; na płycie p.d.: MS. Stan bardzo dobry.

Lit.: Boska Komedia Dantego w drzeworytach Stefana Mrożewskiego, Kraków 1994.

(foto)
c.w.: 1200

150.

Boska Komedia. Piekło. Pieśń V: Krąg Piekła - zmysłowi grzesznicy, 1939

Drzeworyt; wym.: 320 x 250 mm; sygn. oł. p.d.: Stef. Mrożewski 1939, l.d.: Inferno; na płycie p.d.: MS. Stan bardzo dobry.

Lit.: Boska Komedia Dantego w drzeworytach Stefana Mrożewskiego, Kraków 1994.

(foto)
c.w.: 1200

151.

Boska Komedia. Piekło. Pieśń VI: Krąg Piekła - Cerber, 1939

Drzeworyt; wym.: 319 x 248 mm; sygn. oł. p.d.: Stef. Mrożewski 1939, l.d.: Inferno; na płycie l.d.: MS. Stan bardzo dobry.

Lit.: Boska Komedia Dantego w drzeworytach Stefana Mrożewskiego, Kraków 1994.

(foto)
c.w.: 1200

152.

Boska Komedia. Piekło. Pieśń VII: Krąg Piekła - chciwcy i rozrzutnicy, 1939

Drzeworyt; wym.: 320 x 250 mm; sygn. oł. p.d.: Stef. Mrożewski 1939, l.d.: Inferno; na płycie p.d.: MS. Stan bardzo dobry.

Lit.: Boska Komedia Dantego w drzeworytach Stefana Mrożewskiego, Kraków 1994.

(foto)
c.w.: 1200

153.

Boska Komedia. Piekło. Pieśń VIII: Krąg Piekła - Filippo Argenti, 1939

Drzeworyt; wym.: 320 x 248 mm; sygn. oł. p.d.: Stef. Mrożewski 1939, l.d.: Inferno; na płycie p.d.: MS. Niewielki ślad zalania górnego marginesu.

Lit.: Boska Komedia Dantego w drzeworytach Stefana Mrożewskiego, Kraków 1994.

(foto)
c.w.: 1200

154.

Boska Komedia. Piekło. Pieśń XIV: Bluźniercy cierpiący męki ogniowe, 1939

Drzeworyt; wym.: 320 x 250 mm; sygn. oł. p.d.: Stef. Mrożewski 1939, l.d.: Inferno; na płycie p.d.: MS. Stan bardzo dobry.

Lit.: Boska Komedia Dantego w drzeworytach Stefana Mrożewskiego, Kraków 1994.

(foto)
c.w.: 1200

155.

Faust, 1932

Drzeworyt; wym.: 276 x 210 mm; sygn. oł. p.d.: Stefan Mrożewski, Paris 1932; l.d.: Faust, na płycie l.g.: SM.

Lit.: A. Pietrzak, Czarodziej rylca, Warszawa 2004, poz. 75.

(foto)
c.w.: 1200

156.

Kobieta z owcą, lata 30.

Drzeworyt; wym.: 100 x 80 mm; sygn. płyty l.d.: SM.

(foto)
c.w.: 350

157.

Kościół św. Jana w Poznaniu, ok. 1926

Drzeworyt; wym.: 286 x 303 mm; sygn. oł. p.d.: Stefan Mrożewski, Pologne, l.d.: St. Jean a Poznań.

Lit.: A. Pietrzak, Czarodziej rylca, Warszawa 2004, poz. 20.

(foto)
c.w.: 800

158.

"Madonna z Dzieciątkiem", 1934

Drzeworyt, bibuła; wym.: 298 x 249 mm; sygn. oł. p.d.: Stefan Mrożewski, Amsterdam 34; na płycie: MS.

Lit.: A. Pietrzak, Czarodziej rylca, Warszawa 2004, poz. 102.

(foto)
c.w.: 1800

159.

Odjazd wojsk napoleońskich z Tulonu do Egiptu, Paryż 1931

Akwaforta, akwatinta; 172 x 278 mm; sygn. oł. p.d.: Stefan Mrożewski, Paris 1931; na pł. śr. d.: Grave en 1931 par Stephane Mrozewski d'apres une speia originale de Martinet.

Lit.: A. Pietrzak, Czarodziej rylca, Warszawa 2004, poz. 55, s. 76.

(foto)
c.w.: 800

160.

Portret Gilberta Keitha Chestertona, 1935

Drzeworyt, bibuła; wym.: 273 x 175 mm; sygn. oł. p.d.: Stef. Mrożewski, l.d.: London 1935. Stan zachowania: lekkie zakwaszenie bibuły.

Lit.: A. Pietrzak, Czarodziej rylca, Warszawa 2004, poz. 157.

(foto)
c.w.: 1200

161.

Wróżba Panny Wodnej (Legendy Warszawy), 1937

Drzeworyt, bibuła; wym.: 265 x 200 mm; sygn. oł. p.d.: Stef. Mrożewski, 1937, l.d.: Z legend Warszawy, pł. l.d.: MS. Stan zachowania: lekkie zakwaszenie bibuły.

Lit.: A. Pietrzak, Czarodziej rylca, Warszawa 2004, poz. 182.

(foto)
c.w.: 1000

162.

Złota Kaczka (Legendy Warszawy), 1937

Drzeworyt, bibuła; wym.: 270 x 200 mm; sygn. oł. p.d.: Stef. Mrożewski, 1937, l.d.: Z legend Warszawy, pł. p.g.: MS. Stan zachowania: lekkie zakwaszenie bibuły.

Lit.: A. Pietrzak, Czarodziej rylca, Warszawa 2004, poz. 182.

(foto)
c.w.: 1000

163.

Pan Jezus u Fary (Legendy Warszawy), 1937

Drzeworyt, bibuła; wym.: 265 x 200 mm; sygn. oł. p.d.: Stef. Mrożewski, 1937, l.d.: Z legend Warszawy, pł. p.d.: MS. Stan zachowania: lekkie zakwaszenie bibuły.

Lit.: A. Pietrzak, Czarodziej rylca, Warszawa 2004, poz. 182.

(foto)
c.w.: 1000

164.

Cud u św. Anny (Legendy Warszawy), 1937

Drzeworyt, bibuła; wym.: 265 x 200 mm; sygn. oł. p.d.: Stef. Mrożewski, 1937, l.d.: Z legend Warszawy, pł. p.d.: MS. Stan zachowania: lekkie zakwaszenie bibuły.

Lit.: A. Pietrzak, Czarodziej rylca, Warszawa 2004, poz. 182.

(foto)
c.w.: 1000

165.

Widmo (Legendy Warszawy), 1937

Drzeworyt, bibuła; wym.: 265 x 200 mm; sygn. oł. p.d.: Stef. Mrożewski, 1937, l.d.: Z legend Warszawy, pł. l.d.: MS. Stan zachowania: lekkie zakwaszenie bibuły.

Lit.: A. Pietrzak, Czarodziej rylca, Warszawa 2004, poz. 182.

(foto)
c.w.: 1000

166.

O Basi Giżance (Legendy Warszawy), 1937

Drzeworyt, bibuła; wym.: 265 x 200 mm; sygn. oł. p.d.: Stef. Mrożewski, 1937, l.d.: Z legend Warszawy, pł. l.d.: MS. Stan zachowania: lekkie zakwaszenie bibuły.

Lit.: A. Pietrzak, Czarodziej rylca, Warszawa 2004, poz. 182.

(foto)
c.w.: 1000

167.

Zaułek paryski, 1925

Drzeworyt; wym.: 355 x 250 mm; sygn. oł. p.d.: Stefan Mrożewski Paris 1925, na płycie l.d.: MS. Odbitka nr 10/30 (l.d.). Bardzo dobry stan zachowania, szerokie marginesy.

Rzadka praca artysty nie wymieniana w katalogu B.N.

(foto)
c.w.: 1000

168.

Św. Krzysztof, lata 20.

Drzeworyt; wym.: 265 x 165 mm; sygn. oł. p.d.: Stefan Mrożewski Paris. Bardzo dobry stan zachowania, szerokie marginesy.

Rzadka praca artysty nie wymieniana w katalogu B.N.

(foto)
c.w.: 800

 

Irena Nowakowska-Acedańska (1906-1983)

Malarka, graficzka, pedagog. Lwowianka, po wojnie związana z Gliwicami. Absolwentka Wydziału Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego Państwowej Szkoły Technicznej we Lwowie; uczennica Sichulskiego i Tyrowicza; uprawiała malarstwo sztalugowe, dekoracyjne, witraż (projekty), grafikę warsztatową i użytkową; tematyka większości prac: motywy architektoniczne; prace w wielu muzeach w kraju i za granicą. [artinfo.pl]

169.

Żółkiew. Zamek - krużganek, 1933

Linoryt; wym.: 95 x 130 mm; sygn. oł. p.d.: I. Nowakowska-Acedańska; l.d.: Żółkiew. Zamek - krużganek 1933; sygn. pł.: p.d.: INA.

Grafika była wykorzystana w przewodniku E. Heya, "Żółkiew", 1936.

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece ..., Wrocław 1994, poz. 55.

(foto)
c.w.: 400

170.

Żółkiew. Cerkiew OO. Bazylianów, 1933

Linoryt; wym.: 95 x 130 mm; sygn. oł. p.d.: I. Nowakowska-Acedańska; l.d.: Żółkiew. Cerkiew OO. Bazylianów 1933; sygn. pł.: p.d.: INA.

Grafika była wykorzystana w przewodniku E. Heya, Żółkiew, Żółkiew 1936.

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece ..., Wrocław 1994, poz. 55.

(foto)
c.w.: 400

 

Jan Pamuła (ur. 1944)

Malarz, grafik komputerowy; wykładowca ASP w Krakowie (od 1975; profesor od 1992; od 2002 rektor); studiował malarstwo i grafikę w krakowskiej ASP (m.in. u H. Rudzkiej-Cybisowej), później w École des Beaux-Arts w Paryżu; od 1969 jest członkiem II Grupy Krakowskiej; w 1980 otrzymał stypendium rządu francuskiego, w 1982 Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku, w 1993 stypendium Fulbrighta; uprawia malarstwo, grafikę i media elektroniczne; od 1970 maluje abstrakcje geometryczne; zrealizował cykl litografii i wklęsłodruków "systemy", cykle grafik Seria komputerowa I i II (1980-2000), cykl grafik komputerowych opartych na obrazach fotograficznych i technice reprodukcji.

171.

Powrót na brzeg morza, 1970

Akwaforta, akwatinta barwna; 495 x 345 mm; sygn. oł. p.d.: Jan Pamuła, l.d.: 1970 - Powrót na brzeg morza, śr. d.: A.P.

(foto)
c.w.: 700

 

Jerzy Panek (1918-2001)

Malarz, grafik, drzeworytnik, jeden z najwybitniejszych współczesnych grafików polskich; studiował w Państwowym Instytucie Sztuk Pięknych w Krakowie (u W. Jarockiego), podczas okupacji hitlerowskiej w Kunstgewerbeschule oraz w krakowskiej ASP (u E. Eibischa i Z. Pronaszki); należał do międzynarodowego stowarzyszenia drzeworytników XYLON; zajmował się malarstwem i grafiką, a od 1952 głównie drzeworytem; po powrocie z Chin (1956), gdzie zapoznał się z tradycyjnymi technikami, rytował bezpośrednio na desce; podstawę ekspresji prac artysty stanowiła prostota, surowość, czystość formy; wypracował własny, charakterystyczny styl; tworzył cykle, wielokrotnie powracając do tych samych motywów (Autoportrety, Kobiety obłąkane, Portrety jarmarczne, Psy, Krowy, Kozy); prace graficzne P. odznaczały się niezwykłą wirtuozerią techniczną.

172.

Jerzy Werner, 1941/1942, Prokocim

Akwaforta; wym.: 94 x 94 mm; sygn. oł. p.d.: Kurs IV Panek, l.d.: akwaforta.

Lit.: D. Burkamp, Jerzy Panek, Kerber Verlag 1995, s. 62, poz. 23.

(foto)
c.w.: 1000

 

Józef Pieniążek (1888-1953)

Lwowski malarz i grafik, uczeń Władysława Skoczylasa i Leona Wyczółkowskiego; przyjaciel E. Zegadłowicza, członek grupy Czartak; po 1945 zamieszkał w Krakowie; ceniony autor miedziorytów i akwafort (Teka sandomierska, Teka krzemieniecka).

173.

Lwów. Wylot ulicy Łyczakowskiej, 1945

Akwaforta, akwatinta; wym.: 248 x 170 mm; sygn. oł. p.d.: Józef Pieniążek, l.d.: Lwów - wylot ulicy Łyczakowskiej, pł. p.d.: 19JP45; po prawej dedykacja artysty.

(foto)
c.w.: 600

174.

Lwów. Widok na wieżę Korniakta (Cerkiew Wołoska), 1927

Akwaforta; wym.: 145 x 95 mm; sygn. oł. p.d.: J. Pieniążek, l.d.: 1927.

(foto)
c.w.: 360

 

Stanisław Podgórski (1882-1964)

Malarz i grafik; studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych (1901-1909); uczeń J. Stanisławskiego, J. Pankiewicza i L. Wyczółkowskiego, studiował w paryskiej Academie Colarossi i we Włoszech; był członkiem TAP "Sztuka"; najczęściej podejmowanym przez artystę tematem był rodzimy pejzaż z Podtatrza i Beskidów.

175.

Mury Krakowa, 1911

Autolitografia barwna; wym.: 295 x 395 mm.

Grafika z teki XI Zjazd Lekarzy i Przyrodników Polskich w Krakowie, 1911.

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece ..., Wrocław 1994, s. 191-192.

(foto)
c.w.: 400

 

Adolf Popławski (1907-1982)

Malarz i grafik urodzony w Wilnie; po maturze i studiach na Wydziale Sztuk Pięknych USB zajął się pracą artystyczną w Wilnie, a od 1935 pracował jako nauczyciel rysunków w Lidzie; po zajęciu Wileńszczyzny przez Armię Czerwoną wrócił do Wilna i pracował jako robotnik, działał w Delegaturze Rządu; aresztowany i skazany na 15 lat katorgi; zwolniony w 1956 wraca do Polski; pracował w Liceum Plastycznym w Orłowie oraz Państwowym Ognisku Plastycznym w Gdyni.

176.

Widok na kościół św. Anny i Bernardynów w Wilnie, 1935

Drzeworyt; wym.: 120 x 145 mm; sygn. oł. p.d.: A. Popławski 35.

Lit.: J. Kotkowski, Wilno w grafice, Toruń 1994, s. 68, poz. 53.

(foto)
c.w.: 400

 

Antoni Procajłowicz (1876-1949)

Malarz; studiował w krakowskiej ASP (u F. Cynka i J. Malczewskiego); malował najchętniej pejzaże (widoki okolic Krakowa), a także sceny rodzajowe i akty (Półakt, 1913); tworzył malowidła ścienne, witraże, grafiki (Dziewczyna w chuście, ok. 1905; litografia barwna), ilustracje książkowe; był współzałożycielem stowarzyszenia Polska Sztuka Stosowana (1901); niektórzy badacze twierdzą, że P. został sportretowany przez W. Weissa w słynnym obrazie Demon (W kawiarni).

177.

Głowa kobiety, 1903

Drzeworyt; wym.: 340 x 250 mm; sygn. oł. p.d.: A. Procajłowicz 1903 r., pł. p.d.: PA. Grafika z "Teka Stowarzyszenia Artystów Grafików", Kraków 1903.

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece i albumie, Wrocław 1994, poz. 5.

(foto)
c.w.: 1600

 

Franciszek Prochaska (1891-1972)

Malarz, rysownik, grafik; w 1913 ukończył gimnazjum i rozpoczął studia w krakowskiej ASP w pracowni J. Pankiewicza; w 1914 opuścił uczelnię wstępując do Legionów; do 1932 pozostał w służbie czynnej, m.in. jako attache wojskowy w Paryżu; podczas pobytu we Francji uprawiał malarstwo olejne, ulegając wpływom kapistów; pod wpływem K. Brandla i J. Rubczaka zainteresowała się technikami graficznymi: suchą igła, akwafortą, akwatintą i miedziorytem; przedstawiał nastrojowe pejzaże i widoki miast; od 1926 był członkiem Związku Artystów Polskich we Francji; pod wpływem kontaktów z bibliofilami (m. in. Samuelem Tyszkiewiczem) zainteresował się drukarstwem artystycznym; po 1945 wrócił do Paryża; drukował artystyczne druki okolicznościowe, m. in. dla Heleny Rubinstein, następnie wydawnictwa bibliofilskie.

178.

Fontanna, po 1945

Akwaforta; wym.: 178 x 195 mm; sygn. oł. p.d.: F. Prochaska, l.d.: 1/20 (II etat).

(foto)
c.w.: 400

179.

Pejzaż miejski, po 1945

Akwaforta; wym.: 233 x 180 mm; sygn. oł. p.d.: F. Prochaska, l.d.: 1/20 (II etat).

(foto)
c.w.: 400

 

Zofia Puszczyńska (1907-1985)

Malarka, graficzka; ukończyła ASP w Krakowie w 1950; była uczennicą profesorów: Rudnickiego, Rzepińskiego i Fedkowicza. W latach 50. Wraz ze S. Wałachem tworzyła w nurcie socrealistycznym, m.in. dekoracje malarskie w szkołach, świetlicach i kawiarniach Nowej Huty. Przełom w jej twórczości nastąpił z chwilą upadku socrealizmu i założeniem ugrupowania artystycznego "W 57" (inauguracja działalności wystawą w Muzeum Świętokrzyskim w 1957, w której udział wzięli także Izabela Borowska, Władysław Markiewicz, Bolesław Cetner i Stanisław Wałach). Przez cały okres pracy artystycznej brała udział w wielu wystawach (ponad 80 wystaw indywidualnych i zbiorowych), przede wszystkim w Kielcach - mieście swojego dzieciństwa - i w Krakowie.

180.

Mandolinistka, lata 50.

Akwaforta; wym.: 205 x 180 mm; sygn. oł. p.d.: Puszczyńska Z.

(foto)
c.w.: 240

 

Maria Ritter (1899-1976)

Malarka i graficzka. Studiowała malarstwo sztalugowe na krakowskiej ASP, m.in. pod kierunkiem W. Weissa i X. Dunikowskiego. Kształciła się też we Francji i Włoszech. W okresie międzywojennym współpracowała z grupą "Zwornik". Związana z Nowym Sączem; jej obrazy zdobią m.in. ołtarze w tamtejszym kościele św. Kazimierza. W XVIII-wiecznej kamienicy Ritterów na Rynku nowosądeckim znajduje się jej muzeum z kolekcja obrazów. Zajmowała się również polichromią i konserwacją dzieł sztuki w obiektach sakralnych południowej Polski.

181.

Akt leżący, lata 20.

Zespół trzech prac: 1. sucha igła; wym.: 130 x 175 mm; sygn. oł. p.d.: Ritterówna. 2. sucha igła, ołówek; wym. 130 x 175 mm, nie sygn. 3. rysunek, ołówek; wym.: 10 x 16 cm; projekt grafiki; nie sygn.

(foto)
c.w.: 1200

 

Walenty Romanowicz (1911-1945)

Malarz, grafik, konserwator; studiował na USB w Wilnie, z zawodu lekarz; w 1937 współzałożyciel Grupy Wileńskiej; uprawiał grafikę artystyczną i użytkową; namalował obrazy olejne, m.in. Synagoga wileńska.

182.

Wilno. Kościół śś. Piotra i Pawła, 1937

Drzeworyt; wym.: 200 x 160 mm; sygn. oł. p.d.: W. Romanowicz, l.d.: Wilno 1937.

Lit.: J. Kotkowski, Wilno w grafice, Toruń 1994, s. 70, poz. 58.

(foto)
c.w.: 600

183.

Wilno. Ostra Brama i Góra Zamkowa, 1937

Drzeworyt; wym.: 202 x 160 mm; sygn. oł. p.d.: W. Romanowicz, l.d.: Wilno 1937.

Lit.: J. Kotkowski, Wilno w grafice, Toruń 1994, s. 70, poz. 57.

(foto)
c.w.: 600

 

Jan Rubczak (1884-1942)

Grafik, malarz; reprezentant postimpresjonizmu; studiował w krakowskiej ASP (u F. Cynka i J. Pankiewicza), w Academie Colarossi w Paryżu i Lipsku; w 1917 założył własną szkołę grafiki w Paryżu; w 1924 wrócił do Krakowa, wykładał w Wolnej Szkole Malarstwa i Rysunku Ludwiki Mehofferowej; był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka", należał do założycieli "Jednorogu" (1925), wystawiał także z formistami; w jego twórczości widoczne są wpływy J. Pankiewicza i francuskiego malarza P. Cezanne'a (1839-1906); od ok. 1908 uprawiał grafikę (głównie akwafortę, akwatintę i litografię), przedstawiając subtelne i nastrojowe krajobrazy i pejzaże miejskie; tworzył też drzeworyty; stosował także technikę olejną, malując martwe natury, portrety, widoki morskie.

184.

Kościół św. Idziego w Krakowie, 1907

Akwaforta; wym.: 150 x 195 mm; nie sygn.

(foto)
c.w.: 600

185.

Wawel, ok. 1909

Akwaforta, miękki werniks; wym.: 225 x 298 mm; sygn. oł. p.d. (słabo czytelna), po lewej dedykacja autorska. Stan zachowania: zakwaszenie papieru, ślady zalania.

Lit.: I. Kossowska, Narodziny polskiej grafiki artystycznej 1897-1917, Kraków 2000, s. 149.

(foto)
c.w.: 1600

Maria Rużycka-Gabryel (1905-1961)

Malarka i graficzka; Lwowianka, w l. 1925-29 studiowała na ASP w Krakowie (u J. Mehoffera, F. Szczęsnego-Kowarskiego i J. Wojnarskiego), później w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie (w pracowni W. Skoczylasa). Po ukończeniu studiów wyjeżdża do Paryża, gdzie była uczennicą J. Pankiewicza. Brała udział w I Międzynarodowej Wystawie Drzeworytu zorganizowanej w Instytucie Propagandy Sztuki. Prace swoje wystawiała w Hamburgu i Florencji. W 1936 reprezentowała Polskę na XI Olimpiadzie Sztuki w Berlinie. W l. 1936-37 jako stypendystka Rządu przebywała w Paryżu, w pracowni prof. J. Pankiewicza. Uczestniczyła w wystawach w Chicago oraz we Francji. W 1945 osiedliła się w Gorlicach. W l. 1948-49 wznowiła działalność wystawienniczą prezentując swój dorobek m.in. w Stanach Zjednoczonych (Nowy Jork, Waszyngton), a także wzięła udział w wystawie osiągnięć sztuki polskiej w Szanghaju i Pekinie w Chinach. Od 1937 była członkiem ZPAP (cykle graficzne "Gorlice", "Biecz" oraz obrazy olejne).

186.

Portret, 1929

Akwaforta; wym.: 170 x 155 mm; sygn. oł. p.d.: M. Rużycka 1929.

(foto)
c.w.: 300

187.

Narowisty koń, 1929

Akwaforta; wym.: 170 x 150 mm; sygn. oł. p.d.: M. Rużycka 1926.

(foto)
c.w.: 300

188.

Biecz w drzeworytach Marii Gabryel-Rużyckiej, 1954-1956

Teka 12 oryginalnych drzeworytów odbitych na papierze i bibule, zestaw będący podstawą do wydania teki drukiem; wym. teki: 340 x 255 mm. Zachowana oryginalna kartonowa teka - projekt wykonany ręcznie przez artystkę (na wewnętrznej stronie stempel urzędu cenzury i data 1959) oraz próbna odbitka z okładki. Trzy spisy treści z korektą autorską. Grafiki: 1. "Zaułek koło fary" (1955; wym.: 178 x 223 mm), 2. "Widok Biecza od strony Ropy" (1955; wym.: 178 x 223 mm), 3. "Dom Kromera" (1956; wym.: 176 x 247 mm), 4. "Fara - Baszta - dzwonnica" (1955; wym.: 175 x 245 mm), 5. "Biecz od strony toru kolejowego" (1955; wym.: 213 x 265 mm), 6. "Baszta" (1954; wym.: 203 x 258 mm), 7. "Biecz w słońcu" (1956; wym.: 218 x 265 mm), 8. "Baszta Katowska od strony podwórza" (1955; wym.: 180 x 239 mm), 9. "Stare domki za farą" (1956; wym.: 107 x 287 mm), 10. "Klasztor" (1955; wym.: 107 x 287 mm), 11. "Widok miasta" (1956; wym.: 107 x 285 mm), 12. "Brama Renesansowa" (1955; wym.: 218 x 264 mm). Wszystkie grafiki sygn. oł. p.d.: M. Gabryel-Rużycka, data, l.d. tytuł. Na dolnych marginesach grafik ołówkowe uwagi redakcji technicznej.

(foto)
c.w.: 2000

 

Witold Rzegociński (1883-1969)

Malarz, grafik i medalier; specjalizował się w malarstwie krajobrazowym i portretowym; wykonywał także grafiki i medale. Był działaczem krakowskiego TPSP, sekretarzem pierwszego zarządu Związku Artystów Plastyków (1911).

189.

Londyn, lata 20.

Akwatinta; wym.: 140 x 190 mm; sygn. oł. p.d.: Rzegociński Witold, l.d.: Londyn.

(foto)
c.w.: 400

190.

Kościół św. Anny w Krakowie, 1907

Akwaforta; wym.: 195 x 140 mm; sygn. oł. p.d.: Rzegociński Witold, 1907 oraz tytuł.

(foto)
c.w.: 350

 

Kazimierz Sichulski (1879-1942)

Malarz, grafik, wybitny karykaturzysta; studiował na uniwersytecie we Lwowie oraz malarstwo na ASP w Krakowie (u J. Mehoffera, L. Wyczółkowskiego i S. Wyspiańskiego); podróżował do Wiednia, Monachium, Drezna, Rzymu, Florencji i Paryża; od 1904 często wyjeżdżał na Huculszczyznę, która stała się jednym z najważniejszych tematów jego malarstwa; był jednym z twórców kabaretu Zielony Balonik, dla którego wykonywał dekoracje, ilustracje wydawnictw i karykatury; był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka" (od 1905); w czasie I wojny światowej służył w Legionach, w 1919 brał udział w obronie Lwowa; w l. 1920-30 wykładał w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego we Lwowie, w l. 1903-39 był profesorem ASP w Krakowie; jego twórczość powstawała w kręgu oddziaływania wiedeńskiej Secesji; realizował pejzaże, kompozycje rodzajowe, zwłaszcza o tematyce huculskiej, sceny religijne, martwe natury; tworzył litografie.

191.

Wiatrak, 1912

Autolitografia, wym.: 610 x 470 mm, sygn. pł. p.d.: Sichul

Grafika z teki: Lamus, Lwów 1912. Odb. 150 egzemplarzy, nakład jednorazowy, płyty zostały zniszczone

(foto)
c.w.: 1200

 

Władysław Skoczylas (1883-1934)

Grafik drzeworytnik, malarz, jeden z najważniejszych artystów okresu międzywojennego, twórca nowoczesnego drzeworytnictwa w Polsce; studiował w krakowskiej ASP (u T. Axen­­towicza, L. Wyczółkowskiego, K. Laszczki), a także w Paryżu i Lipsku; do 1918 mieszkał w Zakopanem, uczył rysunku w Szkole Przemysłu Drzewnego; później pracował w Warszawie, od 1918 był profesorem Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, od 1922 profesorem w Szkole Sztuk Pięknych; był współzałożycielem i członkiem ugrupowania Formistów, Rytmu, współorganizował Instytut Propagandy Sztuki; z grona jego wychowanków wywodzili się założyciele grupy Ryt; w 1925 otrzymał Grand Prix na Międzynarodowej Wystawie Sztuki Dekoracyjnej w Paryżu; realizował kompozycje religijne, sceny rodzajowe, głównie o tematyce góralskiej, widoki architektoniczne, pejzaże, portrety; w twórczości zwracał uwagę głównie na problem spokojnej, stonowanej formy, odznaczającej się pewną dekoracyjnością i wykwintnością; oprócz drzeworytu, uprawiał akwafortę, akwatintę, suchą igłę, miedzioryt i litografię, malował akwarele przedstawiające postaci kobiet wiejskich i widoki małych miasteczek.

192.

Pochód zbójników II, 1919

Drzeworyt; wym.: 200 x 275 mm; sygn. oł. p.d.: W. Skoczylas.

Lit.: M. Grońska, Władysław Skoczylas, Ossolineum 1966, il. na obwolucie; Wystawa pośmiertna prac Władysława Skoczylasa, Kraków 1935, poz. 32, s. 39.

(foto)
c.w.: 1600

193.

Taniec zbójników II, 1919

Drzeworyt; wym.: 204 x 295 mm; sygn. oł. p.d.: W. Skoczylas.

Lit.: Wystawa pośmiertna prac Władysława Skoczylasa, Kraków 1935.

(foto)
c.w.: 1600

194.

Święty Krzysztof, 1915

Drzeworyt; wym.: 178 x 128 mm; grafika odbita dla czasopisma Sztuki piękne; poniżej odbitki płyty drukowany napis: Święty Krzysztof (oryginalny drzeworyt W. Skoczylasa), Sztuki Piękne.

(foto)
c.w.: 300

195.

Motyw z Kazimierza, 1926

Drzeworyt; wym.: 125 x 95 mm; nie sygn. Odbitka zamieszczona w katalogu wystawy prac artysty pt. Kazimierz nad Wisłą, Warszawa 1926 (nakładem Domu Sztuki, ul. Chmielna 5). Na odwrocie grafiki karta tytułowa katalogu.

Lit.: Wystawa pośmiertna prac Władysława Skoczylasa, Kraków 1935, poz. 82, s. 41.

(foto)
c.w.: 200

196.

Motyw ze Starego Miasta, 1930

Drzeworyt, wym.: 172 x 142 mm; sygn. oł. p.d.: W. Skoczylas

Lit.: Wystawa pośmiertna prac Władysława Skoczylasa, Kraków 1935, poz. 176, s. 45

(foto)
c.w.: 700

 

Anna Sobol-Wejman (ur. 1946)

Graficzka. Studiowała w pracowni prof. M. Wejmnana na krakowskiej ASP; dyplom uzyskała w 1972 w pracowni W. Kunza; w 1955 zdobyła Grand Prix na III Międzynarodowym Biennale Grafik w Gyor (Węgry); pracuje przeważnie w technikach metalowych i litografii; jej prace znajdują się w wielu muzeach światowych, m.in. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku i wiedeńskiej Albertinie.

197.

Optymista, 1977

Mezzotinta; wym.: 130 x 75 mm; sygn. oł. p.d.: Anna Wejman 77, l.d.: Optymista e/a.

(foto)
c.w.: 300

 

Konrad Srzednicki (1894-1993)

Grafik, mistrz litografii i technik miedziorytniczych; studiował w szkole K. Krzyżanowskiego w Warszawie i w warszawskiej ASP; należał do członków Rytu; był współorganizatorem Międzynarodowego Biennale Grafiki w Krakowie (1960), profesorem warszawskiej i krakowskiej ASP (od 1946); w jego wczesnych pracach widać wpływy M. Chagalla (Podwórko, 1930), później wykształcił indywidualny styl; najchętniej podejmował motywy morskie, widoki Krakowa (Norbertanki, 1946), przedstawiał piękne kobiety (Leda, 1968; Zuzanna, 1979) i konie (Konie św. Marka 1963); tworzył również obrazy olejne: kompozycje figuralne (Troje i auto, 1991), pejzaże, martwe natury.

198.

Ekspert selekcjoner, 1972

Akwaforta, akwatinta barwna; wym.: 495 x 660 mm; sygn. oł. p.d.: Konrad Srzednicki, l.d.: 1972 Expert selekcjoner. Grafika oprawiona.

(foto)
c.w.: 800

199.

Leda, 1968

Akwatinta, akwaforta barwna; wym.: 650 x 495 mm; sygn. oł. p.d.: Konrad Srzednicki, l.d.: 1968 Leda. Odbitka nr 35/50.

(foto)
c.w.: 800

200.

Ewa, 1969

Akwatinta, akwaforta; wym.: 650 x 490 mm; sygn. oł. p.d.: Konrad Srzednicki, l.d.: 1968 Ewa. Odbitka nr 41/50.

(foto)
c.w.: 800

 

Jan Stanisławski (1860-1907)

Malarz, wybitny pejzażysta, jeden z najważniejszych artystów 2. połowy XIX w., przedstawiciel modernizmu; studiował matematykę na UW i w Instytucie Technologicznym w Petersburgu; studia artystyczne odbył w Klasie Rysunkowej w Warszawie, w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie (u W. Łuszczkiewicza), a także w Paryżu, gdzie przebywał w l. 1885-95; podróżował do Włoch, Niemiec, Austrii, Czech, a także na Ukrainę; w l. 1895-96 współpracował przy malowaniu partii pejzażowych panoram Przejście przez Berezynę i Golgota; w 1897 zamieszkał na stałe w Krakowie; był współzałożycielem Towarzystwa Artystów Polskich Sztuka (1897); w tym samym czasie objął funkcję profesora klasy pejzażu w SSP w Krakowie, gdzie wprowadził metodę studiów plenerowych, tworząc tzw. szkołę Stanisławskiego; uczył również w szkołach malarskich dla kobiet; od 1906 był profesorem zwyczajnym; realizował głównie pejzaże, zazwyczaj o niewielkich wymiarach, tworzył też weduty; zajmował się projektowaniem scenografii teatralnych i plakatów, wykonywał ilustracje dla czasopisma "Chimera".

201.

Topole, 1901

Litografia barwna; wym. komp.: 205 x 110 mm; sygn. pł. l.d.: J.S.

Grafika odbita na białym papierze do luksusowego wydania "Chimery" (T. IV, z. 10-12, 1901) lub wersja próbna. Stan zachowania: ślad trzech złożeń papieru (zapewne wykorzystano do odbitki uszkodzony arkusz); piękna, kontrastowa odbitka.

Lit.: A. Giełdoń-Paszek, Jan Stanisławski, Bielsko-Biała 2004.

(foto)
c.w.: 1600

 

Zofia Stankiewicz (1862–1955)

Graficzka, malarka, rysowniczka i ilustratorka, reprezentantka symbolizmu; ukończyła studia chemiczne w Charkowie; malarstwo studiowała w warszawskiej Szkole Rysunkowej (u W. Gersona) i w Academie Julian w Paryżu; jako ilustratorka współpracowała z warszawskimi czasopismami, m.in. z "Tygodnikiem Ilustrowanym"; od 1904 zajmowała się wyłącznie grafiką, zwłaszcza akwafortą (Mój dom rodzinny, 1911) i akwatintą (Wisła pod Warszawą w nocy, przed 1913), a także linorytem barwnym; przedstawiała pejzaże miejskie (Dom pod Okrętem, ok. 1913); jej bogaty dorobek ujęty jest w teki: Stara Warszawa, Wilno, Kraków, Dwory, dworki, chaty, Pomorze; w l. 30. w jej twórczości pojawiła się tematyka nadmorska (Sprzęt rybacki, l. 30.).

202.

Walka, lata 30. XX w.

Akwaforta; wym.: 208 x 313 mm; sygn. oł. l.d.: Zofia Stankiewicz, p.d.: Walka. Na odwrocie naklejka z Salonu Dzieł Sztuki Kazimierza Wojciechowskiego, Kraków ul. Św. Kana 3 z opisem grafiki (data przyjęcia 1943).

(foto)
c.w.: 600

 

Jan Stańda (1912-1987)

Krakowski malarz, grafik i drzeworytnik, ceniony twórca i kolekcjoner ekslibrisów (m.in. Miejskiej Biblioteki Publicznej w Bochni); malował olejne pejzaże i sceny rodzajowe; twórca teki grafik o tematyce sportowej; zajmował się także projektowaniem witraży (m.in. do kościoła w Targanicach).

203.

Koszykówka, ok. 1954

Drzeworyt; wym.: 198 x 150 mm; sygn. oł. p.d.: Stańda J., l.d.: drzeworyt - siatkówka.

(foto)
c.w.: 160

204.

Siatkówka, ok. 1954

Drzeworyt; wym.: 198 x 120 mm; sygn. oł. p.d.: Stańda J., l.d.: drzeworyt - koszykówka.

(foto)
c.w.: 160

205.

Bieg na przełaj, ok. 1954

Drzeworyt; wym.: 198 x 120 mm; sygn. oł. p.d.: Stańda J., l.d.: drzeworyt - bieg na przełaj.

(foto)
c.w.: 160

206.

Hokej, ok. 1954

Drzeworyt; wym.: 150 x 200 mm; sygn. oł. p.d.: Stańda J., l.d.: drzeworyt - hokej.

(foto)
c.w.: 160

207.

Start, ok. 1954

Drzeworyt; wym.: 150 x 198 mm; sygn. oł. p.d.: Stańda J., l.d.: drzeworyt - start.

(foto)
c.w.: 160

208.

Kolarze, ok. 1954

Drzeworyt; wym.: 205 x 153 mm; sygn. oł. p.d.: Stańda J., l.d.: drzeworyt - kolarze.

(foto)
c.w.: 160

 

Henryk Stażewski (1894-1988)

Malarz, pionier awangardy lat 20. i 30. XX w.; reprezentant konstruktywizmu; współtwórca nurtu abstrakcji geometrycznej lat 60., 70. i 80.; autor kompozycji reliefowych, projektant wnętrz, dekoracji scenograficznych i plakatów. w l. 1913-19 studiował w warszawskiej SSP; był członkiem wielu awangardowych ugrupowań - Bloku (1924), Praesensu (1926-29) i a.r. (1929-39), Cercle et Carre (od 1929), Abstraction-Creation (od 1931), AIAP (od 1962); utrzymywał bliskie kontakty z P. Mondrianem i T. van Doesburgiem; po fazie kubistyczno-purystycznej sformułował teorię dotyczącą obrazów abstrakcyjnych; malował statyczne kompozycje oparte na pionach i poziomach, utrzymane w czystej gamie kontrastowo barw, a także monochromatyczne obrazy, w których forma wydobywana jest przez zróżnicowanie faktury (Białe na białym, 1932); po 1945 malował obrazy przedstawiające; do abstrakcji wrócił w połowie lat 50., tworząc serie reliefów; zajmował się grafiką użytkową oraz architekturą wnętrz i projektowaniem scenografii.

209.

Kompozycja - tryptyk, 1984

Serigrafia; wym. każdej z trzech grafik: 150 x 140 mm; sygn. oł. p.d.: H. Stażewski, odbitka numerowana oł. l.d.: H.C. 85/150.

(foto)
c.w.: 2700

 

Paweł Steller (1895-1974)

Grafik, malarz, rysownik, przedstawiciel realizmu; studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie (u W. Skoczylasa i S. Noakowskiego); w czasie I wojny światowej walczył w wojsku austriackim, w l. 1918-21 służył w wojsku polskim; mieszkał i tworzył w Katowicach, był nazywany "śląskim Dürerem"; podczas II wojny światowej pomagał uciekinierom z Oświęcimia; w 1945 został wywieziony na Syberię, wrócił w 1946; uprawiał techniki metalowe, litografię, linoryt, a zwłaszcza drzeworyt sztorcowy; realizował portrety, pejzaże, zwłaszcza akwarelowe, kompozycje rodzajowe i religijne; tworzył ilustracje książkowe, projektował witraże, ekslibrisy, kalendarze, pisał wiersze; w 1976 w jego mieszkaniu w powstało muzeum; w 1992 zbiory przekazano do Muzeum Archidiecezjalnego w Katowicach.

210.

Chłopski filozof, 1936

Drzeworyt; wym.: 278 x 208 mm; sygn. oł. p.d.: P. Steller 1936, l.d.: orig. Holzschnitt Bauer philosoph.

(foto)
c.w.: 1200

 

Jan Świderski (1913-2004)

Malarz i grafik; ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie i Państwową Szkołę Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Poznaniu (1930-1939). Pełnił funkcję pedagoga w macierzystej uczelni, w 1968 został kierownikiem Katedry Malarstwa i Rysunku na Wydziale Grafiki ASP w Krakowie. Od 1946 pracował w ZPAP, od 1950 pełnił funkcję prezesa okręgu krakowskiego. Został uhonorowany Nagrodą I Stopnia Ministra Kultury i Sztuki (1980) oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za pracę twórczą i pedagogiczną. Nadal działa twórczo, do tej pory uczestniczył w około 160 wystawach indywidualnych i zbiorowych.

211.

Dziewczynka, 1936

Akwaforta; wym.: 128 x 80 mm; sygn. oł. p.d.: Jan Świderski 1936; odbitka ze zbiorów rodziny.

(foto)
c.w.: 600

 

Jan Tarasin (ur. 1926)

Malarz, grafik; studiował w krakowskiej ASP (u W. Taranczewskiego i Z. Pronaszki); od 1962 był członkiem Grupy Krakowskiej; w l. 1963-67 był wykładowcą krakowskiej ASP, od 1967 pracuje w warszawskiej ASP (od 1985 profesor; w l. 1987-90 rektor); jego wczesna twórczość pozostawała pod wpływem koloryzmu z elementami surrealizmu; w litografiach z l. 50. łączył ujęcie reportażowe z liryzmem (cykle Nowa Huta i jej mieszkańcy, 1954; Dom, 1955); w połowie l. 50. odszedł od malarstwa figuratywnego, uprawiał abstrakcję geometryczną z elementami surrealizmu; w cyklach Uczty i Wnętrza (1957), Przedmioty, Drobiazgi (1960-62), Brzegi (1963-64) eksperymentował z fakturą; w l. 70. wypracował własny styl, inspirowany filozofią Dalekiego Wschodu oraz spekulacjami matematycznymi i semantycznymi; uprawia rysunek i garfikę (zwłaszcza serigrafię; Zeszyty, 1974-81); w 1987 otrzymał Nagrodę imienia Jana Cybisa.

212.

Kompozycja, lata 80.

Serigrafia; wym.: 390 x 270 mm; sygn. oł. p.d.: J. Tarasin.

(foto)
c.w.: 600

 

Jacek Waltoś (ur. 1938)

Malarz, rzeźbiarz, grafik; studiował w krakowskiej ASP (u E. Krchy); w l. 1976-79 był wykładowcą macierzystej uczelni, od 1979 pracuje na ASP w Poznaniu (od 1991 profesor); w 1966 był jednym z założycieli Grupy Wprost, w l. 1970-75 kierownikiem artystycznym krakowskiej galerii ZPAP "Pryzmat", organizatorem wielu wystaw programowych (m.in. Romantyzm i romantyczność w sztuce polskiej XIX i XX w., 1975; z M. Rostworowskim); uprawia malarstwo, rzeźbę, rysunek i grafikę; głównym motywem jego twórczości jest człowiek; często odwołuje się do wielkiej sztuki i literatury, wątków biblijnych, mitologii; w malarstwie stosuje dysonansowe zestawienia barwne, symbolikę światła i cienia, w rzeźbie często operuje formą wydrążoną, negatywowym odciskiem ciała; m.in. cykle prac malarskich, rzeźbiarkich i rzeźbiarko-rysunkowych; w 2002 otrzymał Nagrodę imienia Jana Cybisa.

213.

Omaggio a Michel Angelo, Firenze-Kraków 1968/1969

Akwaforta; wym.: 225 x 260 mm; sygn. oł. p.d.: Waltoś 1968/9; odbitka 2/30.

(foto)
c.w.: 600

 

Wacław Wąsowicz (1891-1942)

Malarz, grafik, jeden z najwszechstronniejszych artystów dwudziestolecia międzywojennego; studiował w warszawskiej Szkole Rysunkowej (u M. Kotarbińskiego), Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie (u I. Pieńkowskiego) i ASP w Krakowie (u J. Malczewskiego); mieszkał i tworzył w Warszawie, wiele podróżował (głównie do Francji, Holandii i Włoch, a także na Bałkany); był członkiem m.in. Formistów (od 1919) i Rytmu (od 1923); malował pejzaże, chętnie w plenerze, portrety, obrazy o tematyce huculskiej, sceny figuralne, martwe natury; jako grafik tworzył głównie w technikach drzeworytu i suchej igły; zajmował się dekoratorstwem wnętrz i ceramiką, projektował tkaniny.

214.

Koń z wózkiem, ok. 1925

Drzeworyt; wym.: 180 x 190 mm; nie sygn.

Lit.: M. Grońska, Nowoczesny drzeworyt polski, Ossolineum 1971, s. 135, il. 76 (s. 136).

(foto)
c.w.: 700

 

Wojciech Weiss (1875-1950)

Malarz, rysownik i grafik; prof. ASP w Krakowie (kilkakrotnie pełnił funkcję rektora); studiował w SSP w Krakowie u W. Łuszczkiewicza, L. Löfflera, J. Matejki i L. Wyczółkowskiego; od 1899 był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich Sztuka; wczesna, ekspresyjno-symbolistyczna twórczość Weissa, to jeden z ciekawszych przejawów polskiego modernizmu; wpływ wywarło na niego m.in. malarstwo nabistów (Pensjonarki na Plantach, 1897), jednak przede wszystkim fascynował się twórczością E. Muncha; często stosował ciemną kolorystykę z mocnymi akcentami jaskrawych barw; upraszczał kształty, np. jego Akt leżący (1901) zawiera nikłe tylko sugestie figuralne; w jego twórczości nie brakowało prowokacji i humoru (Uciekająca przed trzmielem, 1903).

215.

Sadzawka Św. Stanisława na Skałce w Krakowie, 1911

Litografia kredką, wym.: 415 x 295 mm, sygn. pł. l.d.: W.W

Grafika z teki: XI Zjazd Lekarzy i Przyrodników Polskich w Krakowie, 1911.

Lit.: R. Weiss, Wojciech Weiss. Twórczość graficzna, Kraków, Nautilus, 2006, poz. 28

(foto)
c.w.: 600

216.

Żniwiarka, 1940

Drzeworyt, wym.: 295 x 210 mm, sygn. oł. p.d.: W. Weiss

Lit.: R. Weiss, Wojciech Weiss. Twórczość graficzna, Kraków, Nautilus, 2006, poz. 97

(foto)
c.w.: 800

 

Mieczysław Wejman (1912-1992)

Grafik, malarz; od 1947 profesor krakowskiej ASP (w l. 1952-54 i 1968-72 rektor); jeden z twórców krakowskiej szkoły grafiki, odegrał wielką rolę w organizacji Międzynarodowego Biennale Grafiki w Krakowie (1966-71); uprawiał techniki metalowe, drzeworyt i monotypię, obok ekspresyjnej figuracji tworzył kompozycje abstrakcyjne; cykle graficzne: Tańczący (1944), Sędziowie, Muzykanci (1955-58), Zasłony (1963), Rowerzyści (1964-71); malował martwe natury, pejzaże i metaforyczne kompozycje figuralne, m.in. cykl Pomnik (Wezwanie, 1974; Nocą, 1976).

217.

Skrzydlaci I, 1958

Akwaforta, akwatinta; wym.: 130 x 225 mm; sygn. oł. p.d.: Mieczysław Wejman 1958, l.d.: Skrzydlaci I. Stan bardzo dobry.

(foto)
c.w.: 800

 

Jan Widliński

218.

Czarownice według Dürera, lata 20.

Miedzioryt; wym.: 195 x 140 mm; sygn. pł. l.d.: Rytował z oryginału Jan Widliński.

(foto)
c.w.: 300

Kazimierz Wiszniewski (1894-1960)

Grafik, malarz. Po ukończeniu w 1909 Instytutu Głuchoniemych w Warszawie, studiuje w Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem I. Pieńkowskiego i S. Lentza, później w prywatnej szkole Konrada Krzyżanowskiego, a następnie w Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych u M. Kotarbińskiego, E. Trojanowskiego i W. Skoczylasa. Uprawiał malarstwo i rysunek lecz głównym polem jego działalności jest drzeworyt. Chętnie wykonywał kompozycje religijne i widoki architektoniczne. Pozostawił po sobie znaczny dorobek graficzny. Tworzył ilustracje książkowe i ekslibrisy. Prace artysty cechują stylizacja i dekoracyjność wywodzące się ze sztuki ludowej. Wyraźnie widoczne są wpływy stylu Skoczylasa i W. Faworskiego. Wystawy indywidualne dzieł Wiszniewskiego odbyły się w Lublinie w 1931 i 1961.

219.

Madonna, 1924

Drzeworyt kolorowany; wym.: 200 x 150 mm; sygn. oł. p.d.: K. Wiszniewski 1924, l.d.: Madonna (drzeworyt).

(foto)
c.w.: 400

 

Jan Wojnarski (1879-1937)

Malarz i grafik; studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych (u J. Pankiewicza, którego później był współpracownikiem); uprawiał różne techniki graficzne: miedzioryt (Adam i Ewa, 1914), akwafortę, akwatintę, litografię (teka Autolitografie, 1909; Ruiny nad stawem, 1911; teka Kraków, 1911), chętnie przedstawiał widoki miast, m.in. Krakowa i Gdańska; realizował akty (Akt leżącej kobiety, 1912), portrety (Modelka, 1918; Autoportret, 1935), sceny alegoryczne (Idylla, 1920) i religijne (Pieta, 1914), pejzaże (Pejzaż, 1909), zwłaszcza miejskie (Kościół Bożego Ciała w Krakowie, l. 30.), a także martwe natury (Słoneczniki, 1909).

220.

Kościół św. Wojciecha w nocy, 1909

Autolitografia barwna; wym.: 305 x 240 mm, sygn. oł. p.d.: Jan Wojnarski, l.d.: autolitografia. Grafika z teki Autolitografie, Kraków 1909.

Lit. M. Grońska, Grafika w książce, tece i albumie, Wrocław 1994, poz. 594.

(foto)
c.w.: 600

221.

Kościół św. Wojciecha, 1911

autolitografia barwna; wym.: 300 x 400 mm, sygn. oł. p.d.: Jan Wojnarski.

Grafika z teki XI Zjazd Lekarzy i Przyrodników Polskich w Krakowie, 1911.

Lit. M. Grońska, Grafika w książce, tece i albumie, Wrocław 1994, poz. 13.

(foto)
c.w.: 600

 

Krystyna Wróblewska (1904-1994)

Malarka i graficzka; studiowała w Wilnie (u Ludomira Ślendzińskiego i Jerzego Hoppena) i Paryżu; początkowo zajmowała się malarstwem olejnym i miedziorytem; po 1945 (po przyjeździe do Krakowa) zwróciła się w stronę drzeworytu; jej prace zwracały uwagę szczególnie staranną kompozycją; zasłynęła eleganckimi ekslibrisami wystawianymi na całym świecie.

222.

Ojcze Nasz, 1950

Teka 11 drzeworytów; wym. teki: 205 x 265 mm; Wydawnictwo PAX Warszawa; odbito 4800 egz. z oryginalnych klocków gruszkowych. Stan zachowania bardzo dobry.

(foto)
c.w.: 350

 

Leon Wyczółkowski (1852-1936)

Malarz, grafik i rysownik, jeden z najwybitniejszych malarzy polskich, przedstawiciel realizmu, impresjonizmu i koloryzmu; studiował w Klasie Rysunkowej w Warszawie (m.in. u W. Gersona), w akademii monachijskiej i Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie (u J. Matejki); w l. 1881-83 mieszkał w Warszawie, w l. 1885-94 na Ukrainie, 1895-1911 w Krakowie (był wówczas profesorem w SSP, później ASP), od 1929 w Poznaniu, od 1934 w Warszawie (prowadził katedrę grafiki w SSP); był współzałożycielem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka" (1897); w pierwszym okresie twórczości pozostawał pod wpływem realizmu, po pobycie w Paryżu inspiracje czerpał z impresjonizmu; po ok. 1883 wykształcił własny styl, m.in. ok. 1895 zwracając się na krótko w stronę symbolizmu; z powodu alergii na farby olejne stosował technikę pastelu i akwareli; pod wpływem swego przyjaciela, znanego kolekcjonera krakowskiego F. Jasieńskiego Mangghi, artysta zainteresował się technikami graficznymi (cykle: Tatry, 1900; Teka litewska, 1907; Gdańsk, 1909; Teka huculska, 1910; Kraków, 1915; Stara Warszawa, 1916; Teka jubileuszowa kościoła Panny Marii w Krakowie, 1926/1927).

223.

Kościół Bożego Ciała, 1915

Litografia kredą; wym. pl.: 380 x 275 mm; sygn. pł. p.d.: L. Wyczółkowski. Grafika z teki "Kraków" (1915).

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece i albumie, Wrocław 1994, poz. 624

(foto)
c.w.: 400

224.

Kościół Mariacki w Krakowie, 1924

Litografia kredą; wym. pl.: 310 x 385 mm; sygn. pł. p.d.: L. Wyczółkowski 1924, l.d.: Kreda. Bardzo rzadka litografia artysty.

(foto)
c.w.: 3000

225.

Kapica Zygmuntowska - Ostatni Jagiellonowie, 1914

Litografia; wym. komp.: 635 x 440 cm; sygn. pł. p.d.: L. Wyczółkowski. Stan bardzo dobry. Grafika wydana jako premia dla członków TPSP w Krakowie (za rok 1914).

(foto)
c.w.: 1400

226.

Kaplica Zygmuntowska, 1915

Litografia kredą; wym. pl.: 380 x 275 mm; sygn. pł. p.d.: L. Wyczółkowski.

Grafika z teki "Kraków" (1915).

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece i albumie, Wrocław 1994, poz. 624

(foto)
c.w.: 400

227.

Koneła, 1912

Litografia, wym.: 185 x 415 mm (pl. 395 x 540 mm); sygn. oł. p.d.: L. Wyczół. Grafika z: Teka ukraińska, 1912 Zachowane oryginalne plansze z teki.

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece i albumie, Wrocław 1994, poz. 623; M. Twarowska, Leon Wyczółkowski, Warszawa 1962, il. 82

(foto)
c.w.: 3600

228.

Nad rzeką (Wieś z łodziami), 1912

Litografia, wym.: 235 x 515 mm (pl. 395 x 540 mm); sygn. oł. p.d.: L. Wyczół. Grafika z: Teka ukraińska, 1912. Zachowana oryginalna plansza z teki.

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece i albumie, Wrocław 1994, poz. 623; M. Twarowska, Leon Wyczółkowski, Warszawa 1962, il. 83

(foto)
c.w.: 3600

229.

Wawel od Zwierzyńca, 1915

Litografia kredą; wym. pl.: 380 x 275 mm; sygn. pł. p.d.: L. Wyczółkowski. Grafika z teki Kraków (1915).

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece ..., Wrocław 1994, poz. 624

(foto)
c.w.: 400

230.

Dziedziniec zamkowy (Wawel), 1915

Litografia kredą; wym. pl.: 380 x 275 mm; sygn. pł. p.d.: L. Wyczółkowski. Grafika z teki Kraków (1915).

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece ..., Wrocław 1994, poz. 624

(foto)
c.w.: 3000

231.

Kurza Stopka, 1915

Litografia kredą; wym. pl.: 380 x 275 mm; sygn. pł. p.d.: L. Wyczółkowski. Grafika z teki Kraków (1915).

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece ..., Wrocław 1994, poz. 624

(foto)
c.w.: 400

 

Władysław Zakrzewski (1903-1944)

Malarz i grafik; w latach 1922-1924 studiował w krakowskiej ASP pod kierunkiem Władysława Jarockiego i Józefa Pankiewicza; w 1926 wyjechał do Paryża na dalsze studia; w 1930 wraca do kraju; w latach 1932-1937 studiował grafikę w warszawskiej ASP u Jana Wojnarskiego; początkowo uprawiał malarstwo, a od 1932 zajmował się wyłącznie grafiką; uprawiał techniki metalowe jedno- i wielobarwne; ulubioną tematyką była architektura miast polskich, pejzaże; pozostawił wiele cykli tematycznych: Teka Śląska, Teka Morska, Warszawa, Lwów, Bielsko, Zaolzie, Kraków.

232.

Deszcz, lata 30.

Miedzioryt; wym.: 210 x 125 mm; sygn. oł. p.d.: Wł. Zakrzewski, l.d.: Deszcz, miedzioryt.

(foto)
c.w.: 360

233.

Noc księżycowa nad Bałtykiem, lata 30.

Akwaforta, akwatinta; wym.: 290 x 210 mm; sygn. oł. p.d.: Zakrzewski, l.d.: Noc księżycowa nad Bałtykiem.

(foto)
c.w.: 360

 

Andres Zorn (1860-1920)

Szwedzki malarz, rzeźbiarz i grafik; po studiach w akademii w Sztokholmie (1877-1881) podróżował i malował w Europie (W. Brytania, Francja, Hiszpania i Turcja) i USA; tworzył zmysłowe akty na tle krajobrazów, pejzaże olejne i akwarelowe oraz sceny rodzajowe z życia wsi; lata poświęcił odtworzeniu ludowej muzyki, regionalnych tańców, instrumentów i kostiumów; sławę zdobył jako portrecista i grafik akwaforcista; w 1896 osiadł na stałe w Szwecji; jego twórczość, charakteryzująca się swobodną techniką i świetlistym kolorytem, zaliczana jest do szeroko pojętego impresjonizmu.

234.

Mona [Potret matki], 1911

Akwaforta; wym.: 250 x 175 mm; sygn. oł. p.d.: A Zorn; pł. l.d.: Zorn, pł. p.g.: Mona. Stan III. Bardzo rzadka na naszym rynku praca wybitnego skandynawskiego artysty.

(foto)
c.w.: 3200

 

Władysław Żurawski (1888-1962)

Malarz, grafik, ilustrator; studiował w krakowskiej ASP (u W. Weissa, J. Malczewskiego, K. Laszczki i J. Pankiewicza); początkowo uprawiał techniki metalowe i litografię, później drzeworyt; tworzył akty, kompozycje mitologiczne i religijne, sceny rodzajowe, często o tematyce huculskiej, pejzaże i portrety; w l. 1928-29 zrealizował cykl Dwanaście miesięcy w przypowieściach ludowych; wykonywał też ilustracje książkowe.

235.

Huculi na koniach, 1936

Drzeworyt kolorowany; wym.: 200 x 180 mm; sygn. oł. p.d.: W. Żurawski 1936, l.d.: Huculi na koniach, na pł. l.d.: WŻ.

(foto)
c.w.: 600

 

KONWOLUTY

 

Konwolut I - Grafika XVIII - XIX w.

236.

Zespół 7 grafik: W. Jeronimus, Chrystus nauczający Apostołów (mdz., akwaf. XVIII w.); Gabrieli wg. D. Teniersa, Le Marche conclus (akwaforta 1783); A.N., Arka Przymierza (mdz. XVIII w.), Ostatnia Wieczerza (akwaforta, XVIII w.); A.N., Pokłon pasterzy (akwaforta, XVIII w.); H. Grabiński, dwie litografie do teki 1881 r.

(foto)
c.w.: 500

Konwolut II - Portrety XVIII - XIX w.

237.

Zespół 7 portretów: J. I. Kraszewski (staloryt); J. Z. Skrzynecki (litografia); Klementyna Sobieska (mdz., akwaforta, kolorowana, I poł. XVIII w.); Martin Opitz - lekarz i sekretarz Władysława IV (mezzotinta, J.J. Heida, XVIII w.); J. Bem (litografia, XIX w.); F. Chopin (staloryt / XIX w.); B. Kudlicz - aktor (litografia XIX w.)

(foto)
c.w.: 500

Konwolut III - Grafika XX w.

238.

Zespół 11 grafik: A. Karpiński, Kot (akwaforta); M. Malina, Kobieta (litografia); F. Zakucka, Kobieta (drzeworyt barwny); Iselin, Wschodni jeździec (drzeworyt z dedykacją dla T. Makowskiego); D. Seifert, Kobieta z dzieckiem, Kąpiące się (drzeworyty); M. Mączyńska Murek (akwatinta); St. Raczyński, Barbakan (drzeworyt barwny); W. Zakrzewski, Wawel (akwaforta); A. Mann, ul. Bugaj w Warszawie (litografia); B. Mercere, Śmierć polskiego ochotnika (litografia)

(foto)
c.w.: 600

 

RYSUNEK

 

Henryk Berlewi (1894-1967)

Malarz, grafik, krytyk i teoretyk sztuki żydowskiego pochodzenia, jeden z prekursorów malarstwa abstrakcyjnego w Polsce; studiował w Warszawie, Antwerpii i w École des Beaux-Arts w Paryżu; w l. 1922-23 przebywał w Berlinie, gdzie poznał twórców awangardowych (m.in. T. van Doesburga, V. Eggelinga, M. van der Rohe); po powrocie do Polski był członkiem-założycielem ugrupowania Blok (1924); w 1928 zamieszkał w Paryżu; początkowo tworzył obrazy abstrakcyjne, od ok. 1929 kompozycje figuralne i portrety; jest autorem pracy teoretycznej Mechano-faktura (1924), w której wyłożył własną teorię malarstwa bezprzedmiotowego, opartego na zasadzie abstrakcji geometrycznej; zajmował się też typografią i krytyką artystyczną.

239.

Portret kobiety, lata 30.

Ołówek, papier; wym.: 27 x 20,5 cm; sygn. pieczęcią: Atelier Berlewi, Versailles Etiude Chapelle Perin Fromantin. Na odwrocie projekt dla Związku Polskich Artystów Plastyków (Association des Artist Polonais en France). Karta ze szkicownika artysty.

(foto)
c.w.: 2000

 

Janusz Maria Brzeski (1907-1957)

biogram jw. (poz. 69)

240.

We wnętrzu, przełom lat 20. I 30.

Piórko, tusz lawowany, papier; wym.: 16,5 x 14 cm; sygn. oł. p.d.: JMB.

(foto)
c.w.: 800

 

Artur Grottger (1837-1867)

Jeden z czołowych przedstawicieli romantyzmu w malarstwie polskim. Studia artystyczne we Lwowie (1848-52), w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych (1852-54) i w akademii w Wiedniu (1855-58). W 1858 był w Monachium, gdzie zapoznał się z kartonami W. Kaulbacha i M. von Schwinda. Pod ich wpływem wykonał pierwsze cykle kartonów Szkoła szlachcica oraz Wczoraj-Dziś-Jutro. Po powrocie do Polski (1865) przebywał w Małopolsce. W końcu 1866 wyjechał do Francji. Twórca cyklów rysunkowych Warszawa I (1861), Warszawa II (1862), Polonia (1863), Lituania (1864-66), Wojna (1866-67). Malował sceny związane z Powstaniem Styczniowym Przejście przez granicę (1865), Pochód na Sybir (1866), portrety, sceny rodzajowe W ogrodzie (1867), kompozycje historyczne Ucieczka Henryka Walezego (1860), sceny batalistyczne, konie, zaprzęgi, polowania, karykatury. Jako ilustrator współpracował z czsopismami wiedeńskimi, m.in. z "Illustrierte Zeitung".

241.

Portret mężczyzny w okularach, poł. XIX w.

Ołówek, papier, wym.: 5,5 x 5 cm (w świetle p.partou), sygn. p.d.: Grottger. Na odwrocie zapiski proweniencyjne: Rysował Artur Grottger ... kupione w r. 1903 od p. Maryi z Grottgerów Sawiczewskiej siostry rodzonej Artura Grottgera zamieszkałej teraz w Krakowie

(foto)
c.w.: 2500

 

Friedrich August Herkendell (1876-1940)

Malarz i grafik; studiował w akademii w Düsseldorfie, a od 1903 w akademii monachijskiej; w l. 1907-12 mieszkał i pracował w Hamburgu, skąd w 1912 wrócił do Düsseldorfu; podróżował do Włoch, Holandii i Paryża; w Polsce przebywał jako oficer rezerwy podczas I wojny światowej; brał udział w licznych wystawach.

242.

Brama Krakowska w Lublinie, 1917

Ołówek, papier; wym.: 33 x 24,5 cm; sygn. l.d.: F. A. Herkendell; Brama Krakowska; Lublin 1917.

(foto)
c.w.: 1000

243.

Brama Żydowska w Lublinie, 1917

Ołówek, papier; wym.: 33 x 24,5 cm; nie sygn.; p.d.: Judentor; Lublin 1917.

(foto)
c.w.: 800

 

Alfons Karpiński (1875-1961)

Malarz, jeden z najważniejszych artystów okresu secesji; studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie (był uczniem m.in. L. Wyczółkowskiego i J. Stanisławskiego), Monachium, Wiedniu i Paryżu; w l. 1904-07 pracował w Wiedniu, w l. 1908-12 i 1922 w Paryżu; w 1926 odbył podróż artystyczną do Włoch; był członkiem m.in. Secesji wiedeńskiej oraz Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka"; wystawiał m.in. w Monachium, Rzymie, Antwerpii, Brukseli, Hadze, Amsterdamie, Buffalo i Nowym Jorku; realizował kompozycje rodzajowe (Prometeusz, 1898; Pielgrzymi, 1907), oszczędne w środkach, nastrojowe portrety, głównie kobiece, martwe natury z kwiatami, sceny rodzajowo-pejzażowe.

244.

Akt, przełom XIX i XX w.

Ołówek, biała pastel, papier; wym.: 32,5 x 17 cm; nie sygn.

(foto)
c.w.: 800

245.

Akt leżący, początek XX w.

Ołówek, piórko, biała pastel, papier; wym.: 19 x 30,5 cm; nie sygn. Na odwrocie dwa akty.

(foto)
c.w.: 800

246.

Akt stojący (z uniesionymi rękoma), początek XX w.

Ołówek, biała pastel, papier; wym.: 32,5 x 15 cm; nie sygn.

(foto)
c.w.: 800

247.

Akt stojący, początek XX w.

Ołówek, biała pastel, papier; wym.: 32,5 x 16 cm; nie sygn.

(foto)
c.w.: 800

248.

Pejzaż z domami, początek XX w.

Ołówek, papier; wym.: 35 x 26,5 cm; nie sygn.

(foto)
c.w.: 800

249.

Profil kobiecy, początek XX w.

Ołówek, papier; wym.: 46 x 31 cm; nie sygn. Ślad złożenie powyżej centrum kompozycji.

(foto)
c.w.: 1000

 

Marian Malina (1922-1970)

biogram jw. (poz. 121)

250.

Notatki, przełom lat 50. i 60. XX w.

Zeszyt; wym.: 20,5 x 14 cm; 79 kart; na 73 szkice artysty wykonane ołówkiem, tuszem i długopisem; stan dobry.

(foto)
c.w.: 1300

Jan Matejko (1838-1893)

Malarz, najwybitniejszy przedstawiciel polskiego malarstwa historycznego; studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u W.K. Stattlera i W. Łuszczkiewicza, naukę uzupełniał w Monachium, Paryżu i Wiedniu; działał w Krakowie, skąd wielokrotnie podróżował, m.in. do Turcji, Czech, na Węgry i do Włoch; od 1873 pełnił funkcję dyrektora Szkoły Sztuk Pięknych w Krakowie; wykształcił grono wybitnych polskich artystów tworzących ok. 1900 (m.in. S. Wyspiański, J. Mehoffer, M. Gottlieb, J. Malczewski); zajmował się głównie malarstwem historycznym, dbając o ścisłe odtworzenie wydarzeń i właściwy dobór kostiumów; przygotowywał również cykle dydaktyczne, przeznaczone do rozpowszechniania w formie pocztówek i tablic litograficznych; do wybitnych dzieł M. należy zaliczyć także portrety oraz niektóre obrazy religijne; ważnym jego dziełem są także freski w prezbiterium kościoła Mariackiego w Krakowie (1889-91), o stylizacji dostosowanej do gotyckiego charakteru wnętrza; w twórczości zwracał uwagę głównie na problem wzniosłej i patriotycznej treści obrazu, odznaczającego się niezwykle dramatyczną i dynamiczną kompozycją, której towarzyszyło drobiazgowe oddawanie licznych szczegółów; jego dzieła silnie oddziaływały na patriotyczną oraz historyczną świadomość polskiego społeczeństwa.

251.

Do Jana Olbrachta. Szkic, 1867

Ołówek, papier; wym.: 14 x 10 cm; sygn. oł. p.d.: JM 1867, l.d.: Do Olbrachta.

(foto)
c.w.: 2500

252.

252. Towarzysz pancerny. Szkic, 2. połowa XIX w.

Ołówek, papier; wym.: 15 x 12 cm; sygn. oł. p.d.: JM.

(foto)
c.w.: 2500

253.

Hetman. Szkic, 1867, 2. połowa XIX w.

Ołówek, papier; wym.: 16 x 11 cm; sygn. oł. p.d.: JM.

(foto)
c.w.: 2500

 

Jerzy Panek (1918-2001)

biogram jw. (poz. 172)

254.

Kompozycja abstrakcyjna (Dom starców), 1962

Tusz, ołówek; wym.: 29 x 19 cm; sygn. oł. p.d.: Panek 1962 [sygnatura autorska, późniejsza]. Poniżej kompozycji data oł. 19.3.[1962]. Karta ze szkicownika artysty.

(foto)
c.w.: 1200

255.

Akt leżący, 1968

Ołówek, papier; wym.: 29 x 40,5 cm; sygn. oł. p.d.: Panek 68.

Obiekt pochodzi ze zbiorów Felicji i Bogdana Kędziorków.

(foto)
c.w.: 1600

256.

Akt leżący, 1969

Ołówek, papier; wym.: 29 x 40,5 cm; sygn. oł. ś.g.: Panek 69.

Obiekt pochodzi ze zbiorów Felicji i Bogdana Kędziorków.

(foto)
c.w.: 1600

257.

Akt leżący, 1969

Ołówek, papier; wym.: 28,5 x 40,5 cm; sygn. oł. p.d.: Panek 69.

Obiekt pochodzi ze zbiorów Felicji i Bogdana Kędziorków.

(foto)
c.w.: 1600

 

Tadeusz Rybkowski (1848-1926)

Malarz; od 1872 do 1875 studiował w krakowskiej SSP u W. Łuszczkiewicza, pomiędzy 1875 a 1878 w Akademii Wiedeńskiej u C. Wurzingera a następnie w pracowni L. Loefflera. Od 1878 pracował w Wiedniu samodzielnie odbywając liczne podróże do Włoch, Monachium, Drezna i Berlina. W 1893 zamieszkał we Lwowie, gdzie został profesorem malarstwa dekoracyjnego w Państwowej Szkole Przemysłowej. Malował sceny rodzajowe-polowania, jarmarki, targi. Ilustrował czasopisma polskie i obce.

258.

Szkicownik, przełom XIX i XX w.

Zeszyt; wym.: 15 x 21 cm; 87 kart z rysunkami artysty (ołówek, akwarela, tusz, piórko). Na karcie początkowej ręką artysty: Szkice dla wprawy rysunkowej 28 X 1923. Tadeusz Rybkowski, Lwów, ul. Dębowskiego 12. Poniżej: Szkice wklejone są z dawnych szkicowników z ubiegłych lat, już to jako kompozycje, już to jako tło różnych innych obrazów wykonane. Razem szkiców 104-108. Tadeusz Rybkowski. W całości zachowane 87 kart ze szkicami. Większość rysunków sygnowana. Tematyka rozległa: od studiów koni, przez portrety, architekturę (m.in. stary lamus, karczma w Antoninach 1887, klasztor w Tyńcu 1880, ratusz w Poznaniu 1893,), widoki (Lwów 1920, Zakopane 1906), sceny rodzajowe (m.in. przekupki, kwestarz) po projekt plakatu na Międzynarodową Wystawę Wynalazków w Poznaniu (1924). Bardzo interesujący przegląd twórczości artysty, dokonany przez niego samego.

(foto)
c.w.: 6000

 

Jerzy Skarżyński (1924-2004)

Malarz, ilustrator, scenograf; członek Grupy Młodych Plastyków i współzałożyciel II Grupy Krakowskiej; od 1969 prowadził Studium Scenografii przy krakowskiej ASP; malował surrealistyczne abstrakcje o tajemniczych tytułach (Portret inkwizytora 1947, Miejsce opuszczone przez dzięcioły 1948); w l. 60. eksperymentował z fakturą (Urodziny infantki 1961, Szalbierze, 1967), od lat 80. malował tuszem na światłoczułym płótnie biologiczne abstrakcje (Skrzypce Ingresa 1985, Prorok, którego nie było 1989); ilustracje dla "Przekroju" (1951-59) i Wydawnictwa Literackiego noszą cechy surrealizującej figuracji, fantastyki i erotyzmu; twórca komiksów; największe uznanie zdobył jako scenograf (Rękopis znaleziony w Saragossie 1964, Sanatorium pod klepsydrą 1973).

259.

Janosik. Janosik nowym harnasiem, 1972

Tusz, papier; wym.: 33,5 x 24,5 cm; nie sygn. Projekt do albumu rysunkowego T. Kwiatkowskiego Janosik (zeszyt 3, ilustr. 8 l), Warszawa 1973.

(foto)
c.w.: 1200

260.

Janosik. Walka z niedźwiedziem III, 1972

Akwarela, tusz, papier; wym. obydwu plansz: 33,5 x 24,5 cm; plansza prawa; sygn. p.d.: Skarżyński 73. Projekt do albumu rysunkowego T. Kwiatkowskiego"Janosik" (zeszyt 1, ilustr. 10 l), Warszawa 1973.

(foto)
c.w.: 1400

261.

Janosik. Pożegnanie z pustelnikiem, 1972

Tusz, papier; wym. obydwu plansz: 33,5 x 24,5 cm; nie sygn. projekt do

albumu rysunkowego T. Kwiatkowskiego "Janosik" (zeszyt 1, ilustr. 5 p), Warszawa 1973.

(foto)
c.w.: 1200

262.

Janosik. Przybycie zbójników, 1972

Akwarela, tusz, papier ; wym.: 33,5 x 24,5 cm; prawa plansza sygn.

Skarżyński 73 l.d. Projekt do albumu rysunkowego T. Kwiatkowskiego "Janosik" (zeszyt 6, ilustr. 30 l), Warszawa 1973.

(foto)
c.w.: 1400

 

Feliks Topolski (1907-1989)

Malarz, rysownik, grafik; studiował w warszawskiej ASP (u T. Pruszkowskiego); był współzałożycielem Loży Wolnomalarskiej (1932), współpracował jako rysownik z "Cyrulikiem Warszawskim"; w 1935 zamieszkał na stałe w Londynie; w czasie II wojny światowej pracował jako korespondent wojenny "Wiadomości Literackich" na frontach w Europie, Afryce i Azji (cykle rysunkowe Britain in war, 1941; Russia in war, 1942; Three Continents, 1945), przedstawiał również formowanie się armii gen. W. Andersa; od 1953 tworzył własną kronikę Topolski's Chronicle; po II wojnie został członkiem Królewskiej Akademii Sztuki w Londynie; na zamówienie księcia Filipa wykonał do Pałacu Buckingham serię malowideł przedstawiających koronację Elżbiety II; jest autorem przeszło tysiąca portretów wybitnych osobistości XX wieku; dzieła Topolskiego znajdują się m.in. w British Museum, Victoria and Albert Museum, Tate Gallery, Buckingham Palace, w zbiorach publicznych w USA, Kanadzie, Izraelu, Australii, w Polsce w Muzeum Narodowym w Warszawie oraz w Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

263.

Narody Azji, lata 70.

Olej, płótno, wym.: 61 x 50 cm, sygn. p.d.: Rzepiński.

(foto)
c.w.: 8200

 

Antoni Uniechowski (1903-1970)

Malarz, rysownik, scenograf; studiował w ASP w Warszawie (u K. Tichego); w l. 40. był pedagogiem w Studium Filmowym Instytutu Filmowego w Krakowie, w l. 1945-56 ilustratorem "Przekroju"; autor licznych ilustracji książkowych, rysowanych miękką, delikatną kreską; tworzył też popularne widoki starej Warszawy, projektował scenografię dla teatru, telewizji i filmu oraz plakaty; stworzył indywidualny styl rysunku piórkiem i tuszem, lawowanego akwarelą, gwaszem lub temperą (Karnawał w Rzymie, 2. połowa l. 50.; Zaloty, przełom l. 50. i 60.; Hulanka, przełom l. 50. i 60.).

264.

Karnawał w Rzymie, 2. połowa lat 50.

Tusz lawowany na papierze; wym.: 29,5 x 21 cm; sygn. tusz p.d.: AU.

Ilustracja do: A. Dumas,"Hrabia Monte Christo", Warszawa 1956, t. I.

(foto)
c.w.: 2000

265.

Zaloty, przełom lat 50. i 60.

Akwarela, tusz na papierze; wym.: 29,5 x 20 cm; sygn. tusz p.d.: AU.

(foto)
c.w.: 2000

 

Eugeniusz Waniek (ur. 1906)

Grafik, malarz; studiował w ASP w Krakowie (u W. Jarockiego, T. Axentowicza, J. Mehoffera i K. Frycza); mieszka i pracuje w Krakowie, jest honorowym profesorem ASP, wychował kilka pokoleń artystów; w l. 1932-34 był członkiem Grupy Krakowskiej; malował portrety, akty kobiece, sceny rodzajowe i pejzaże inspirowane licznymi podróżami; jako grafik tworzył głównie mezzotinty (Bar, 1933; Sierotki, 1938), akwaforty i miedzioryty (Rózia, 1933; Hafciarka, 1936), posługiwał się też techniką suchej igły (Macierzyństwo, 1934) i drzeworytu (Praczki, 1933; Robotnicy, 1934); jest znawcą sztuki starożytnej, europejskiej i polskiej XIX i XX w.

266.

Dekoracja [z Bratniaka], 1930

Akwarela, kredka, ołówek; wym.: 16,5 x 16,5 cm; sygn. oł. l.d.: E. Waniek 1930, l.d.: Z Bratniaka.

(foto)
c.w.: 2500

 

Stanisław Wyspiański (1869-1907)

Malarz, dramatopisarz; najwybitniejszy przedstawiciel kultury polskiej przełomu XIX i XX w. Niemal całe życie spędził w Krakowie. Uczęszczał na Oddział Rysunków Szkoły Sztuk Pięknych, prowadzony przez F. Cynka. Studiował pod kierunkiem F. Cynka, W. Łuszczkiewicza i J. Matejki, na UJ historię, historię sztuki i literatury i w Paryżu u P. J. Blanca, G. Courtoisa i L. A. Girardota. W latach 1889-90 pomagał Matejce przy wykonaniu malowideł ściennych w kościele Mariackim. W 1890 odbył podróż artyst. do pn. Włoch, Szwajcarii, Francji, Niemiec, Czech, na Śląsk i do Wielkopolski. Był zafascynowany twórczością nabistów, P. Gauguina i drzeworytem japońskim. W 1897 znalazł się wśród członków-założycieli TAP "Sztuka"; w latch 1898-99 był kierownikiem artystycznym czasopisma "Życie", redagowanego przez S. Przybyszewskiego, a od 1902 wykładał w ASP w Krakowie. Utrzymywał bliskie stosunki z licznymi przedstawicielami środowiska artystycznego, był związany z S. Przybyszewskim, głoszącym hasło "sztuka dla sztuki", zafascynowany zachodnioeuropejskim symbolizmem i jednocześnie przejęty swym patriotycznym posłannictwem. Jako poeta i dramatopisarz kontynuował tradycje romantyczne. W dziedzinie plastyki, oprócz malarstwa monumentalnego (polichromie, witraże) i sztalugowego, uprawiał grafikę i różne dziedziny sztuki użytkowej. Projektował meble, plakaty, dekoracje i kostiumy teatralne oraz układy graficzne książek i czasopism. Wypracował własny styl, łączący silne tendencje ekspresyjne z płaską, secesyjną formą, w której wielką rolę odgrywa kaligraficzna linia. Jego projekty witraży stanowią najwyższe osiągnięcia w tej dziedzinie w sztuce nowocz. (Bóg Ojciec z kościoła Franciszkanów w Krakowie, 1897-1902; Kazimierz Wielki - projekt dla wawelskiej katedry, 1900-02). Był doskonałym portrecistą (m.in. portrety Lucjana Rydla, S. Przybyszewskiego, J. Stanisławskiego).

267.

Akt męski, 1897

Rysunek ołówkiem na bibule; w.: 330 x 165 mm; sygn. oł.: SW. 23 września 1897. Stan zach.: po konserwacji (uzupełnienie ubytków papieru).

(foto)
c.w.: 7000

 

Antoni Zaleski (1824-1885) ilustrator

268.

Grażyna (z Adama Mickiewicza), 1857

OSłówek, papier; wym.: 31 x 24 cm; sygn. oł. l.d.: A. Zaleski, 1857; poniżej kompozycji cytat: Często myśliwa na żmudzkim rumaku / w szorstkim ze skóry niedźwiedziej kirysie / spiąwszy na czole białe szpony rysie / pośród strzelczego hasała orszaku. Na odwrocie pieczątka: Groschen Sammlung. Projekt ilustracji do "Grażyny" A. Mickiewicza, wydanej w Poznaniu w 1864, nakł. Księgarni J. K. Żupańskiego.

(foto)
c.w.: 2000

 

Stefan Żechowski (1912-1984)

Malarz i rysownik; od 1929 studiował w krakowskiej Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego; w tym samym roku został przyjęty do " Szczepu Rogate Serce" S. Szukalskiego; w l. 1930-1936 uczestniczył we wszystkich wystawach ugrupowania; w 1937 rozpoczął prace nad cyklem 37 ilustracji do powstających "Motorów" E. Zegadłowicza; ilustrował także dzieła A. Mickiewicza, J. Kasprowicza, B. Leśmiana, J. Żuławskiego.

269.

Cyprian Fałn na barykadach, 1936

Ołówek, papier; wym.: 30,5 x 23,5 cm; sygn. oł. l.d.: Żechowski 1936. Rysunek wykorzystano jako ilustrację do "Motorów" E. Zegadłowicza, t. II. Pochodzi ze zbioru Felicji i Bogdana Kędziorków.

(foto)
c.w.: 2800

270.

Akt leżący, 1959

Pastel; wym.: 24,5 x 34 cm; sygn. p.d.: S. Żech. 59. Praca pochodzi ze zbioru Felicji i Bogdana Kędziorków.

(foto)
c.w.: 3400

 

Franciszek Żmurko (1859-1910)

Malarstwa uczył się we Lwowie, kontynuował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u Matejki (1874-75 i 1879-82), między 1875 a 1879 w Wiedniu i Monachium. W 1882 osiadł w Warszawie. Sięgał do tematyki antycznej, orientalnej i biblijnej, malował kompozycje rodzajowe i symboliczne. Dużą popularnością cieszyły się zmysłowe wizerunki kobiet utrzymane w ciepłym złotawym kolorycie.

271.

Autoportret, początek XX w.

Sangwina, kredka; wym.: 21,5 x 22 cm; sygn. p.d.: F. Żmurko.

(foto)
c.w.: 3200

 

MALARSTWO

 

Witold Damasiewicz (1919-1996)

Malarz; studiował w ASP w Krakowie (m.in. u Z. Pronaszki i Z. Radnickiego), ukończył również polonistykę w UJ; w 1955 uczestniczył w Ogólnopolskiej Wystawie Młodej Plastyki w Arsenale; w l. 1958-1980 był nauczycielem malarstwa i rysunku w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Krakowie początkowo realizował obrazy figuratywne, inspirowane obserwacją natury, od l. 60. tworzył w konwencji bliskiej surrealizmowi i abstrakcji, jego późne kompozycje przypominają ikony; prace D. charakteryzują się ekspresją formy i barwy; ważne prace: cykl Przedmioty (1971-73), Człowiek należy do kosmosu (1972-73), Madonna I (1978), Przędzalnia (1992); tworzył również malarstwo ścienne; jest laureatem Nagrody Jana Cybisa (1976).

272.

Gonitwa, 1972

Olej, płótno; wym.: 60,5 x 64 cm; sygn. na odwrocie: W. Damasiewicz, ol. Gonitwa, 1972 60,5 x 64

(foto)
c.w.: 3800

 

Zbigniew [Zenon] Gostwicki (1906-2003)

Malarz; studiował w krakowskiej ASP w pracowniach m.in.: Teodora Axentowicza, Franciszka Pautscha, Wojciecha Weissa; w Paryżu kształcił się pod opieką Józefa Pankiewicza; w latach 30. związany ze Zrzeszeniem Artystów Krakowskich "Dziesięciu", przeżył wszystkie wstrząsy w sztuce XX wieku, z wieloma podejmując dialog; niezwykle wrażliwy na kolor, debiutował w latach 30.; brał udział w ponad 100 wystawach indywidualnych oraz zbiorowych, krajowych i zagranicznych; zajmował się także konserwacją oraz działalnością pedagogiczną.

273.

Krzemieniec. Widok miasta z Górą Bony, 1935

Olej, płótno; wym.: 48 x 46 cm; sygn. śr.: Zenon Gostwicki 1935.

(foto)
c.w.: 6400

 

Janina Kraupe-Świderska (ur. 1921)

biogram jw. (poz. 107)

274.

Las, 1960

Olej, płótno; wym.: 81 x 60 cm; sygn. p.d.: J. Kraupe. Na odwrocie autorski opis obrazu: Janina Kraupe, "Las", 1960.

(foto)
c.w.: 10000

 

Kazimierz Mikulski (1918-1998)

Malarz, ilustrator, scenograf; studiował w krakowskiej ASP u P. Dadleza i K. Sichulskiego; w 1957 był współzałożycielem II Grupy Krakowskiej; aktor i reżyser teatru Cricot 2; od początku swojej twórczości znajdował się pod wpływem surrealizmu; jego metaforyczne prace z lat 40. pozostawały bliskie lirycznej sztuce P. Klee i J. Miro (Handlarz ryb, 1946); w malowanych precyzyjnie przedstawiał lalkowate dziewczęta o wielkich oczach, zaczarowane zwierzęta, magiczne przedmioty; pedantyczna kompozycja nie tłumiła lirycznego nastroju i klimatu melancholii; w malarstwie lat 70. pojawiła się u M. nuta drapieżności oraz akcenty karykatury (Egzekucja owadów, 1969; Spalimy czarownice, 1972; Pornografia, 1974); ulegał wpływom nowych kierunków, np. malarstwa materii (Obraz z perłami, 1965), lecz konsekwencja stylistyczna wyrażała się w jego inscenizacjach teatralnych (Noc cudów K. I. Gałczyńskiego, 1955; Zwierzęta hrabiego Cagliostro A. Bursy, 1972) i ilustracjach książkowych (Ferdynand Wspaniały L. J. Kerna, 1966), które weszły do kanonu kultury masowej.

275.

Dwa akty, 1960

Akwarela, tusz, papier; wym.: 25,7 x 18,3 cm; sygn. na odwrocie: K. Mikulski (Balzak) 1960. Kraków. Stan zachowania: niewielkie załamanie górnych rogów.

(foto)
c.w.: 6400

 

Adam Pełczyński (1865-1928)

Studiował w SSP w Krakowie u F. Szynalewskiego i w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu u Grippenkerla i Lichtenfelsa, a w latach 1890-1894 w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium u A. Aschbego. W latach 1892-1902 miał wystawy w TPSP w Krakowie. Malował pejzaże i portrety, martwe natury.

276.

Kwiaty, ok. 1910

Olej, płótno, tektura, wym.: 51 x 45,5 cm, sygn. p.d.: A. Pełczyński. Na odwrocie zachowany fragment naklejki wystawienniczej: [...] Pełczyński Adam / Kwiaty

(foto)
c.w.: 4500

 

Tadeusz Pruszkowski (1888-1942)

Uczył się w szkole K. Krzyżanowskiego w Warszawie, uzupełniał studia w Paryżu w 1908-11, skąd odbył podróże do Londynu i Algieru. W 1922-39 był profesorem warszawskiej ASP (do 1932 SSP), w pewnym okresie piastując także funkcję prorektora i rektora. Był inicjatorem i członkiem ugrupowań Bractwo św. Łukasza i Szkoła Warszawska. Malował głównie cieszące się dużą popularnością portrety znanych osobistości i pięknych kobiet odznaczające się wysokim poziomem warsztatowym, często wprowadzając elementy dekoracyjnej stylizacji. Był wybitnym pedagogiem i animatorem życia artystycznego, m.in. organizatorem plenerów malarskich w Kazimierzu n. Wisłą, który był, obok Warszawy, jego drugim miejscem zamieszkania.

277.

Portret kobiety, przełom lat 20. i 30.

Olej, płótno naklejone na karton, wym.: 31,8 x 24 cm, sygn. p.d.: T. Pruszkowski. Na odwrocie etykieta skadu materiałów malarskich J. Wadowskiego z Warszawy.

(foto)
c.w.: 4000

 

Maria Ritter (1899-1976)

biogram jw. (poz. 181)

278.

Akt na tle czerwonej kotary, lata 20.

Olej, płótno; wym.: 55 x 62 cm; nie sygn. Na odwrocie naklejka własnościowa kolekcji Adama Orzechowskiego z Nowego Sącza (nr 33).

(foto)
c.w.: 2000

 

Walery Eliasz Radzikowski (1841-1905)

Malarz, jeden z ważniejszych twórców 2. połowy XIX w.; popularyzator Tatr, współzałożyciel Towarzystwa Tatrzańskiego (1873), autor przewodników tatrzańskich; kształcił się w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u W. Łuszczkiewicza i w akademii w Monachium; podróżował po Belgii, Francji, Niemczech, Szwajcarii i Włoszech, po czym zamieszkał w Krakowie; malował, głównie techniką akwarelową, pejzaże tatrzańskie, kompozycje rodzajowo-historyczne i batalistyczne oraz obrazy religijne i widoki zabytków Krakowa; wykonywał ilustracje książkowe, m.in. do poematów W. Pola czy Marii A. Malczewskiego; był jednym z założycieli Szkoły Przemysłu Drzewnego w Zakopanem, w której nowoczesność techniczno-wykonawczą łączono z tradycją ornamentalną Podhala.

279.

Góral, 1891

Akwarela, ołówek, papier, sygn., p.d.: Walery Eliasz/ 15/1 1891, wym.: 24 x 16 cm

(foto)
c.w.: 2000

 

Henryk Rodakowski (1823-94)

Malarz, jeden z najwybitniejszych polskich malarzy XIX w., znakomity portrecista, przedstawiciel realizmu i romantyzmu; kształcił się w elitarnej szkole Theresianum w Wiedniu, gdzie również ukończył studia prawnicze i studiował malarstwo; edukację artystyczną kontynuował w Paryżu w l. 1846-67 przebywał w Paryżu, obracając się w kręgach emigracyjnego środowiska skupionego wokół Hôtelu Lambert, przyjaźnił się z L. Kaplińskim i J. Kossakiem; jego obrazy były wystawiane na paryskich Salonach; w 1861 został odznaczony Legią Honorową, a w 1872 orderem króla Leopolda; w 1867 powrócił do Polski, mieszkał m.in. we Lwowie; w l. 1870-72 podróżował do Włoch i Francji; od 1893 pracował w Krakowie, tuż przed śmiercią objął stanowisko dyrektora Szkoły Sztuk Pięknych; w pierwszym okresie twórczości pozostawał pod wpływem sztuki okresu biedermeierowskiego (Marzyciel, 1845), później pod wpływem romantyzmu; ostatecznie wykształcił własny styl, charakteryzujący się psychologizacją portretowanej postaci.

280.

Portret mężczyzny, 1841 Ołówek, gwasz, papier; wym.: 24 x 18 cm; sygn. oł. p.d.: 10 sierpnia 841, Rod.

Lit.: A. Król, Henryk Rodakowski, Kraków 1994, s. 227, poz. II 402.

(foto)
c.w.: 7000

281.

Portret kobiety, 1841

Ołówek, akwarela, papier; wym.: 24,5 x 19,5 cm; sygn. oł. p.d.: Rod oraz data: 8 września.

Lit.: A. Król, Henryk Rodakowski, Kraków 1994, s. 228, poz. II 403.

(foto)
c.w.: 7000

282.

Portret mężczyzny w okularach, 1841

Ołówek, akwarela, papier; wym.: 24 x 19,4 cm; sygn. oł. p.d.: 14 września 841, Rod.

Lit.: A. Król, Henryk Rodakowski, Kraków 1994, s. 228, poz. II 404.

(foto)
c.w.: 7000

283.

Portret mężczyzny, 1841

Ołówek, akwarela, papier; wym.: 24,5 x 19,5 cm; sygn. oł. p.d.: Rod oraz data: 20 września 84 (niepełna).

Lit.: A. Król, Henryk Rodakowski, Kraków 1994, s. 228, poz. II 405.

(foto)
c.w.: 7000

284.

Portret mężczyzny, 1841

Ołówek, gwasz, akwarela, papier; wym.: 21 x 19,5 cm; sygn. oł. p.d.: 26 września 841, Rod.

Lit.: A. Król, Henryk Rodakowski, Kraków 1994, s. 228, poz. II 406.

(foto)
c.w.: 7000

285.

Portret Thadeusa Antona barona von Schmertzing, 1845

Ołówek, akwarela, papier; wym.: 15,3 x 11,7 cm; dat. oł. p.d.: 28 czerwca 845.

(foto)
c.w.: 6000

 

Michał Adam Sozański (1853-1923)

Malarz i rysownik; studiował architekturę we Lwowie, od 1874 kształcił się u L. Marconiego; w l. 1876-1877 był asystentem w katedrze rysunku i modelowania; studiował także w Wiedniu; często podróżował do Włoch; W latach 1883-1886 oraz 1890-1891 był asystentem w lwowskiej Szkole (przedtem Akademii) Technicznej; współpracował przy "Panoramie Racławickiej" z J. Styką i W. Kossakiem; malował głównie akwarele; tworzył sceny rodzajowe, wnętrza i portrety.

286.

Na podwórku, 1894

Akwarela, papier, wym.: 44 x 49 cm, sygn. p.d.: M.A. Sozański1894.

(foto)
c.w.: 4500

 

Jan Stanisławski (1860-1907)

biogram jw. (poz. 201)

287.

Autoportret, początek XX w.

Kredka, papier; wym.: 24 x 21 cm; nie sygn.; karta ze szkicownika J. Stanisławskiego; poniżej kompozycji pieczątka proweniencyjna: Ze zbiorów F. Ścibałły; na odwrocie zapiski proweniencyjne. Wielka rzadkość na rynku antykwarycznym.

(foto)
c.w.: 5000

 

Bolesław Stawiński (1908-1983)

Malarz, rysownik, pedagog; studiował na ASP w Krakowie w l. 1928-1934 (u W. Jarockiego, T. Axentowicza, F. Pautscha, W. Weissa), wraz z Blonderem, Sternem i Lewickim; współzałożyciel Grupy Krakowskiej; okupację artysta spędził w Krzemieńcu; uczestniczył m.in. w wystawach Grupy Krakowskiej we Lwowie (1933), Krakowie (1935), malarzy secesjonistów w Krakowie (1936), w wystawie obrazów, rzeźb i grafiki ofiarowanych na Fundusz Obrony Narodowej w Krakowie (1939); pozostawił po sobie prace olejne oraz prace na papierze (tempery, akwarele, rysunki); po wojnie zamieszkał w Bytomiu i związał się z tamtejszym srodowiskiem artystycznym; od 1949 pracował w katowickim Oddziale Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu.

288.

Akt , na odwrocie Stacja kolejowa, lata 30.

Olej, tektura; wym.: 52 x 36 cm; sygn I p.d.: B. Stawiński, sygn. II (odwrocie) l.d.: B. Stawiński.

(foto)
c.w.: 6400

 

Jan Świderski (1913-2004)

biogram jw. (poz. 211)

289.

Siedzący mężczyzna, 1937

Akwarela, papier; wym.: 23,5 x 22,5 cm; sygn. oł. l.d.: Jan Świderski, 1937. Praca ze zbiorów rodziny artysty.

(foto)
c.w.: 600

290.

Trzy kobiety, 1966

Olej, płótno; wym.: 64,5 x 79,5 cm; sygn. l.d.: Jan Świderski, na odwrocie autorski opis obrazu.

(foto)
c.w.: 7000

 

Wacław Taranczewski (1903-1987)

Malarz, zaliczany do najwybitniejszych polskich kolorystów; studiował w ASP w Krakowie (u F. Pautscha i F.S. Kowarskiego) i Warszawie (u Kowarskiego) od 1933 należał do Grupy "Pryzmat"; w l. 1935-37 odbył podróże artystyczne do Paryża, Grecji (wspólnie z Potworowskim) i Włoch; II wojnę światową przeżył w Poznaniu, a po wojnie włączył się w tworzenie poznańskiego życia artystycznego, przyczynił się m.in. do reaktywowania Szkoły Sztuk Zdobniczych (od 1946 Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych) i objął stanowisko jej dyrektora; w 1947 został profesorem ASP w Krakowie, z którym związał się na stałe; uprawiał malarstwo sztalugowe i ścienne; obrazy układają się w cykle, w których dominuje jakiś motyw (np. cykl Martwych natur z wazonem, zapoczątkowany w 1948; m.in. Martwa natura z wazonem III, 1955-56; Martwa natura z błękitnym wazonem i muszlą IV, 1957; Martwa natura z błękitnym wazonem i muszlą IX, 1959); tworzył martwe natury, pejzaże, sceny rodzajowe (cykl Mała malarka, pierwsza wersja 1934; cykl Koncert w atelier, l. 40.), akty i portrety malował polichromie (m.in. w auli Uniwersytetu Adama Mickiewicza, 1947; w poznańskich kościołach: Najświętszej Maryi Panny, 1954 i Świętego Marcina, 1957), realizował witraże i grafiki (głównie linoryty i litografie).

291.

Martwa natura I, 1972

Olej, płótno, wym. 80 x 100 cm, sygn. l.d.: "T", 1972

Praca ze zbiorów rodziny artysty.

(foto)
c.w.: 16000

 

NN

292.

Kaplica w kopalni soli w Wieliczce. Widok fantastyczny, pierwsza połowa XIX w.

Akwarela, gwasz, papier; wym.: 37 x 50 cm; w p.d. naklejona karteczka z tytułem; na odwrocie oł.: oryg. Aquarell. Kirch in Bu... zu Wieliczka.

(foto)
c.w.: 3200

 

WYDAWNICTWA

 

Henryk Berlewi (1894-1967)

biogram jw. (poz. 239)

293.

Mechano-fakturen von Henryk Berlewi. Situationen 60 galerie dokumentation b 1-63", 1963

Wydawnictwo artystyczne; wyd.: Situationen 60 galerie Berlin, 1963; wym.: 22 x 22 cm. Katalog składa się z rozkładanej okładki (od strony zewnętrznej fotografie Jurgena Graffa przedstawiające sylwetkę artysty; od wewnątrz opisy); czterostronnicowy opis; trzy składane (dwie jednakowe), trójelementowe plansze z serigrafiami [wym.: 22 x 66 cm] oraz jedna plansza z kompozycją na folii [22 x 22 cm]. Na jednej z plansz oł.: Berlewi Machano-fakturen Situationen 60 galerie 1/63 Frankfurt Mypos Verlag. Stan bardzo dobry.

(foto)
c.w.: 3000

 

Konstanty Brandel (1880-1970)

biogram jw. (poz. 67)

294.

Pierre Lievre "Supplement an paradoxe sur le comedien de Diderot. Cuirre et bois orginaux de C. Brandel", 1929

Książka wydana przez Editions du Trianon, Paris 1929; 8o (21,5 x 15,5 cm), s. 122; 4 oryginalne akwaforty i 10 winiet w drzeworycie wykonanych przez K. Brandla; egz. nr 69 z 75 wydanych na papierze holenderskim Pannehoek opr. broszurowa. Egz. nieprzyciety, stan bardzo dobry.

Lit.: "Katalog grafiki Konstantego Brandla", Toruń 2005, poz. 292-300.

(foto)
c.w.: 1200

295.

Andre Maurois "Ariel ou la vie de Shelly. Roman. Bois originaux en

couleurs do Constantin Brandel", 1929

Książka wydana przez Le Livre Moderne Illustre, Paris 1929; 8o (20,5 x 14,5 cm), s. 208. Zawiera 2 oryginalne, całostronnicowe drzeworyty K. Brandla, 10 drzeworytów półstronnicowych i liczne winiety. Oryginalna oprawa broszurowa. Stan zachowania: podklejony niewielki fragment okładki.

Lit.: "Katalog grafiki Konstantego Brandla", Toruń 2005, poz. 310-322.

(foto)
c.w.: 700

296.

Eduard Estaunie, "L'Empreinte. Roman. Boix originaux de Brandel", 1925

Książka wydana przez Le Livre Moderne Illustre, Paris 1925; 8o (21 x 15 cm), s. 206. Zawiera 4 oryginalne, całostronnicowe drzeworyty K. Brandla, 5 drzeworytów półstronnicowych i liczne winiety. Oryginalna oprawa broszurowa. Stan bradzo dobry.

Lit.: "Katalog grafiki Konstantego Brandla", Toruń 2005, poz. 201-210.

(foto)
c.w.: 600

 

Jan Brzękowski (1903-1983)

Poeta, teoretyk sztuki. Związany był z awangardą krakowską skupioną wokół "Zwrotnicy". Od 1928 przebywał w Paryżu, gdzie redagował wspólnie z W. Chodasiewicz-Grabowską dwujęzyczne czasopismo "L'Art contemporain - Sztuka Współczesna" (1929-30). Należał do grupy "a.r.". Stworzył program "metarealizmu", pokrewny surrealizmowi, w którym absolutyzował funkcje "wyobraźni wyzwolonej" jako tworzywa poezji (zbiór wierszy Na katodzie, 1928). Pisał po polsku i po francusku: W drugiej osobie (wydane 1933 przez Bibliotekę "a.r."), z okładką J. Arpa czy Zaciśnięte dookoła ust (1936) z ilustracjami M. Ernsta są przykładami symbiozy awangardowej poezji i plastyki. Osobiste kontakty w środowisku paryskiej awangardy pozwoliły mu zgromadzić, w ramach inicjatyw grupy "a.r.", imponujące dary do Międzynarodowej Kolekcji Sztuki Nowoczesnej, podarowanej łódzkiemu Muzeum Sztuki.

297.

"Pri I'moderna arto, verkis S. Grenkamp-Kornfeld, en konlaboro kun Dr. Jan Brzękowski, red. de l’art. Contemporain", 1933

Książka w języku esperanto wydawnictwa Literatura Mondo, Budapeszt 1933; 8o (23,5 x 16 cm), s. 32, il. s. 64. Publikacja poświęcona sztuce nowoczesnej reprodukcje prac m.in. K. Kobro, W. Strzemińskiego, H. Stażewskiego, Z. Menkesa, S. Grabowskiego, M. Kislinga. Oryginalna oprawa kartonowa. Stan zachowania bardzo dobry.

(foto)
c.w.: 800

 

Henryk Colleye

298.

"Henryk Berlewi. Poolsk schilder", 1937

Książka wydana przez De Sikkel, Antwerpia 1937; 8o (20 x 16 cm), s. 56, 8o il. w tekście, 8 tabl. z reprodukcjami obrazów. Oryginalna oprawa broszurowa, egz. nierozcięty. Stan zachowania bardzo dobry.

(foto)
c.w.: 300

 

Mojżesz Kisling (1891-1953)

Malarz i grafik; studiował w krakowskiej ASP u J. Pankiewicza; w 1911 osiedlił się w Paryżu i związał się z École de Paris, którego stał się wkrótce jednym z ważniejszych przedstawicieli; należał do Związku Malarzy i Rzeźbiarzy Polskich w Paryżu; ukształtowany przez Pankiewicza, inspirował się także sztuką P. Cezanne'a, kubistów i ekspresjonistów; stworzył własny, oryginalny styl; malował gł. portrety i akty kobiece (Kiki, 1920; Kobieta w polskim szalu, 1928), ale także dzieci, martwe natury i kwiaty; posługiwał się czystą gamą kolorystyczną, upraszczał kształty, idealizował formy; przyjaźnił się m.in. z A. Modiglianim, J. Cocteau, M. Jacobem.

299.

Georges Charensol, "Moise Kisling", 1948

Książka wydana przez Editions de Clermont, Paris 1948; 8o (22,5 x 17,5 cm), s. 98 (ss. 19-93 ilustracje). Oryginalna akwaforta "Głowa kobiety"; 150 x 125 mm; sygn. pł. p.d.: Kisling. Egz. nr 156 z 250. Oryginalna oprawa boszurowa z obwolutą. Stan bardzo dobry.

(foto)
c.w.: 1200

 

Mojżesz Kisling (1891-1953) [Kisling] Giono [Jean]

300.

"Provence. Preface autographe d'Andre Salmon", 1954

Wydawnictwo artystyczne wydane w Paryżu nakładem B. Kleina; 4o (39 x 30 cm), s. 132. 13 ilustracji barwnych M. Kislinga na oddzielnych tablicach (jedna naklejona na płócienną okładkę) oraz 12 ilustracji cz.-b. w tekście. Egzemplarz 106 z 280 (na papierze Velin d'Arches).Oprawa płócienna, w oryginalnej tece. Stan bardzo dobry.

(foto)
c.w.: 6000

 

Janina Kraupe-Świderska (ur. 1921)

biogram jw. (poz. 107)

301.

"Magia, musica e scrittura. Cinque linoleum", Milano 1987

16o, 14 kart, 5 linorytów. Książka wydana w serii: Serie incisioni originali di artisti polacchi, a cura di Alina Kalczyńska. Egz. 38 z 50. Oryginalne etui, stan bardzo dobry.

(foto)
c.w.: 800

 

Tadeusz Makowski (1882-1932)

Malarz, rysownik i grafik, autor tekstów z zakresu teorii sztuki od 1907 pracował w Paryżu; od 1911 regularnie wystawiał w Salonie Niezależnych; był członkiem, a następnie prezesem Towarzystwa Artystów Polskich w Paryżu; w 1927 w galerii Berthe Weil w Paryżu miał pierwszą indywidualną wystawę prac z 1917-26, a w 1928 najnowszych obrazów; stworzył własny, niepowtarzalny styl, łączący kubistyczną geometryzację form z elementami sztuki naiwnej; malował gł. sceny z życia dzieci, pejzaże, kwiaty i martwe natury; jego dorobek liczy ponad 600 obrazów olejnych, liczne akwarele, rysunki i prace graficzne (drzeworyt, sucha igła).

302.

Franciszka Rodis, "Z ziemi polskiej. Drzeworytani ozdobił Tadeusz Makowski", ok. 1915

Ksiązka wydana w Paryżu ok. 1915, drukowana w firmie N.L. w Gdańsku; 8o (19 x 14 cm), s. nlb. 8, ss. 141, s. nlb. 5. Ksiązka zawiera 7 całostronnicowych, oryginalnych drzeworytów, winiety na okładce i karcie tytułowej oraz drzeworytnicze inicjały; oprawa oryginalna, broszurowa. Stan bardzo dobry.

Lit.: M. Grońska, Grafika w książce, tece i albumie, Wrocław 1994, poz. 367.

(foto)
c.w.: 1600

 

Louis Marcoussis właśc. Ludwik Markus (1878-1941)

biogram jw. (poz. 134)

303.

"Receuil d’hommages par Roch Grey, Andre Salmon, Celine Arnaud, Paul Dermee, Francis Picabia, Pierre Albert-Birot, Henri Hertz, Ivan Goll, Alberto Savinio, Tristan Tzara, Giuseppe Ungaretti", [1924]

Ksiega pamiątkowa ku czci Guillaume'a Apollinaire'a; wydawnictwo artystyczne; wyd.: Editions de l'Esprit noveau, libraire Jean Budry, Paris [1924]; 8o (25 x 16,5 cm); s. nlb 96; oprawa psk, zachowana okładka broszurowa. Na osobnej tablicy oryginalna, kubistyczna, biało-czerwona litografia Louisa Marcoussisa, "Portret Apollinaire'a", wym.: 210 x 130 mm sygn. pł. p.d.: Marcoussis. Stan zachowania całości bardzo dobry.

(foto)
c.w.: 2600

 

Stefan Mrożewski (1894-1975)

biogram jw. (poz. 146)

304.

"Les sonnets du Toubib. Bois originaux de Stephane Mrozewski", 1946

Książka wydana przez wydawnictwo La Tournelle, Paris 1946; 8o (19,5 x 13,5 cm), s. 46. Wydawnictwo zawiera 37 oryginalnych drzeworytów artysty, gł. o tamatyce erotycznej; oprawa oryg. broszurowa. Stan bardzo dobry.

Lit.: A. Pietrzak, Czarodziej rylca, Warszawa 2004, poz. 304.

(foto)
c.w.: 600

305.

Madame de Villeneuve, "La Belle et la Bete. Boix originaux de Stefan

Mrozewski", 1949

Książka wydana przez wydawnictwo Le Cercle Grolier, Paris 1949; 4o (29 x 22,5 cm). Zawiera 26 oryginalnych całostronnicowych drzeworytów oraz 7 winiet drzeworytniczych. Całość zachowana w oryginalnej, kartonowej tece, składki luźne do oprawy. Stan bardzo dobry.

Lit.: A. Pietrzak, Czarodziej rylca, Warszawa 2004, poz. 323-326.

(foto)
c.w.: 3800

 

Tadeusz Potworowski (1898-1962)

Malarz, członek grupy kapistów, jeden z ważniejszych malarzy polskich XX w.; uczył się w Warszawie u K. Krzyżanowskiego i w Krakowie u J. Pankiewicza; w 1924 wraz z kapistami wyjechał do Paryża; odbył podróże artystyczne po Francji, Anglii i północnej Afryce; w l. 30. mieszkał w Polsce; w czasie II wojny światowej przebywał w Szwecji, a później w Wielkiej Brytanii, od 1948 był profesorem Bath Academy of Art w Corsham; od 1954 był członkiem London Group, od 1956 Royal West of England Academy; w 1958 powrócił do Polski; od 1959 był profesorem Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych w Gdańsku i Poznaniu; początkowo tworzył pod wpływem francuskiego malarza P. Bonnarda (1867-1947), później od koloryzmu doszedł do abstrakcji; zajmował się również scenografią.

306.

"Polish artists in Great Britain. With an Essay on Polish Art by C.[zesław] Poznański", Londyn 1944.

8o, s. 40, oprawa broszurowa, okładka zaprojektowana przez Marka Żuławskiego (1908- 1985). Red. T. Potworowski i M. Żuławski; wyd.: The Polish Literary Monthly "Nowa Polska", London. Książka była własnością Andrzeja Mrożewskiego; na stronie redakcyjnej wklejony jego ekslibris wykonany w drzeworycie przez Stefana Mrożewskiego; dołączone dwa listy do A. Mrożewskiego.

(foto)
c.w.: 160

 

Peter Selz (ur. 1919)

307.

"15 polish painters, the Museum of Modern Art., New York", 1961

Katalog wystawy polskich artystów w MoMie, Doubleday and Company, New York 1961; 8o (24 x 21,5 cm), s. 64, liczne ilustracje. W wystawie udział brali: T. Brzozowski, T. Dominik, W. Fangor, S. Gierowski, T. Kantor, B. Kieszkowski, A. Kobzdej, J. Lebenstein, J. Nowosielski, T. Pągowska, P. Potworowski, T. Rudowicz, H. Stażewski, J. Tchórzewski, M. Warzecha. Stan bardzo dobry.

(foto)
c.w.: 300

 

Zofia Stryjeńska (1891-1976)

Malarka, graficzka, ilustratorka; zaliczana do najpopularniejszych artystów okresu międzywojennego; studia w Krakowie i w Monachium; czł. ugrupowania Rytm; twórczość inspirowana pol. sztuką ludową, motywami prasłowiańskimi, dziełami J. Mehoffera, S. Wyspiańskiego, K. Sichulskiego, mieszcząca się w nurcie poszukiwań "stylu narodowego"; tworzyła silnie stylizowane i utrzymane w żywych kolorach akwarele (np. seria Kolędy polskie), tempery, barwne litografie, rysunki, ilustracje do książek (m.in. Treny J. Kochanowskiego, dzieła I. Krasickiego, K. Tetmajera, książki dla dzieci), plakaty, projekty scenografii, kompozycje dekoracyjne (panneau Pory roku w pawilonie polskim na Międzynar. Wystawie Sztuk Dekoracyjnych w Paryżu, 1925), polichromie (m.in. na Rynku Starego Miasta w Warszawie), projekty tkanin.

308.

"Tańce Polskie", Paryż 1954

Druk barwny; wym.: 325 x 250 mm; odbitki wykonał T. Wallich według rysunków Z. Stryjeńskiej; oferowany zestaw liczy 5 plansz: Mazur, Góralski, Krakowiak, Kujawiak, Oberek. Zachowana oryginalna okładka. Stan bardzo dobry.

(foto)
c.w.: 400

 

Artur Szyk (1894-1951)

Malarz, rysownik, ilustrator i karykaturzysta. W 1910 r. wyjechał na studia do Paryża, gdzie uczęszczał do pracowni Royera i Boscheta w Academie Julian. W 1914 jako wolny słuchacz uzupełniał studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 1924 wyjechał na stałe do Paryża skąd często przyjeżdżał do Polski. Następnie przeniósł się w 1937 do Londynu a w latach czterdziestych wyjechał do USA. Zasłynął jako ilustrator i miniaturzysta. Międzynarodową sławę przyniósł artyście "Statut Kaliski"; ilustrował książki, współpracował z czasopismami, zajmował się również grafiką użytkową. Swoje obrazy i miniatury o tematyce biblijnej i żydowskiej, rysunki satyryczne i karykatury prezentował na licznych wystawach.

309.

"Statut Kaliski", 1926-1928

Druk F. Bruckmann S.A. w Monachium dla Wydawnictwa Okrągłego Stołu w Paryżu trwał trzy lata i został ukończony w 1932. Wydano 525 egz (500 egz numerowanych od 1 do 500, oraz 25 numerowanych od I do XXV - wyłączonych ze sprzedaży), wszystkie na papierze wyprodukowanym dla tego wydania. Całość składała się z 45 luźnych kart wykonanych w technice heliograwiury. Dzieło artysta zadedykował J. Piłsudskiemu ofiarując mu egz. nr 1. W Polsce do tej pory odnaleziono pięć tek "Statutu" (w tym dwie niekompletne). Oferowany zestaw kart liczy 14 sztuk (wym. plansz: 38,5 x 32 cm); zachowana karta z kolofonem, pieczęcią i autografem A. Szyka.

(foto)
c.w.: 1600

 

Stefan Themerson (1910-1988)

Prozaik, poeta, eseista, filozof, filmowiec i kompozytor; twórca koncepcji poezji semantycznej; studiował fizykę i architekturę w Warszawie. W 1927 rozpoczął eksperymenty z fotografią i filmem - zajmował się m.in. fotogramami i fotomontażami; w l. 1930-1937 zrealizował, przy użyciu nowatorskich technik, pięć filmów awangardowych (m.in. Aptekę i Przygodę człowieka poczciwego), które uważane są za kamień milowy w historii polskiego kina awangardowego; redagował czasopismo f.a., poświęcone filmowi artystycznemu; w 1938 wyjechał do Francji; od 1942 mieszkał w Londynie, gdzie wspólnie z żoną prowadził niezależne wydawnictwo Gaberbocchus Press.

310.

"Jankiel Adler, an artist seen from one of many possible angles by..." 1948

Książka wydana przez Gaberbocchus Press Lit., London 1948; 8o (26 x 20 cm), s. 34. 12 całostronnicowych rysunków J. Adlera; oprawa broszurowa. Egz. nr 53 z 400, z autografami Jankiela Adlera i Stefana Themersona. Stan bradzo dobry.

(foto)
c.w.: 3000

 

Kazimierz Wiszniewski (1894-1960)

biogram jw. (poz. 219)

311.

Bilety wizytowe.

11 oryginalnych drzeworytów, przedmowa Tadeusza Lesznera, Frankfurt nad Menem 1954, 8o (24,5 x 17,5 cm), 10 kart z drzeworytami, 1 drzew. naklejony na kartonową okładkę. Wydano 35 egz. liczbowanych, oferowany bez numeru. 10 drzeworytów sygn. oł przez artystę. Stan bardzo dobry.

(foto)
c.w.: 240

 

FOTOGRAFIA

 

Seweryn Błochowicz (1912-2006)

Fotografik; w 1939 ukończył studia matematyczne w Krakowie; od 1945 zajmował się fotografią; współzałożyciel i członek ZPAF w Katowicach wykładowca Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Katowicach; liczne wystawy w kraju i za granicą.

312.

Giewont I, 1963

Fotografia; wym.: 38,7 x 28 cm; na odwrocie pieczątka autorska.

(foto)
c.w.: 500

313.

Giewont II, 1963

Fotografia; wym.: 28,4 x 38,8 cm; na odwrocie pieczątka autorska.

(foto)
c.w.: 500

 

Jan Bułhak (1876-1950)

Fotograf, twórca polskiej fotografii artystycznej, organizator życia fotograficznego w Polsce; był samoukiem, dopiero po 1912 ugruntował swą wiedzę techniczną i zdobył mistrzostwo warsztatowe w pracowni H. Erfurtha w Dreźnie; przyjaźnił się z F. Ruszczycem, który wywarł wpływ na jego sztukę w l. 1919-39 kierował Zakładem Fotografii Artystycznej na Wydziale Sztuk Pięknych USB w Wilnie; w 1947 założył Polski Związek Fotografików (obecnie Związek Polskich Artystów Fotografików); w czasie II wojny światowej spłonęła większość jego prac; wykonywał portrety i krajobrazy, zajmował się dokumentacją zabytków, pierwszym i najdłużej podejmowanym tematem jego prac było Wilno; w 1945 przeniósł się z Wilna do Warszawy, którą z upodobaniem fotografował; jest nazywany twórcą estetyki bułhakowskiej; w jego fotografiach widoczne są wpływy grafiki i malarstwa.

314.

Landscape in Poland, lata 30.

Fotografia; wym.: 11,3 x 16,5 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie tytuł w języku angielskim.

(foto)
c.w.: 1000

315.

Pejzaż z rzeką, lata 30.

Fotografia; wym.: 11,5 x 16,5 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Polska w obrazach fotograficznych J. Bułhaka. Kresy" [bez numeru].

(foto)
c.w.: 1000

316.

Zima, lata 30.

Fotografia; wym.: 11,5 x 16,5 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Polska w obrazach fotograficznych J. Bułhaka. Kresy" [bez numeru].

(foto)
c.w.: 1000

317.

Las w Karpatach, lata 20.

Fotografia; wym.: 16,5 x 11,5 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Polska w obrazach fotograficznych J. Bułhaka. Małopolska" [bez numeru].

(foto)
c.w.: 1000

318.

Defilada ułanów, lata 20.

Fotografia; wym.: 11,5 x 17,5 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno.

(foto)
c.w.: 800

319.

Kościół św. Michała w Wilnie, 1921.

Fotografia; wym.: 16,5 x 11,5 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Polska w obrazach fotograficznych J. Bułhaka. Wilno" [bez numeru].

(foto)
c.w.: 1500

320.

Kościół św. Michała w Wilnie, 1921.

Fotografia; wym.: 11,5 x 16,5 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Polska w obrazach fotograficznych J. Bułhaka. Wilno" [bez numeru].

(foto)
c.w.: 1500

321.

Katedra w Wilnie, 1925.

Fotografia; wym.: 16,5 x 11,5 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Polska w obrazach fotograficznych J. Bułhaka. Wilno" [nr 9].

(foto)
c.w.: 1500

322.

Katedra i Góra Zamkowa w Wilnie, 1925.

Fotografia; wym.: 11,5 x 16,5 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Polska w obrazach fotograficznych J. Bułhaka. Wilno" [nr 2].

(foto)
c.w.: 1500

323.

Uniwersytet Stefana Batorego w Wilnie. Dziedziniec Smuglewicza, 1925.

Fotografia; wym.: 16,5 x 11,5 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Polska w obrazach fotograficznych J. Bułhaka. Wilno" [bez numeru].

(foto)
c.w.: 1500

324.

Brama Grodzka w Lublinie, lata 20.

Fotografia; wym.: 16,5 x 11,5 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Polska w obrazach fotograficznych J. Bułhaka. Lublin" [nr 5300].

(foto)
c.w.: 500

325.

Baszta na zamku w Lublinie, lata 20.

Fotografia; wym.: 16,5 x 11,5 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Polska w obrazach fotograficznych J. Bułhaka. Lublin" [nr 5256].

(foto)
c.w.: 500

326.

Kościół Bernardynów w Lublinie, lata 20.

Fotografia; wym.: 11,5 x 16,5 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Polska w obrazach fotograficznych J. Bułhaka. Lublin" [nr 5265].

(foto)
c.w.: 500

327.

Warszawa. Pałac Na Wodzie w Łazienkach, lata 20.

Fotografia; wym.: 11,5 x 17,5 cm; sygn. suchym tłokiem l.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Kolekcja Warszawa" [bez numeru] oraz pieczęcie autorskie.

(foto)
c.w.: 600

328.

Bydgoszcz. Domy nad Brdą, ok. 1934

Fotografia; wym.: 11,2 x 16,3 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Polska w obrazach fotograficznych J. Bułhaka" [bez numeru] oraz stempelki autorskie i pieczątki własnościowe.

(foto)
c.w.: 900

329.

Świątynia karaimska w Łucku [woj. wołyńskie], 1937

Fotografia; wym.: 11,2 x 16,7 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Polska w obrazach fotograficznych J. Bułhaka" [nr 9264] oraz stempelki autorskie i pieczątki własnościowe.

(foto)
c.w.: 1400

330.

Drewniany meczet w Słonimie [woj. nowogródzkie], 1932

Fotografia; wym.: 11,2 x 16,7 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Polska w obrazach fotograficznych J. Bułhaka" [nr 2344] oraz stempelki autorskie i pieczątki własnościowe.

(foto)
c.w.: 1200

331.

Schronisko szkolne nad jez. Narocz [woj. wileńskie], 1934

Fotografia; wym.: 11,2 x 16,7 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Polska w obrazach fotograficznych J. Bułhaka" [nr 3434] oraz stempelki autorskie i pieczątki własnościowe.

(foto)
c.w.: 900

332.

Schronisko szkolne i przystań żeglarska nad jez. Narocz [woj. wileńskie], 1934

Fotografia; wym.: 11,4 x 16,4 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Polska w obrazach fotograficznych J. Bułhaka" [nr 8552] oraz stempelki autorskie i pieczątki własnościowe.

(foto)
c.w.: 1000

333.

Schronisko szkolne nad jez. Narocz [woj. wileńskie], 1934

Fotografia; wym.: 11,2 x 16,3 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Polska w obrazach fotograficznych J. Bułhaka" [nr 3436] oraz stempelki autorskie i pieczątki własnościowe.

(foto)
c.w.: 1000

334.

Cmentarz legionowy w Kostiuchnówca [woj. wołyńskie], 1934

Fotografia; wym.: 11,2 x 16,7 cm; sygn. suchym tłokiem p.d.: Jan Bułhak. Wilno. Na odwrocie pieczątka z archiwum cyklu "Polska w obrazach fotograficznych J. Bułhaka" [nr 3434] oraz stempelki autorskie i pieczątki własnościowe.

(foto)
c.w.: 1000

 

Józef Dańda (1895-1974)

Fotografik; w 1919 podjął pracę na kolei i zaczął wykonywać zdjęcia artystyczne (I nagroda w ogólnopolskim konkursie "Piekno Ziemi Śląskiej, 1938); jego mistrzem był J. Bułhak; okupację spędził w Sierczy pod Wieliczką; po 1945 zajmował się dokumentowaniem zniszczeń wojennych i mało poświęcał się fotografii artystycznej; w 1947 wziął udział w "I Ogólnopolskiej Wystawie Fotografiki", którą przygotowało Muzeum Wielkopolskie w Poznaniu; wykładał w szkołach, publikował artykuły, organizował koła fotograficzne itp. Wiekszośc jego prac znajduje się w Muzeum Śląskim w Katowicach.

335.

Zaleszczyki woj. tarnopolskie]. Święto winobrania, lata 30.

Fotografia; wym.: 12,5 x 17 cm; na odwrocie pieczęcie autorskie i własnościowe, m.in. nr serii "Zbioru fotografii krajoznawczej".

(foto)
c.w.: 400

336.

Zwardoń. Schronisko Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, lata 30.

Fotografia; wym.: 8,7 x 13,5 cm; na odwrocie pieczęcie autorskie i własnościowe, m.in. nr serii "Zbioru fotografii krajoznawczej".

(foto)
c.w.: 250

 

Fotografie firmy Heiss & Co

337.

Połczyn Zdrój (Bad Polzin), początek XX w.

Zestaw 33 fotografii wykonanych w kolońskiej firmie Heiss & Co (pieczęć i opisy na odwrocie); sepia; wym.: 12,5 x 17 cm; dobre, w pełni czytelne odbitki; większość przedstawia park zdrojowy, obiekty uzdrowiskowo-sanatoryjne i panoramę miasta; wiele interesujących detali np. architektura ogrodowa, altany, pomosty; na części zdjęć kuracjusze, ale zdjęcia mają charakter krajoznawczy, nie są pamiątkami z wakacyjnego pobytu.

(foto)
c.w.: 2500

338.

Gryfice (Greifenberg), początek XX w.

Zestaw 15 fotografii wykonanych w kolońskiej firmie Heiss & Co (pieczęć i opisy na odwrocie); sepia; wym.: 12,5 x 17 cm; w pełni czytelne odbitki przedstawiają miejskie wnętrza urbanistyczne oraz poszczególne budowle - świeckie i sakralne; zdjęcia mają charakter dokumentacyjno-krajoznawczy.

(foto)
c.w.: 1500

339.

Prudnik (Neustadt in Oberschlesien), początek XX w.

Zestaw 15 fotografii wykonanych w kolońskiej firmie Heiss & Co (pieczęć i opisy na odwrocie); sepia; wym.: 12,5 x 17 cm; w pełni czytelne odbitki przedstawiają miejskie panoramy i wnętrza urbanistyczne oraz poszczególne budowle - świeckie i sakralne; zdjęcia mają charakter dokumentacyjno-krajoznawczy.

(foto)
c.w.: 1500

340.

Strzelin (Strehlen), początek XX w.

Zestaw 25 fotografii wykonanych w kolońskiej firmie Heiss & Co (pieczęć i opisy na odwrocie); sepia; wym.: 12,5 x 17 cm (15 szt.) oraz 10,5 x 15 cm (10 szt.); w pełni czytelne odbitki; przedstawiają miejskie panoramy i wnętrza urbanistyczne, park i okolice miasta oraz poszczególne budowle - świeckie i sakralne; zdjęcia mają charakter dokumentacyjno-krajoznawczy.

(foto)
c.w.: 2500

341.

Pyrzyce (Pyritz), początek XX w.

Zestaw 15 fotografii wykonanych w kolońskiej firmie Heiss & Co (pieczęć i opisy na odwrocie); sepia; wym.: 12,5 x 17 cm; w pełni czytelne odbitki przedstawiają miejskie panoramy i wnętrza urbanistyczne; najobszerniej udokumentowany jest park miejski oraz mury obronne; zdjęcia mają charakter dokumentacyjno-krajoznawczy.

(foto)
c.w.: 1500

342.

Lwówek Śląski (Löwenberg ), początek XX w.

Zestaw 18 fotografii wykonanych w kolońskiej firmie Heiss & Co (pieczęć i opisy na odwrocie); sepia; wym.: 12,5 x 17 cm; przedstawiają gmach seminarium oraz jego wnętrza; zdjęcia mają charakter dokumentacyjno - krajoznawczy.

(foto)
c.w.: 1200

343.

Nowa Sól (Neusalz an der Oder), początek XX w.

Zestaw 15 fotografii wykonanych w kolońskiej firmie Heiss & Co (pieczęć i opisy na odwrocie); sepia; wym.: 12,5 x 17 cm; w pełni czytelne odbitki przedstawiają miejskie panoramy i wnętrza urbanistyczne; zdjęcia mają charakter dokumentacyjno-krajoznawczy.

(foto)
c.w.: 2000

 

Witold Kamieński

344.

Stary Rynek [Warszawa], 1931 Fotografia bromowa; wym.: 16,5 x 11,5 cm; sygn. oł. p.d.: W. Kamieński 1931 r.; na odwrocie nalepka autorska z podaniem tytułu i techniki oraz odręczna dedykacja fotografika z 20 IX 1931. (foto)
c.w.: 1000

(foto)
c.w.: 1200

345.

W zaułku [Warszawa], 1931

Fotografia bromowa; wym.: 16,5 x 11,5 cm; sygn. oł. p.d.: W. Kamieński 1931 r.; na odwrocie nalepka autorska z podaniem tytułu i techniki oraz odręczna dedykacja fotografika z 20 IX 1931.

(foto)
c.w.: 1400

 

Adam Lenkiewicz (1888-1941)

Fotograf, organizator polskiej turystyki górskiej; wykładowca; w 1918 brał udział w obronie Lwowa, w czasie wojny bolszewickiej projektował plakaty polityczne. W młodości malował akwarele. Fotografował od 1921, od 1925 był członkiem Lwowskiego Towarzystwa Fotograficznego, od 1927 - jego prezesem. W 1928 zasłużył się jako jeden z twórców Międzynarodowego Salonu Fotograficznego. Jego twórczość zyskała uznanie - porównywano go z mistrzem fotografii Janem Bułhakiem.

346.

Fasada kościoła OO. Dominikanów we Lwowie, lata 30.

Fotografia; wym.: 17,4 x 11,8 cm; na odwrocie opis.

(foto)
c.w.: 600

 

Henryk Poddębski (1890-1945)

Wybitny fotograf, od 1911 związany z Polskim Towarzystwem Krajoznawczym, gdzie przez wiele lat kierował pracownią fotograficzną. Z ogromnym entuzjazmem i zapałem włączył się do akcji dokumentowania zabytków Polski i zmian zachodzących w odradzającym się państwie i stolicy. W 1934 r. jego archiwum liczyło ponad 6000 szklanych klisz; w latach 30. fotografo-wał również małoobrazkowym aparatem "Leica". Znaczną część jego dorobku stanowiły znakomite zdjęcia architektury Warszawy. Od 1925 prowadził znane atelier fotograficzne przy ul. Marszałkowskiej 125. Prace Poddębskiego były wysoko oceniane na wystawach w kraju i za granicą - otrzymał wiele nagród i wyróżnień.

347.

Stara Warszawa, lata 30.

Zestaw 7 zdjęć; wym.: 12,3 x 17 cm; na odwrocie opisy i pieczęć Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego w Warszawie oraz suchy tłok z nazwiskiem autora odbitki przedstawiają: kościół św. Marcina (1), sienie w domach staromiejskich (3), portale z ul. Piwnej i Domu pod Okrętem (2), podwórko kamienicy Fukiera (1).

(foto)
c.w.: 1200

348.

Warszawa. Bank Gospodarstwa Krajowego, lata 30.

Fotografia; wym.: 17,2 x 12,2 cm; na odwrocie pieczęcie autorskie i własnościowe, m.in. nr serii "Zbioru fotografii Polski współczesnej" 12223.

(foto)
c.w.: 450

349.

Warszawa. Plac Napoleona, lata 30.

Fotografia; wym.: 17,2 x 12,2 cm; na odwrocie pieczęcie autorskie i własnościowe.

(foto)
c.w.: 450

350.

Żywiec. Kościół farny, lata 30.

Fotografia; wym.: 17 x 11,8 cm; na odwrocie pieczęcie autorskie i własnościowe, m.in. serii "Zbioru fotografii krajoznawczej".

(foto)
c.w.: 450

 

Jadwiga Przybylak (ur. 1929)

Artysta-fotografik. Członek ZPAF, zajmująca się fotografią kreacyjną.

351.

Portret brodatego mężczyzny, lata 80.

Fotografia; wym.: 132 x 112 cm; (podzielona na 16 elementów podklejonych na płótnie).

(foto)
c.w.: 1000

 

Włodzimierz Puchalski (1909-1979)

Przyrodnik, fotografik, reżyser i operator filmów przyrodniczych, pionier polskiego filmu popularnonaukowego o tematyce przyrodniczej; walczył w kampanii wrześniowej 1939; w 1946 zorganizował krakowski Instytut Filmowy, od 1949 pracował w Instytucie Zootechniki UJ; zrealizował m.in. filmy: Bezkrwawe łowy (1936), Ptasia wyspa (1947), Flora Tatr (1949), W tundrach Arktyki (1959), Puszcza Białowieska (1964), Nasze zwierzęta stepowe (1971) jest autorem albumów fotograficznych, m.in. Bezkrwawe łowy (1951); w 1957 i 1958 uczestniczył w wyprawach na Spitsbergen; zmarł w czasie wyprawy PAN na Wyspę Króla Jerzego na Antarktydzie i tam został pochowany.

352.

Klucz żurawi, lata 60.

Fotografia; wym.: 17,3 x 23,3 cm; na odwrocie pieczątka autorska.

(foto)
c.w.: 500

353.

Para żurawi w gnieździe, lata 60.

Fotografia; wym.: 17,3 x 23,2 cm; na odwrocie pieczątka autorska.

(foto)
c.w.: 500

 

Zofia Rydet (1911-1997)

Fotograficzka; jedna z najwybitniejszych postaci fotografii polskiej uczyła się w Szkole Gospodarstwa Wiejskiego w Snopkowie k. Lwowa; od 1961 członek ZPAF. W latach 70. wykładała na Wydziale Architektury Politechniki Śląskiej. Była autorką monumentalnego cyklu Mały Człowiek, który odniósł sukces na pokazie w Galerii "Krzywe Koło" w Warszawie (1961). Od 1978 roku praktycznie aż do końca swej twórczości realizowała najważniejsze dokonanie - Zapis Socjologiczny. Anno 1978-1990, największe dzieło w sensie ilości zrobionych zdjęć. Rydet chciała utrwalić zagrożone lub przemijające życie na wsi. Jej prace znajdują się m.in. w MOMA w Nowym Jorku, Centre Georges Pompidou w Paryżu, Museum of Modern Art w Kioto i w National Museum of Photography w Bradford (Wielka Brytania).

354.

Wawel. Baszta Sandomierska, lata 60.

Fotografia; wym.: 39,7 x 29,5 cm; na odwrocie pieczątka autorska.

(foto)
c.w.: 600

 

Tadeusz Szadeberg (1901-1994)

Warszawski rzeźbiarz, malarz, fotograf i bibliofil; nauczyciel licealny studiował rzeżbiarstwo we Florencji.

355.

Warszawa. Widok od strony Wisły [Parostatki], lata 30.

Fotografia; wym.: 11,2 x 17,2 cm; na odwrocie pieczęcie autorskie i własnościowe.

(foto)
c.w.: 450

 

Awit Szubert (1837-1919)

Fotograf; w 1856 rozpoczął studia w krakowskiej Szkole Rysunku i Malarstwa, późniejszej Akademii Sztuk Pieknych; był uczniem W. Łuszczkiewicza i W. Stattlera; w l. 1856-1859 kontynuował we Włoszech naukę malarstwa, zwłaszcza krajobrazowego; w Rzymie zaczął interesować się fotografią; w 1860 wyjechał do Wiednia, gdzie uczył się u znanych fotografików Bohra i Angerera; w 1864 otworzył studio fotograficzne w Oświęcimiu; w 1867 przeniósł się do Krakowa; wykonywał m.in. portrety malarzy polskich oraz uwieczniał ich dzieła; działalność Szuberta zaowocowała nagrodami na światowych wystawach: w Wiedniu (1873), Brukseli (1875) i Paryżu (1878). Był ceniony zarówno za swój ogólny kunszt jak i za konkretne fotografie - widoki Tatr, reprodukcje obrazów i za portrety; w 1882 otworzył pracownię fotograficzną w Szczawnicy.

356

Z posągu Napoleona I robionego przez Włocha Velli (według rysunku A. Grottgera), ok. 1870-1880 Reprodukcja fotograficzna; wym.: 20,5 x 25,5 cm; sygn. l.d. suchy tłok A. Szubert, fotograf w Krakowie. Poniżej zdjęcia nadrukowywane opisy. (foto)

(foto)
c.w.: 450

 

Wiesław A. Zdaniewski

Fotografik; pochodzi z Krakowa; w 1970 wyemigrował do Szwecji, gdzie uzyskał doktorat; mieszka w Nowym Jorku; prwoadził kursy w nowojorskim International Center of Photography; od 2002 jest prezesem Polish-American Photographic Club (Polsko-Amerykańskiego Klubu Fotografika); swe prace wystawiał w Polsce, Szwecji i w Stanach Zjednoczonych; w 2006 tatrzańska wystawa "Wielka skalna cisza" zorganizowana w muzeum w Tatranskej Lomnici (Słowacja), pokazująca krajobraz i przyrodę gór.

357.

World Trade Center. N.Y., 1976

Fotografia; wym.: 17 x 25 cm; sygn. oł. na passe-partout: W. Zdaniewski, oraz na odwrocie; odbitka nr 4/5.

Lit.: Katalog wystawy "The Rumbling of Stones", il. s. Nlb.

(foto)
c.w.: 450

358.

World Trade Center. N.Y., 1976/1977

Fotografia; wym.: 17 x 23 cm; sygn. oł. na passe-partout: W. Zdaniewski, oraz na odwrocie; odbitka nr 4/5.

Lit.: Katalog wystawy "The Rumbling of Stones", il. s. Nlb.

(foto)
c.w.: 450

359.

Tatry. Po zejściu z Rochatki, VIII 2005

Silverprint (Agfa, tonowana selenem); wym.: 47 x 59,5 cm; sygn. oł. na passe-partout: W. Zdaniewski, suchy tłok, l.d.: VIII 05; na odwrocie opis odbitka nr 1/5.

Lit.: Katalog wystawy "The Rumbling of Stones", il. s. Nlb.

(foto)
c.w.: 1500

 

 

Zapraszamy na Artlist.pl
Artlist.pl